سخنان روز سهشنبه گذشته نتانياهو، نخست وزير رژيم صهيونيستي در كنگره امريكا كه محور اصلي آن اذعان به نقش و نفوذ منطقهاي ايران و اعتراض به روند مذاكرات هستهاي بود، اگرچه با بيتفاوتي بسياري از رسانههاي غربي مواجه شد، به گونهاي كه حتي اوباما نيز با بياهميت جلوه دادن آن و اينكه هيچ مطلب جديدي نداشت، از كنار آن گذشت اما از جهاتي چند نيازمند ارزيابي و تأمل دقيقتر است.
حضور سران رژيم صهيونيستي در كنگره و سخنراني در نشست مشترك مجلس نمايندگان و سناي امريكا اگرچه سابقهاي ديرينه دارد، اما دعوت از نتانياهو براي نشست امسال از سوي جان بئز، رئيس جمهوريخواه مجلس نمايندگان امريكا صورت گرفته كه البته اين دعوت با مخالفت اوباما و كاخ سفيد همراه شد. اوباما دليل مخالفت خود را نزديك بودن انتخابات در سرزمينهاي اشغالي ذكر كرد، چرا كه مدعي بود اين دعوت و حضور نتانياهو ميتواند در فرآيند رقابتهاي داخلي صهيونيستها در سرزمينهاي اشغالي تأثيرگذار باشد، مضافاً بر اينكه سخنان او را در روند مذاكرات هستهاي گروه 1+5 با ايران، برهم زننده سناريوي طراحي شده امريكا ميدانست. فارغ از انگيزهها و رقابتهاي دروني دو حزب قدرتمند حاكم بر امريكا در دعوت يا مخالفت با حضور نتانياهو در كنگره امريكا يا حتي تأثير محدود آن بر روند مذاكرات هستهاي، اين سخنان از چند بعد مهم ديگر بايد مورد توجه قرار گيرد.
1- نكته اول اينكه نحوه و محتواي سخنراني نتانياهو قبل از اينكه در روند مذاكرات تأثيرگذار باشد، تحقيركننده دستگاه هيئت حاكمه امريكا بود و اين نشاندهنده اين است كه يك قدرت بزرگ جهاني چگونه در چنگال لابي صهيونيستي اسير است كه فردي مانند نتانياهو كه همچون ديگر صهيونيستهاي حاكم بر اسرائيل فاقد جايگاه و اعتبار شخصي است، اينگونه براي كنگره، كاخ سفيد و حتي مردم امريكا خط و نشان كشيده و در مهمترين مرجع قانونگذاري اين كشور و براي آنها تعيين تكليف ميكند. اهميت اين موضوع به گونهاي بود كه حتي صداي امريكا نيز نتوانست آن را ناديده بگيرد. اين رسانه مرتبط با سازمان سيا از قول خانم نانسي پلوسي، رئيس اقليت دموكرات مجلس نمايندگان امريكا، سخنان وي را توهين به اطلاعات امريكا دانست و گفت كه از غمگيني توهيني كه به اطلاعات امريكا شده نزديك بود كه اشك بريزد.
اين سخنان حتي اعتراض صهيونيستها را نيز برانگيخته، به گونهاي كه روزنامه اسرائيلي معاريو مينويسد كه نطق او در درازمدت بيشتر زيانبخش خواهد بود تا سودمند. نتانياهو آخرين پلهاي ارتباطي خودش با كاخ سفيد را نابود كرد.
2- سخنان نتانياهو اگرچه با هدف ايرانهراسي و ايجاد رعب در نمايندگان كنگره نسبت به گسترش نفوذ ايران مطرح شده است، اما در اصل اذعان يك دشمن اصلي به موقعيت و جايگاه ايران در سطح منطقه و جهان است.
وي با اشاره به اينكه ايران 36 سال است كه در قدرت است ميگويد كه ايران اكنون بر چهار پايتخت بغداد، بيروت، صنعا و دمشق سيطره يافته و در حال گسترش نفوذ خود است و اين در حالي است كه اكنون زير بار فشار تحريمهاست.
3- نتانياهو، جمهوريخواهان كنگره و كاخ سفيد در پرونده هستهاي ايران، ديدگاههاي به ظاهر متفاوت اما يك هدف مشترك را دنبال ميكنند و آن هدف نيز بهرغم تمركز بر ظرفيت و توان غنيسازي هستهاي ايران، مهار اقتدار روزافزون ايران در روند تحولات منطقهاي و جهان معاصر به رغم اعمال بينظيرترين تحريمهاست.
از منظر جبهه مشترك صهيونيسم و استكبار، اين بازي چندگانه به دليل هدف قرار دادن توان فني هستهاي و اقتدار نظامي ايران علاوه بر تأثيرگذاري بر بخشي از جامعه هدف در ايران، قادر خواهد بود آنها را به اهداف خود در تضعيف توان و اقتدار ايران و مهار موقعيتهاي منطقهاياش برساند.
اما تأسفبار اين است كه در داخل كشور اين بازي حسابشده آنها به درستي رصد نشده و حتي انتقادهاي به حقي كه از سوي برخي دلسوزان نسبت به روند مذاكرات و هشدار نسبت به اين بازي دشمن مطرح شده و اتفاقاً تاكنون به تقويت عقبه تيم مذاكرهكننده و اصلاح برخي روندهاي نابجا انجاميده است، به همراهي «دلواپسان و نتانياهو تعبير شده» كه البته با خوشحالي زايدالوصف رسانههاي بيگانه و صهيونيستها و سرپلهاي داخلي آنها مواجه ميشود.
آنچه كه متاسفانه هفته گذشته از سوي آقاي هاشميرفسنجاني در تشبيه منتقدان داخلي با نتانياهو مطرح شد، عملاً بازي در همان ميداني است كه ديگران زيركانه براي تضعيف جبهه داخلي و تحميل شرايط خود در روند مذاكرات هستهاي طراحي كردهاند.
