اين روزها شهرهاي بزرگ به دليل افزايش آلودگي هوا ديگر در انتظار روز هواي پاك نيستند. روز نمادين 29 دي از سوي سازمان بهداشت جهاني روز هواي پاك نامگذاري شده است تا شايد من و شما كه در آلوده كردن هواي پاك و سالم نقش بسزايي داريم به خود بياييم، هر چند مسئولان به خصوص در حوزه محيطزيست براي اين روز نمادين برنامههاي مختلفي مخصوص كودكان و نوجوانان به اجرا درآوردند تا نشان دهند اگر ما براي زندگي و سلامت خود ارزش قائل نيستيم به فكر كودكان خود باشيم چرا كه آنان هم سهم خود را از هواي پاك و سالم ميخواهند تا بتوانند در هواي سالم تنفس كنند.
به راستي چه اتفاقي افتاده است از سال 1374 كه سازمان بهداشت جهاني روز 29 دي را روز هواي پاك اعلام كرد تاكنون به خصوص در كلانشهرها ديگر هواي پاك ناياب شده است.
ديگر حرفها و برنامههاي روز هواي پاك براي كودكان و نوجوان معنايي ندارد چرا كه آنان زماني متولد شدهاند كه ديگر از هواي پاك خبري نيست و هميشه صحبت از آلودگي هواست. كودكان ديگر به هواي ناسالم و ناپاك عادت كردهاند چرا كه ديگر در برنامههاي آموزشي صداوسيما هم هميشه صحبت از غول آلودگي هواست كه اين غول چتر سياه خود را بر سر شهر و شهروندان گسترده است.
كودكان ما به سوزش چشم و تنگي نفس و سرفه كردن و تشديد انواع و اقسام بيماريهاي جسمي و روحي خود را عادت دادهاند و ميدانند كه ديگر داشتن هواي پاك حتي به تعداد انگشتان دست هم براي آنان غنيمت است و براي همين در روز يا هفته هواي پاك با هر زباني فرياد ميزنند كه ما چه گناهي مرتكب شدهايم كه بايد اينگونه در سايه آلودگي هوا مرگ تدريجي خود را شاهد باشيم.
در روز هواي پاك اين كودكان هستند كه به بزرگترها گوشزد ميكنند ديگر بس است هواي ناپاك، ديگر بس است شعار دادن، ديگر بس است در سياهي زندگي كردن به اميد روزهاي پاك.
آري نشانههاي سرطان و بيماريهاي ناشي از آلودگي هوا ديگر جزئي از زندگي شهرنشيني شده است. اينجا بايد آرامش و آسايش و نشاط و شادابي را با هواي آلوده تجربه كرد.
من و شما براي بهتر زندگي كردن كودكان و نوجوانان چه كردهايم؟ آيا خود را در پاكيزه نگهداشتن هوا و محيطزيست سهيم كردهايم؟ آيا باز هم منافع خود را بر منافع جمع ترجيح ميدهيم، اگر اينگونه است پس بايد منتظر خودكشي دستهجمعي باشيم و ديگر روي پاكيها بايد قلم سياه بكشيم.
رنگينكمان آسمان شهرهاي ما ديگر سياه است و خورشيد در سياهي خودنمايي نميكند.
آلودگي و آلايندگي هوا نه تنها هواي پاك را از كودكان گرفته بلكه حق آسمان آبي و زمين سبز را هم از آنان سلب كرده است. در شهرها آسمان و زمين رنگ خاكستري، به خود گرفتهاند، ديگر از پرندگان آوازخوان خبري نيست مگر چند تايي كلاغ از آسمان شهر عبور كنند تا شايد ما هم به خود آييم كه چه به سر خودمان آوردهايم.
خودرو و تكنولوژيها را به بدترين شكل ممكن به كار گرفته و استفاده ميكنيم تا هواي پاك را آلوده كنيم.
در اين سياهي آسمان و زمين شهر به دنبال مقصر ميگرديم و غافل از آن هستيم كه در پرونده آلودگي هوا ما هم شاكي و هم متهم هستيم، پس چه بهتر است ابتدا خود به اتهامات اين متهم رسيدگي كنيم و به دنبال آن نباشيم كه صورت مسئله را پاك كنيم بلكه بايد آلودگي هوا را به پاكي تبديل كنيم.
اينجا بايد پاككن را براي اشتباهات خود به كار ببريم تا شايد بتوانيم روي اين ناپاكيها و سياهيها بنويسيم هواي پاك حق ماست.
