طيبنيا در تلويزيون داشت به راههاي پيشروي دولت در متوقف كردن يارانه افراد پردرآمد اشاره ميكرد و ميگفت كه.... «احكامي در فرمهاي خوداظهاري آمده است كه مردم آنها را امضا ميكنند و از اين پس مبناي دولت در تخصيص تسهيلات بانكي و دستگاههاي تجاري به مردم قرار ميگيرد، به طور مثال فردي كه اظهار ميكند درآمدي در حدود 600 هزار تومان در ماه دارد، ديگر نميتواند كارت بازرگاني دريافت كند يا تسهيلات سنگين بانكي بگيرد چراكه توان بازپرداخت يا تضمين آن را ندارد»... كه ابوي بلند شد و عصباني چند قدم در طول اتاق پيمود و گفت: از فرداست كه بشويم شهروند درجه3.
به ابوي ميگويم: شهروند درجه 3 ديگر چيست؟ روزنامه است نكند؟ شهروند درجه 2 را كه اصلاحطلبان آورده بودند حالا تدبيريها درجه 3 را اضافه كردهاند؟
ابوي ميگويد: اين تازه اولش است. الان ميگويند اگر يارانه بگيري نيازمندي و چون نيازمندي پس تجارت نميتواني بكني و وام هم نميتواني بگيري. فردا ميگويند چون يارانه ميگيري و نيازمندي بچهات نبايد درس بخواند، زنت نبايد درمان شود و. . .
ميگويم: اين ديگر خيلي سياهنمايي است. مگر دولت نسبت به شهروندانش چه تعهداتي دارد كه همه چيز را ميخواهيد پاي دولت بنويسيد؟
ابوي ميگويد: از جمله مسئوليتهاي دولت، چه يارانه بدهد و چه ندهد، خرج كردن ماليات و عوارض دريافتي توسط بخشهاي دولتي جهت ارائه اين خدمات، به شهروندان است:
1 ـ حفاظت از جان و مال و حقوق و امنيت شهروندان: توسط پليس، آتشنشاني، امداد در حوادث و بلاياي پيشبيني نشده، دادگاه و سامانه قضائي و نيروهاي مسلح.
2 ـ بهداشت و سلامتي: آب و غذاي سالم، بازرسي از شير و گوشت، نگهداري از بيمارستانها
3 ـ آموزش: مدرسهها و كتابخانههاي عمومي
4 ـ نگهداري، تعمير و ساخت جادهها، بزرگراهها و خيابانها و راهآهن
5 ـ حفاظت و نگهباني از منابع طبيعي، جنگلها و محيط زيست
6 ـ حفاظت از پساندازها، با بازرسي از بانكها و ضمانت حسابهاي بانكي
7 ـ كمك و جبران خسارات: در موارد پيشبيني نشده مانند سيل، زلزله و خشكسالي
مي گويم: يعني اگر يارانه بگيريم تعهدات دولت در اين خصوص در مورد ما نقض ميشود.
ابوي: مگر نديدهاي كه ميگويند پول يارانه بايد صرف اين امور ميشده اما نقدي دادهاند خوردهايم. حالا هر كه ميخواهد بخورد، بخورد...
ميگويم: بگذار ببينيم طيبنيا ديگر چه ميگويد. انگار آدم مهمي است. ما خيلي جدياش نميگرفتيم. مثل هلو ميماند!
طيب نيا: «...البته خيلي از مردم با وجودي كه افراد پردرآمد جامعه محسوب نميشوند اما به دليل روحيه ايثارگري، از دريافت يارانه انصراف ميدهند كه اين به معناي پردرآمد بودن آنها نيست...»
ابوي: ميبيني؟
مي گويم: چه چيز را؟
ابوي: اينها كه ايثار ميكنند، شهروندان درجه 2 هستند. با روحيه ايثارگري خود، خوداظهاري نميكنند پس وام ميگيرند و با كارت بازرگاني تجارت هم ميكنند ولو اينكه ماهي 600 هزارتومان فقط درآمد داشته باشند و نتوانند وام خود را بازپرداخت كنند يا تجارت خود را تضمين نمايند!
ميگويم: پس شهروندان درجه يك كه هستند؟
ابوي ميگويد: احمق! اين ديگر سؤال دارد!