كارگردان فيلم سينمايي ايران برگر با انتقاد از جريان نقدنويسي در سينماي ايران، نقدنويسي را فاقد پايگاه درستي ناميد.
به گزارش «جوان»، مسعود جعفري جوزاني با تشبيه برخي از نقدنويسها به طرفداران تيم فوتبال پرسپوليس گفت: مخالفخوان ميگويد هرچه فلاني بسازد، بد است و موافقخوان هم ميگويد اتفاقاً هرچه او بسازد خوب است، مثل طرفداران تيم پرسپوليس كه اگر ببازد هم ميگويند تيم خوبي است، كاري ندارند چهجوري بازي كرده است. جعفري جوزاني كه در ايران برگر طنز اجتماعي را با رگههاي سياسي ساخته است، در مصاحبه اخير خود، با همان گوشه و كنايههايي كه در ايران برگر ديده ميشود، درباره فضاي نقدنويسي در سينماي ايران صحبت كرد. اين كارگردان با طرح اين سؤال كه ما چند منتقد داريم كه سينماي آلمان را تحليل كرده و سينماي اروپا را شناخته باشند؟گفت:من نقدهاي مسعود فراستي را كه ميخوانم واقعاً خندهام ميگيرد. الآن سر اين فيلم، پيش خودم ميگفتم تنها اميدم اين است كه فراستي چيزي عليه «ايران برگر» بنويسد تا فروش كنيم. همه ميدانند كه فراستي هروقت عليه فيلمي مينويسد، فروش ميكند! البته فراستي مدتي قبل درباره «ايران برگر» نوشته بود؛ ايران برگر، فيلم بدي است؛ بسيار بد. از يك فيلمساز معتبر و محترم. يك كمدي سخيف است كه اجتماعي مينمايد، كه نيست. سعي بسيار دارد ما را ياد برخي حوادث انتخاباتيمان بيندازد و آن را به نقد بكشد كه نميتواند. فيلم گويي در ناكجاآباد ميگذرد و زمانش هم. بيشتر ما را ياد «برره» مياندازد – منهاي توان و شوخيهاي مديري – و اخراجيهاي 3 و ابتذالش. با اين حساب اگر حدس جعفري جوزاني درباره بالا رفتن ميزان فروش فيلم با نقدنويسي فراستي درست باشد، هم اكنون ركوردداري ايران برگر در سال 94 را ميتوان مديون همين نقدهايي دانست كه جوزاني با خواندنشان ميخندد!
