اما مهم اين است كه آيا تا به حال به مفهوم اين سخن انديشيدهايم؟ در فضا و حال و هواي اين روزهاي محرم كه فوقالعاده ناب است بخشي از مفهوم اين سخن براي ما روشن شده است. اگر كمي دقت كنيم به صراحت خواهيم ديد كه تنها چيزي كه ميتواند به يك انسان متدين، مذهبي و هيئتي كمك كند تا او راه درست را يافته و بتواند سبك زندگياش را بر يك اساس و الگوي صحيح و سالم عرضه كند و علاوه بر آن ميزان انحراف از سلامت معنوي خود را بسنجد محرم و آنچه در آن رخ ميدهد است.
امروز كه از هر گوشه و كناري بوي محرم ميآيد اين فرصت براي ما فراهم است تا درست حركت كردن و مؤمنانه و عقلاني زندگي كردن را تجربه كنيم. ماه محرم ماه وصال است، ماه دريافتن حق و رسيدن به آن، ماه آشكار شدن حقيقت، ماه روشن شدن چراغ هدايت است تا اينكه گمراه نشويم. اينكه امام حسين (ع) كشتي نجات است و چراغ هدايت بدين مفهوم است كه در دنياي پر تلاطم و در اين مسير فراز و نشيب و فضاي سر درگم، به فانوس روشني براي طي طريق نيازمنديم. به عمل آنچه قبلاً بر زبان آوردهايم «لبيك اللهم لبيك»، و اينك از قرآن ناطق ميشنويم: هَل مِن ناصر ينصُرني، همان قرض الحسنه دادن به حق است كه 10 برابر از خداي خود دريافت خواهيم كرد و اين طلب ياري، همان راه نجات است كه ما وارد كشتي نجات شده و به روشنايي حق وصل شويم.
هيچ جاي تعجب نيست كه در ماه محرم حال و هواي شهر، جان، روان و دل ما متحول شده و به خيرات، نيكيها و مهربانيها متمايل و از بديها دور شود. الگوي ما حسين (ع) است، حسيني كه قلههاي شكوفايي انديشهاش همگي به نوعي نشانههايي از خداوند است و به همين خاطر او ملقب به ثار الله است. به همين دليل او ميعاد عشق است. محرم يادآور عشق است و در روز و شبهاي عزيزش گناه كمتر و بديها دورتر ميشود. از كودك گرفته تا پير و جوان سعي ميكنند در سبك پوشش، نوع رفتار و الفاظي كه به كار ميبرند دقت كنند، چراكه محرم يادآور صداقت و پاكي، دانشگاه ايثار، مظهر ظهور مرام، معرفت و بصيرت است.
همه ما مسلمانان چه شيعه و سني اين حديث معروف را از پيامبر اكرم (ص) شنيدهايم و آن را با جان دل ميپذيريم كه ميفرمايند: حُسينٌ مِنّي و أنا مِن حسين، أحَبَّ اللّه ُ مَن أحبَّ حسينا، حسينٌ سِبْطٌ مِن الأسْباطِ: حسين از من است و من از حسينم. هر كه حسين را دوست بدارد خداوند دوستش بدارد. حسين سبطى از اسباط است.
نجات مردم جهان از مشكلات روحي و رواني، مادي و معنوي در گرو پيروي و اطاعت عملي از امام حسين (ع) است. قيام امام حسين اصلاح امت، تحقق سيره و روش پيامبر اكرم (ص) و مولا علي (ع) و همچنين امر به معروف و نهي از منكر بوده كه نياز هر انسان در تمام روزگار است.
با امام حسين (ع) از بديها دور ميشويم
حجت الاسلام و المسلمين علي وثوقي پژوهشگر علوم ديني و كارشناس مسائل فرهنگي ميگويد: حضرت آيتالله مجتهدي تهراني تعريف ميكردند كسي از بزرگان در روياي صادقانه براي نجات زندگي اخروي و دنيوي دو مورد را اشاره داشتند؛ تقواي الهي (يعني خدا را در نظر داشتن) و دوست داشتن امام حسين (ع). بدين مفهوم است كه با ارادت و دوست داشتن امام حسين (ع) از بديها به دور و همواره با حق و خير مأنوس ميشويم.
شهادت حسين (ع)، درسي كه خداوند به ما داده است
اين پژوهشگر مسائل فرهنگي معتقد است امام حسين غفلت زدگان و خفتگان را هشيار و بيدار و اخلاق، مهرباني و خدمت به خلق و عشق را معنا كردهاند. اين حضرت در حقيقت به ما فهماندهاند كه خداوند با آفريدن اين بزرگوار و اتفاقاتي كه در صحراي كربلا افتاد به ما درس خداشناسي، پايداري و استقامت را آموزش دادهاند و تفسير امام حسين (ع) و ذات مباركش به راحتي در ذهنها نميگنجد.
نمازي كه دينداري را به ما آموخت
به گفته حجتالاسلام وثوقي بزرگان ما وقتي رو به سوي قبله براي اداي نماز ميايستادند ابتدا به امام حسين (ع) و مقام اين حضرت سلام ميدادند. زيرا زندگي و شهادت امام حسين (ع) توحيد، معاد، نبوت، عدل و امامت كه اصول دين هستند و نماز كه فروع دين است را در عمل به ما آموزش داد. امام حسين (ع) به هنگام ظهر عاشورا رو به قبله اقامه نماز كردند و اهميت دينداري و پايبندي به اصول دين و شرع علوي، آزادگي، ولايتپذيري و اطاعت از ولايت كه راه نجات است را به ما آموختند. با اين نگاه البته حال و هوا و فضا و حتي مكان كه با رنگ زندگي و اميد در كشور ما همراه است تأثير خود را خواهد گذاشت.
اين روزها همه با تغيير سبك رفتار، پوشش و لحن و الفاظي كه به كار ميبرند، از مهرباني، رأفت، گذشت و خيراتي كه در كشور متبلور است صميمانه استقبال ميكنند. امام رأفت و مهرباني تأثيرگذار است و اين از انعام الهي است. بايد قدر دانست، درس آموخت و عمل كرد بايد از بدعت و خرافههايي كه هيچ نسبتي با فرهنگ حسيني و اهداف قيام سيدالشهدا (ع) ندارد پرهيز نمود.
