پناهي جز قانون وجود ندارد

زماني كه حادثه منجر به قتل اتفاق مي‌افتد، پليس و به دنبال آن بازپرس در محل حاضر مي‌شوند و تحقيقات براي شناسايي عامل يا عاملان حادثه شروع مي‌شود. اين موضوع در مورد همه پرونده‌هاي جنايي مصداق دارد و بر اساس محتويات پرونده، بررسي‌ها تا كشف حقيقت ادامه پيدا مي‌كند. تجربه هم نشان مي‌دهد كه امكان كشف درصد ناچيزي از پرونده‌ها، آن‌هم به خاطر شرايطي كه در پرونده مطرح است، وجود ندارد وگرنه پرونده‌هاي منجر به قتل كشف و متهم يا متهمان آن بازداشت و مجازات مي‌شوند. تجربه همچنين نشان مي‌دهد كه پليس و دستگاه قضايي، رويه قانوني خود را براي كشف قتل، بازداشت مجرم و محاكمه آن طي مي‌كنند و در اين بين برايشان تفاوت ندارد كه مقتول جزو كدام قشر از افراد جامعه باشد و هر سخني كه خارج از رويه دادرسي مطرح شود، اصولاً تأثيري در جريان رسيدگي به پرونده نخواهد داشت.

عادت عجيبي است، اينكه وقتي در حادثه منجر به قتل، مقتول فرد شناخته‌شده‌اي باشد، خيلي‌ها كه در بين‌شان شخصيت‌هاي مطرح هم ديده مي‌شود اما سمتي در پرونده ندارند، شتابزده و بدون اينكه از انگيزه واقعه با خبر باشند، در مقام متولي اظهار نظر مي‌كنند. از پليس و قاضي مي‌خواهند به وظيفه خودشان عمل كنند، عامل حادثه را بازداشت كرده و به سرعت او را مجازات كنند تا مايه عبرت شود و جلوي حوادث گرفته شود، غافل از اينكه اين اظهارنظرها در رويه قانوني محلي از اعراب ندارد و آنان كه سمتي در پرونده دارند به وظايف خويش آگاه هستند.

قتل پزشك سرشناس اردبيلي به دست پسري جوان هم جزو اين مصداق قرار مي‌گيرد. در حالي كه هنوز تحقيقات مقدماتي از سوي پليس و بازپرس در جريان بود، بسياري از افراد در جامعه پزشكي با طرح ناگهاني ايجاد شدن فضاي ناامن در جامعه پزشكي، شروع به كشيدن خط و نشان كردند، اما وقتي جريان تحقيقات نشان داد كه انگيزه متهم به مسائل غيراخلاقي گره خورده، اظهارنظر‌ها به يك باره جاي خود را به سكوت داد.

امكان خطا و لغزش براي همه افراد جامعه در هر كسوتي كه باشند، وجود دارد. پزشك فوت شده اگر در زندگي خود دچار خطايي هم شده بود، مستحق قتل نبود و خواسته متهم بايد در جريان قانوني دنبال مي‌شد.

همه افراد جامعه بايد ياد بگيرند كه در پناه قانون زندگي مي‌كنند و اظهارنظرهايشان بايد در چارچوب قانون باشد، به طوري كه نگراني عمومي را به دنبال نداشته باشد. قانون‌گذار افرادي را مسئول برقراري امنيت و احقاق حق كرده است و در صورتي كه احقاق حقي هم صورت نگرفت باز هم پناهي جز قانون وجود ندارد.