تهران اين روزها شباهتي به روزگار گذشتهاش ندارد و تن اندك ديوارهاي قديمي و ساختمانهاي اصيلش، هر روز از نهيب پتكهاي ويرانگري ميلرزد.
هيچ كجاي دنيا، هيچ قومي، هيچ گروهي اينگونه كه ما در سالهاي اخير كمر به نابودي ابنيه تاريخيمان بستهايم، اقدام به نابودي معماري و بناهاي تاريخي شهرهايشان نكردهاند. هجوم مهارناپذير سرمايهداران بساز و بفروش كه تنها به دنبال منافع شخصي خودشان هستند به ديوارهاي بيدفاع ابنيه تاريخي و قديمي شهر ما كه يادواره هنر معماري ايراني- اسلامي است، اين روزها از شهر تهران ملغمهاي از آپارتمانهاي چندين طبقه در كنار آسمانخراشهايي ساخته است كه با بيسليقگي هرچه تمامتر روي اجساد خانههاي تهران قديم بنا شدهاند. اين روزها كوچههايي كه تا چند سال پيش پر بودند از خانههايي با حياطهاي بزرگ و پر از گل و گياه، در هجوم ساختمان بيريخت و قيافه نما سنگ كه چهرهاي مانند يك مجتمع مسكوني عمومي به شهر داده است، گم شدهاند.
معدود خانههاي متعلق به بافت قديمي و سنتي تهران كه اين روزها در حياطهايي كه زير سايبان درختان و رياحينشان محصور شدهاند، هر روز از صداي نفير بولدوزرهايي كه در كمينشان نشستهاند، ميهراسند.
در جريان تراژدي تمام نشدني تخريب خانههاي قديمي تهران اما انگار هيچ نهادي نميخواهد مسئوليت از ميان رفتن بافت تاريخي تهران را كه معين هويت ايراني- اسلامي مردم اين شهر است، برعهده بگيرد و در اين بين تنها مسئلهاي كه خودنمايي ميكند، سودهاي كلان مالي است كه از برخاستن ققنوس بدقواره آپارتمانهاي چندين طبقه از فراز خاكستر خانههاي تاريخي شهر به دست ميآيد؛ اتفاق غمانگيزي كه سالهاست بر سر بافت و معماري سنتي و اصيل شهر تهران آمده است اما اگر به زودي مهار نشود در آينده نهچندان دور بقاياي اندك خانههاي قديمي كه خاطره زندگي و هويت شهر تهران را به همراه داشتند به سرنوشت ديگر همتايانشان بدل ميشوند و هيولاي مدرنيته باقي نمادهاي معماري سنتي و ايراني - اسلامي شهر ما را هم در خود خواهد بلعيد.
با ادامه چنين روندي 10سال بعد، چه نمادي براي شناساندن روزگاري كه تهران پر از كوچه باغهاي خوشآب و هوا و خانههايي با حياطهاي بزرگ و پر از درخت بود، براي كودكان نسل بعد وجود خواهد داشت؟
