با اينكه تمدن بشري و تكنولوژي در قلههاي ترقي و پيشرفت، امتيازات خود را ثبت ميكند اما مظاهر و شاخصهاي انساني، يك تكرار وحشيانهتر از دورههاي گذشته تاريخي را نشان ميدهد. اگر در دوره جاهليت قبل از اسلام، شهوت و قدرت طلبي، اجازه متبلور شدن تمامي رفتارهاي وحشيانه و غيرانساني و غيراخلاقي را ميداد و عملاً تمدن بشري را با فساد و درجا زدن و انحطاط روبهرو كرده بود،امروز هم همان شاخصهاي گذشته با ابزارها و شعارهاي مدرن و پيشرفته به خلق درندهترين اشكال رفتار غيرانساني و غيربشري ميپردازد.
ديكتاتوري عشيرهاي و قبيلهاي جاي خود را به نمادهاي مشابه و البته نزديك به جلوههاي جاهليت اوليه داده است. امروز هم يك اليت ويژه در كشور و در سطح جهاني، قدرت را در دست دارد و براي حفظ آن همه اقدامات ضدبشري را مباح ميداند. همانگونه كه زر و زور و تزوير، بر حاكميتهاي دوره جاهلي حاكم بود، امروز با ابزارهاي نوين، اين جاهليت باز توليد شده است؛ ابزارهاي رسانهاي مدرن جاي ابزارهاي ابتدايي را گرفتهاند و با انحصاري كردن ابزارهاي قدرت تزوير، همه صداها را خفه ميكنند و آزادي براي اين سيستم و اليت جديد و بدون مرز معنا دارد. هر فرياد انساني و الهي را كه در گذشته با اتحاد چند عشيره براي كشتن پيامبر متحد ميكرد، امروز در قالب اتحاد و ائتلافهاي جديد و با حمايت قدرتهاي جهاني و دستياري مؤسسات بينالمللي خفه ميكنند. قدرت ابزاري و مالي همانند گذشته، مبناي لشكركشي و سلطهگري و ساكت كردن فريادهاي انساني است.
اگر در گذشته همسر ابوسفيان، سينه عموي پيامبر را شكافت تا جگر آن حضرت را به دندان بگيرد، امروز هم پيادهنظام جاهليت مدرن كه با تمامي مظاهر بشري و تمدني سر ناسازگاري دارد، مشغول سربريدن و شكافتن سينه مخالفان است. نفاق هم ويژگي مشترك جاهلان ديروز و جاهليت مدرن امروز است. نوادگان ابوسفيان با چهره اسلام و خادمالحرمين، به نابودي هر نشانهاي از اسلام و پيامبر مشغول هستند و امپراتوريهاي جديد هم با نفاق جديد، پرچمدار دموكراسي، آزادي، حقوق مدني و شهروندي و امنيت و صلح منطقهاي و جهاني ميباشند. همانگونه كه در جاهليت اوليه، فحشا و شهوتراني افسارگسيخته بود و برخي به دليل نامشخص بودن پدر، در نامگذاريها نسب روشني نداشتند، امروز هم با قوانين جهاد نكاح جريانهاي مدرن جاهليت و نوادگان ابوسفيان، فرهنگ فساد و فحشا را ترويج ميدهند و قوانين همجنسگرايي و پرونده قوم لوط را روسفيد ميكنند.
نظام بردهداري كهن و مدرن نيز جلوه ديگر جاهليت است كه شكل آن تغيير كرده ولي ماهيت آن پابرجاست. بردهداري جاهليت كه در برخي مناطق جهان تا دهههاي نزديك هم ادامه داشته وبر استثمار جسمي و ابتدايي تكيه ميكرد، امروز ابعاد فردي و ابتدايي را به گسترههاي وسيع تبديل كرده و يك نظام و يك ملت را با ساماندهي نظامهاي سلطهگرانه برده خود ميكنند. افراد، سازمانها و حكومتها به سادگي خريداري و معامله ميشوند تا يك نظام عشيرهاي يا اليتهاي جديد قدرت در حاكميت و سلطه باقي بمانند و چون مال و ابزار تزوير را در اختيار دارند، رفتار و رويكردهاي خود را جلوه ايجابي و انساني و متمدنانه و بر حق تصوير ميكنند و غير خود و هر موجوديت انساني و الهي را سركوب و غيرانساني و ضدبشري نشان ميدهند. همانگونه كه نداي اسلام و پيامبر با تحمل مسئوليت بر جاهليت اوليه و سلطه عشيرهاي و ديكتاتوريها و امپراتوريهاي فاسد و ظالم چيره يافت، امروز هم اين ظرفيت براي خرد كردن استخوان جاهليت و فروپاشيدن ديكتاتوريها و امپراتوريهاي مدرن و جاهليت جديد، وجود دارد كه تنها با مسئوليتپذيري و تحمل دشواريها ميسر خواهد بود.
