اين روزها اخبار جنايات وهابيت در عراق و سوريه در رسانههاي مختلف دنيا بسيار ديده و شنيده ميشود. گروهي افراطي كه كشتار انسانها به نام اسلام ظاهراً جزئي از مرامنامه نانوشتهشان شده است. وهابيون خواسته يا ناخواسته چهره اسلام را در جهان مخدوش كردهاند و همان نقشي را بازي ميكنند كه دشمنان اسلام از آنها ميخواهند. اما اينها كيستند؟ چرا به وجود آمدهاند و چرا آنقدر بر طرفدارانشان افزوده ميشود؟! اين سؤالي است كه خيليها از خود ميپرسند.
شايد هر سال اولين كساني كه فارغ از بحث رسانهها از اين گروه سخن ميگويند حاجيهايي باشند كه به مكه و مدينه رفتهاند و از برخورد شرطههاي عربستان با حجاج ايراني و شيعه سخن ميگويند البته ايرانيها قبل از سوريه با وهابيون در غائله طالبان در افغانستان آشنا شدند؛ گروهي كه در اين كشور به نام اسلام حكومت تشكيل داد و از هيچ جنايتي در حق مسلمانان فرو گذار نكرد. (شدت جنايات آن روزهاي طالبان وهابي مسلك، از اين روزهاي وهابيون در سوريه و عراق به مراتب كمتر بود). ايرانيان حتي قبل از اين با جمعه خونين مكه و قتلعام حجاجي كه ضد اسرائيل و امريكا شعار ميدادند با اين فرقه آشنا شدند و قبلتر از آن با تخريب بقيع در زمان پهلوي اول... اما بايد اعتراف كرد آنچه مردم در مورد اين فرقه دستساز استعمار ميدانند كم است. آنقدر كم كه تا همين چند سال پيش خيليها، وهابيت را با برادران اهل سنت اشتباه ميگرفتند درحاليكه حتي اهل سنت هم وهابيت را مسلمان نميدانند. وهابيون در اهل سنت چيزي شبيه به بهاييت در تشيع است كه هردو با هدف تجزيه و ايجاد جنگ مذهبي بين مسلمانان از سوي استعمارگران شكل گرفتند.
جالب است بدانيد وقتي اولين بار عبدالوهاب( موسس فرقه ضاله وهابيت) اولين نماينده خود را به مكه فرستاد علماي مكه او را تكفير كردند جالبتر آنكه پدر و برادر سازنده اين فرقه دروغين اولين كساني بودند كه وي را تكفير و ضد او كتاب نوشتند اما وهابيون با كمك انگليس بر مكه و مدينه تسلط پيدا كردند و بسياري از مردم اهل سنت را به شكل بسيار فجيعي به شهادت رساندند. شايد شما هم فيلم «لورنس عربستان» را ديده باشيد ولي مانند خيليها ندانيد كه قهرمان اصلي اين فيلم همان جاسوسي است كه به وهابيون كمك كرد تا قبله مسلمانان را به تسخير خود در بياورند.
هدف از تأسيس آنها نابودي اسلام ناب است. اين چيزي است كه نهتنها مردم ايران و اعراب، بلكه همه مسلمانان و جهانيان بايد بدانند. سؤال اينجاست كه براي معرفي اين فرقه ضاله به جهان چه اقداماتي صورت گرفته است. متأسفانه بايد گفت اقدامات رسانهاي ما بسيار ناچيز بوده درحاليكه فعاليت رسانهاي وهابيون و حاميان غربيشان بسيار گسترده است، آنقدر گسترده كه خيلي از مردم سادهدل بهراحتي فريب آنها را ميخورند. بنابراين بايد براي معرفي و افشاي اين فرقه اقدام كرد، قرار نيست حتماً يك كتاب در اين مورد بنويسيم يا فعاليتهايي در سطح آن داشته باشيم، بلكه با فعاليتهاي مثبت فرهنگي ميتوانيم در روشن كردن تفكرات مردم سهم مهمي داشته باشيم. يادمان باشد نشر دانشي كه قبلاً توليد شده مهمتر از توليد دانش است. يك وبلاگ ساده، خريد و وقف يك كتاب مفيد در اين رابطه، ساخت مستند يا حمايت از سازندگان مستندهايي در اين حيطه و... كارهايي است كه ميتواند مفيد واقع شود. حتي بريدن تكههايي از روزنامه، مجله يا هرآنچه اين فرقه را معرفي ميكند و نصب آن در برد مسجد، اداره، مدرسه، مركز فرهنگي و... نيز مفيد است.
فراموش نكنيم جهل بزرگترين دشمن انسان و دوست شياطين است. شيطان با جهل مردم به جنگ حقيقت ميرود. در اين زمينه و زمينههاي مشابه ممكن است افرادي را بشناسيد كه در حال تلاش براي بيدار كردن مردم هستند. اينجاست كه حداقل وظيفه ما امر به معروف است. اينكه به آنها بگوييم چقدر كارشان مفيد است و مؤثر، گاه بيشتر از كمك مالي يا حضور فيزيكي ما مفيد خواهد بود. متأسفانه بيشتر روي نهي از منكر كار شده است در حاليكه امر به معروف در همه امور مهم، تأثيرگذار و مقدم است. گاه يك پيامك كوچك ميتواند به مجاهدين فرهنگي نيرويي ببخشد كه هيچ چيز ديگر جايگزين آن نيست. از سويي ديگر بايد به بالا بردن سطح دانايي مردم كمك كرد. فرقههاي ضالهاي مثل وهابيون از روي جهل افراد به قدرت ميرسند. اين مشكل را در همه موارد مشابه ميتوان ديد. براي مثال گلدكوئست نيز از همين شيوه در كنار ديگر شيوههاي مطيعسازي بهره ميگرفت. خلاصه كلام آنكه در اين نبرد فرهنگي خود را تنها يك ناظر نبينيم و همانطور كه اسلام با دستورالعملهايي مثل امر به معروف و نهي از منكر يا زكات فرهنگي كه نشر دانش است امر كرده، بايد در جبهه حق مجاهدين را ياري كنيم تا جلوي نفوذ و تفرقهافكني دشمن را بگيريم.
