سابقاً، طبق مطالعات پيشين، دانشمندان تنها در حدود 29 درصد پرندگان دريايي را كه پلاستيك بلعيده بودند در نظر گرفتند. يك تيم دانشمندان استراليايي كه براي چندين دهه در خصوص زبالههاي دريايي و پرندگان پژوهش ميكرد، از مدلهاي كامپيوتري براي به روزرساني آن اعداد و ارقام استفاده نمود و طبق مطالعه جديدي كه در روز دوشنبه در مجموعه مقالات مجله آكادمي ملي علوم منتشر شد، به اين نتيجه رسيد كه پرندگان دريايي بسيار بيشتر تحت تأثير قرار ميگيرند.
دنيس هاردستي،نويسنده مشترك اين پژوهش و دانشمند ارشد پژوهش در آژانس علوم فدرال گفت: «اين تا حدي يك مسئله نجومي است.» او گفت كه مشكل پلاستيكها در اقيانوس، با توليد هرچه بيشتر كالا و مواد اوليه رو به افزايش است. در 11 سال آينده، ما به اندازه شروع توليد پلاستيك صنعتي در سال 1950، پلاستيك توليد خواهيم كرد.
او شبيهسازيهاي كامپيوتري از موقعيتهاي زباله و پرندگان و همچنين عادتهاي تغذيهاي آنها را تركيب كرد تا ببيند بدترين مشكل كجاست.
فعاليتهاي هاردستي مشخص كرد كه بزرگترين مشكل در مكاني نيست كه بيشترين زباله را دارد، مثل شمال مركزي اقيانوس آرام، بلكه در عوض، جايي است كه تعداد بسيار زيادي از گونههاي مختلف وجود دارند؛ مخصوصاً در نيمكره جنوبي نزديك استراليا و نيوزيلند. نواحي پيرامون امريكاي شمالي و اروپا در موقعيت بهتري قرار دارند. همچنين با كاهش گلولههاي پلاستيكي، اروپا حتي كمتر شاهد آن تكههاي پلاستيك در احشاي يك پرنده مهم به اسم مرغ باران بد بوي شمالي است. برخي از گونههاي آلباتروس و كبوتران دريايي بيشتر مستعد به خوردن پلاستيك به نظر ميآيند.
محققان دريافتند كه پرندگان معمولاً تخم ماهيها را با پلاستيك اشتباه ميگيرند و فكر ميكنند كه غذاي درست را انتخاب كردهاند اما در واقع آنها پلاستيك را ميخورند.
به طور معمول آنها تكههاي بسيار كوچكي از پلاستيك ميباشند، اما هاردستي چيزهاي بسيار بزرگ ديگري نيز مشاهده كرده است؛ مثل بادكنك، فندك سيگار، درهاي بطري تا ماشينهاي مدل كوچك و اسباببازي.
هر روزه اوضاع رو به وخيمتر شدن پيش ميرود. مدل كامپيوتري هاردستي پيشبيني ميكند تا سال 2050، 99 درصد پرندگان دريايي در درونشان پلاستيك داشته باشند.
منبع: خبرگزاري واشنگتن
