«تلاش كنيد با همت بر كار و خدمت تجربه خوبي به يادگار بگذاريد.» اين جمله بخشي از رهنمودهاي رهبر فرزانه انقلاب در ديدار روز دوشنبه با شهردار و اعضاي شوراي شهر تهران بود اما گويا برخي از اين اعضا هنوز به درستي نميدانند به كجا راه يافتهاند و قرار است چهكاري انجام دهند.
اين روزها و در بحبوحه برگزاري انتخابات رؤساي فدراسيونهاي ورزشي و انتخابات كميته ملي المپيك اصليترين دغدغه مسئولان برگزاري و سازمان بازرسي كل كشور علاقه زائدالوصف برخي از اعضاي شوراي شهر براي تصدي پست رياست فدراسيون يا حضور در جمع تصميمگيرندگان كميته ملي المپيك است؛ مسئلهاي كه باعث شد سازمان بازرسي كل كشور با صدور اطلاعيهاي حضور اين قبيل افراد را در انتخاباتهاي جامعه ورزش ممنوع اعلام كند.
اما كار به اينجا ختم نشد و برخي آقايان شوراي شهرنشين كه دستشان از تصدي پست جديد كوتاه مانده است، شروع به عيب و ايراد گرفتن از نحوه برگزاري انتخابات و ايجاد شبهه در آن كردند، به عنوان مثال يكي از اعضاي شوراي شهر خود را قرباني تباني در انتخابات يكي از فدراسيونها ناميد يا ديگري با ناسالم خواندن انتخابات سعي كرد به نوعي خود را محق جلوه دهد.
به طور حتم اين قبيل افراد از ابتدا هم تعريف درستي از حضور در شوراي شهر تهران براي خود نداشتهاند و حضور در اين جمع را نه به عنوان خدمت و كار كه پلهاي براي رسيدن به اهداف ورزشي خود قلمداد ميكردند.
آنچه مسلم است اينكه در جامعه ورزش ايران كم نيستند آدمهاي مدير و كاربلدي كه ميتوانند از عهده مسئوليتهاي بزرگ مديريتي ورزش برآيند، پس لزومي به دخالت اين قبيل آدمها و حتي مسئولان سياسي نيست. به قول معروف ورزش ايران دچار مشكل قحطالرجال نشده كه برخي تصور كنند هم ميتوانند كرسي مهم شوراي شهر را در دست داشته باشند و هم اينكه براي ورزش كشور تصميمگيري كنند.
اما به هر حال اينها كساني هستند كه به شوراها راه يافتهاند، پس بهتر است به جاي انديشيدن به اشغال صندلي و پستهاي مديريتي در ورزش بيشتر به اين فكر كنند كه با استفاده از امكاناتي كه از طريق حضور در شوراي شهر به دست آوردهاند دست ورزش را بگيرند و كمك حال آن باشند.
البته در اين بين نبايد از نقش سياسيون و مديران شهري حاضر در شوراهاي شهر نيز غافل بود، به نظر ميرسد وظيفه اين اعضا باشد كه با تعريفي جامع و كامل از وظايف يك عضو شوراي شهر براي ورزشيهاي حاضر به آنها بفهمانند كه به كجا قدم گذاشته و قرار است چه كاري انجام دهند.
نگاهي به اسامي ورزشيهاي عضو شوراي شهر به خصوص تهران نشان ميدهد كه به جز يك نفر از آنها بقيه سالهاي سال است كه از ورزش به دور بوده و تأثيري در مديريت چند سال اخير نداشتهاند. همين مسئله ثابت ميكند كه ورزش كشور اينقدر پويا هست كه نيازي به اين قبيل افراد ولو با سوابق درخشان جهاني و المپيكي نداشته باشد،اينكه يك نفر با كلكسيون مدالهاي رنگارنگ، حضور در عرصههاي سياسي و اجتماعي را به حضور در ورزش ترجيح ميدهد را بايد به ديد احترام نگاه كرد، به هر حال هر شخصي ميتواند براي آينده خود تصميمگيري كند، اما از اين آقايان انتظار ميرود كه خود را دايه مهربانتر از مادر براي ورزش تلقي نكنند و اجازه دهند ورزش با اهلش براي خود برنامهريزي كند و به پيش برود.
به هر حال فرمايشات دوشنبه رهبر انقلاب فصلالخطابي بود براي اعضاي شوراي شهر كه اميدواريم همه به خصوص ورزشهاي اين شورا آن را خوب شنيده باشند و به كار ببرند كه به طور حتم پايتخت اينقدر مشكل و معضل و مسئله دارد كه اگر بخواهند به آنها بپردازند ديگر جايي براي فكر كردن به حضور دوباره در ورزش آن هم در كسوت مديريت برايشان باقي نميماند.
