هنوز
چند ماه مانده تا نخست وزيري حيدرالعبادي در عراق يكساله شود، نخست وزيري
كه در اوج قدرت گيري داعش در اين كشور جايگزين مافوق حزبي اش يعني نوري
مالكي شد. در زمان مذكور اما عبادي سعي نموده است تا رويه اي متفاوت و
منعطف تر از نخست وزير پيشين اتخاذ كند در اين بين يكي از موضوعات مهم
روابط ميان اقليم كردستان عراق و دولت مركزي اين كشور بود روابطي كه در طول
چند سال اخير هربار به دليل و بهانه اي متفاوت پرتنش و سرد بوده است. تعدد
مصاحبه هاي تهاجمي بارزاني و مالكي عليه يكديگر يكي از عوامل اثبات كننده
اين روابط غيردوستانه بود.
به گزارش جوان آنلاين به نقل از الوقت طي ماههاي اخير به نظر مي رسد روابط ميان طرفين رو به سوي تنش زدايي بوده و
طرفين سعي كرده اند در زماني كه دشمن مشترك و بي رحم بنام داعش در حدفاصل
آنها قرار دارد و امنيت و بود هر دو را تهديد مي كند بهم نزديك تر از قبل
شوند. در همين چارچوب طي ماههاي اخير شاهد آن بوده ايم كه رهبران دو طرف
(بارزاني و عبادي) مصاحبه هايشان كاملا ملايم و عمدتاً آشتي جويانه و مبتني
بر تاكيد بر همكاري بيشتر و كاستن از اختلافات بوده است.
ديدار
اخير اين دو رهبر عرب و كرد عراقي در مونيخ و در حاشيه كنفرانس سالانه
امنيتي خود مويدي بر اين ادعاست. در اين ديدار هم بارزاني و هم عبادي بر
افزايش ارتباطات و همكاري ها و كاستن از سطح تنش تاكيد داشتند. رسيدن به
توافقات اوليه اي در قبال مساله بودجه در كنار توافق در مورد چگونگي صادرات
نفت و استفاده از خط لوله نفتي جديد اربيل – آنكارا از جمله مهمترين گام هاي عملي برداشته شده ميان دو طرف براي كاستن از مشكلات پيشين بوده است.
البته
هنوز اين توافقات نهايي نشده اند و نيز مساله چگونگي قرار گرفتن پيشمرگان
كُرد در ساختار نيروهاي دفاعي و نظامي عراق نامشخص است اما با اين حال به
نظر مي رسد همچنان طرفين با توجه به واقعيات موجود در زمان فعلي و دست كم
تا كوتاه مدت بر همگرايي بيشتر تاكيد خواهند نمود.
در
اين بين نزديكي تهران به اربيل و هم بغداد و حمايت هاي موثر ايران در
حمايت از آنها در برابر حملات داعش باعث شده است تا عملاً ايران به عنوان
يك نيروي موازنه دهنده و كاهنده اختلاف بين اين دو بازيگر عراقي تبديل شود و
نقش سازنده تري از قبل را در اين خصوص ايفا كند. حمايت ديپلماتيك تركيه و
عربستان سعودي از دولت حيدر العبادي هم مي تواند هم بطور مستقيم و هم
غيرمستقيم بر بهبود روابط ميان كردها و دولت مركزي در اين كشور تاثير مثبت
بگذارد. حال بايد ديد روند اين تحولات و روابط طي سال ٢٠١٥ چگونه پيش خواهد
رفت و حيدر العبادي تا چه اندازه در ادامه دادن به اين وضعيت و روند ميانه
روانه و همكاري جويانه موفق خواهد بود؟
