داوود فتحعليبيگي رئيس هيئت مديره انجمن تعزيه ايرانيان با اعلام اين موضوع گفت: براساس قوانين يونسكو، هر اثر پس از ثبت جهاني درصورت عدم حفظ و نگهداري و قرار داشتن در معرض آسيب، از فهرست اين سازمان خارج خواهد شد. وي اظهار داشت: دولت موظف است از ميراث معنوي و آييني با سرمايهگذاري لازم محافظت و علاوه بر كمك به اجراي مداوم آن، آثار و اسناد مربوط به آن را جمعآوري و براي استفاده همگان منتشر كند. وي گفت: امروز فقط براساس جوششهاي فردي و علاقههاي شخصي در كشور مجالس تعزيه و شبيهخواني برگزار ميشود. اين پژوهشگر عرصه تئاتر آييني سنتي كشور افزود: فقط در روزهاي خاصي در ماههاي عزاداري، مجالس تعزيه و شبيهخواني برگزار ميشود و در بقيه روزهاي سال آن را به فراموشي ميسپاريم. فتحعليبيگي ادامه داد: 500 عنوان مستقل تعزيه و نسخهخواني در كشور وجود دارد كه براي اجراي تمام آنها با كمبود وقت مواجه ميشويم. نويسنده، پژوهشگر، مدرس و كارگردان تئاتر تأكيد كرد: براي مقابله با تهديدات از بين رفتن آيينهاي نمايشي سنتي و مذهبي در كشور بايد رشته مجزاي تعزيه در دانشگاهها ايجاد شود. فتحعليبيگي افزود: در دانشكدههاي سينما و تئاتر كشور هيچگاه از تجربيات پيشكسوتان تعزيه درمورد آداب، وسايل مورد نياز و چگونگي اجرا استفاده نميشود. رئيس هيئت مديره انجمن تعزيه ايرانيان خاطرنشان كرد: اكنون بيش از سه هزار تعزيهخوان عضو اين انجمن هستند و هنوز افراد زيادي در كشور براي عضويت اقدام نكردهاند. هنر نمايشي و مذهبي تعزيه درحالي در30 آبان سال 1389 به نام ايران به ثبت جهاني رسيد كه كشور تركيه نيز متقاضي ثبت جهاني اين هنر آييني مذهبي به نام خود بود.
