پس از گذشت 10 ماه از اكتشاف اسكلت زن 7 هزار ساله در خيابان مولوي كه نشان از قدمت شهر تهران داشت، اين روزها كارگاه باستانشناسي كه در محل پيدا شدن آن برپا شده، به حال خودش رها و به پاتوقي براي تجمع معتادان خيابان مولوي بدل شده است.
به گزارش «جوان»، 22 ديماه سال 93 اسكلتي متعلق به 7 هزار سال پيش در خيابان مولوي تهران كشف شد. كشف اين اسكلت تاريخ سكونت در تهران را كه تا پيش از آن بنا بر بقاياي باستانشناسي در تپههاي قيطريه ٣ هزار سال برآورد شده بود، به 7 هزار سال رساند. ماجرا از آنجايي آغاز شد كه دختر دانشجويي زمان گذشتن از حفاريهاي فاضلاب در خيابان مولوي چشمش به سفالها و ظروفي كه به زيرخاكها پنهان شده بودند، افتاد. پس از پيگيري دختر دانشجوي باستانشناسي، مسئولان سازمان ميراث فرهنگي گروهي باستانشناس را براي تحقيق و تفحص به محدوده اعزام كردند و كاوشها به كشف اسكلت 7 هزار ساله و مجموعه ديگري از آثار با ارزش تاريخي انجاميد. پيش از كشف اسكلت خيابان مولوي، تاريخ سكونت در تهران 3 هزار سال بود اما كشف اين اسكلت جديد تاريخ زندگي در تهران را بيش از دو برابر افزايش داد، قرار بود كه باستانشناسان تفحص را براي يافتن ديگر نشانههاي تمدن 7 هزار ساله تهران در خيابان مولوي ادامه دهند اما اين روزها، هنوز 10 ماه از آن روزگار نگذشته، مكان يافتن اسكلت زن به محل تجمع و مصرف مواد معتادان خيابان مولوي و حومه بدل شده است. جالب اينجاست كه سازمان ميراث فرهنگي چنين كارگاه كاوشي را كه پيش از اين آثاري از 7 هزار سال تمدن در آن كشف شده را در مركز شهر تهران به حال خود رها كرده است و كسي هم براي اين اتفاق تأسفبار پاسخگو نيست. محل كاوش تمدن 7 هزار ساله تهران اين روزها به دليل هجوم زباله هر روز با بوي تعفن دست و پنجه نرم ميكند، بانوي 7 هزار ساله و اسكلت كشف شده در اطراف آن تنها به وسيله چند ايرانيت محافظت ميشوند و اثري از مأمور يگان حفاظت ميراث فرهنگي در اطرافش نيست. با بروز چنين رخدادهايي اين پرسش در ذهن آدم ايجاد ميشود كه وقتي كارگاه كاوشي وسط شهر تهران كه يادگارهايي 7 هزار ساله را در خود پنهان دارد، اينچنين مورد بيتوجهي نهاد مسئولش در سازمان ميراث فرهنگي قرار ميگيرد، خدا ميداند چه بلايي بر سر كارگاههاي كاوشهاي مكانهاي باستاني ساير شهرها ميآيد؟ و اينكه اصلاً چرايي وجود سازماني كه عنوان ميراث فرهنگي را به دوش ميكشد، چه ميتواند باشد؟
