چه بخواهيم، چه نخواهيم دربي بازي بزرگي است. مثل خيلي از دربيهاي بزرگ دنيا، بازي استقلال و پرسپوليس بزرگترين بازي فوتبال ماست.
48 ساعت ديگر دو تيم در هفتاد و هشتمين شهرآورد خود به مصاف هم ميروند تا حداقل سكوهاي ورزشگاه آزادي پس از مدتها تماشاگران و علاقهمندان به فوتبال را در خود جاي دهند همين يكي از ويژگيهاي منحصر به فرد اين بازي است. همه ميدانند و ديدهاند كه در طول ماههاي گذشته بازيهاي اين دو تيم در تهران با حداقل تماشاگر مواجه ميشود اما به طور قطع از صبح جمعه ورزشگاه جاي سوزن انداختن نيز نخواهد داشت.
هفتاد و هشتمين دربي، يك بازي كاملاً متفاوت است، حتي با بازي رفت دو تيم در دربي 77 هم تفاوت دارد؛ تفاوت از اين نظر كه روز جمعه پرسپوليس و استقلال در شرايطي برابر هم صفآرايي ميكنند كه برخلاف چندين بازي گذشته، رقابتي تنگاتنگ در بالاي جدول براي كسب عنوان قهرماني دارند، بنابراين پربيراه نيست اگر عنوان كنيم دربي 78 يك دربي 6 امتيازي است و تساوي در آن تنها تيمهايي چون فولاد و سپاهان را به شدت خوشحال و مشعوف ميكند.
دربي روز جمعه بازي متفاوتي است، چون دو سرمربي حاضر روي نيمكت تيمها در شرايطي كاملاً متفاوت به پيروزي فكر ميكنند، امير قلعهنويي سرمربي آبيها به عنوان تنها مردي كه در كسوت مربيگري هنوز اين بازي را نباخته ميخواهد آمار منحصر به فردش را حفظ كند. او كه متهم است به خاطر حفظ اين آمار در سه دربي گذشته محتاط پا به ميدان گذاشته و به تساوي راضي بوده حالا با تيمي مسن و البته خالي از برخي ستارههاي حاضر در دربيها گذشته مقابل پرسپوليس چارهاي جز پيروزي ندارد. فرهاد مجيدي، مجتبي جباري، جوادنكونام و پژمان منتظري چهرههايي هستند كه در دربيهاي قبل كمك حال قلعهنويي بودند اما حالا ديگر نيستند و اين كار ژنرال را براي حفظ ركورد دشوار ميكند.
در آن سوي ميدان علي دايي قرار دارد كه هم در دربي پيروز شده و هم باخته اما اين بار با عدهاي جوان پرتحرك و پرشور و البته كم تجربه گام به ميدان بزرگ دربي ميگذارد، دايي كه با يك تساوي و يك شكست در هفتههاي اخير صدر جدول را تقديم قلعهنويي كرده چارهاي جز اين ندارد كه در اين ديدار تنها به پيروزي فكر كند، فقط برد است كه ميتواند پرسپوليس را دوباره به بالاي جدول برگرداند تا اميدوار باشد از لغزشهاي بعدي حريفان نهايت استفاده را ببرد.
دربي هفتاد و هشتم بازي متفاوتي است، جدالي است بر سر قهرماني و سقوط از بالاي جدول به پايين، پس ميتوان اميدوار بود كه برخلاف بازيهاي گذشته بهويژه سه بازي آخر دو تيم، شاهد يك بازي جذاب، تماشاگر پسند و البته داراي گل باشيم، آنچه مهم است اينكه روحيه بردن دربي در هر كدام از دو تيم قويتر باشد كار براي حريف سختتر خواهد بود.
گفتيم كه استقلال تجربهدارتر از پرسپوليس است، امير قلعهنويي با داشتن مهرههايي چون تيموريان، پژمان نوري، عمرانزاده، رحمتي و ساموئل ميتواند نبض بازي را در اختيار بگيرد. او بيشك به اين ميانديشد كه ابتدا سرعت بازيكنان جوان و پرتحرك پرسپوليس نظير صادقيان و عاليشاه را بگيرد و بعد به فكر ضربه زدن به پرسپوليس باشد. در سوي مقابل عليدايي به نيكي ميداند كه دادن فرصت به بازيكنان باتجربه استقلال بزرگترين خطر براي او و تيمش به حساب ميآيد، بنابراين ميآيد تا خيلي زود به نتيجه برسد. علاوه بر صادقيان و عاليشاه، خلعتبري هم ميتواند در بازي سرعتي پرسپوليس نقش تأثيرگذاري داشته باشد.
امير قلعهنويي خوب ميداند كه با بهترين خط دفاعي ليگ روبروست، تيمي كه تاكنون فقط 10 گل دريافت كرده بنابراين بيگدار به آب نميزند. او حتماً ميپسندد كه بازي را مثل چند بازي قبلي يك بر صفر ببرد تا به همه خواستههاي خود دست پيدا كند و در آن سو عليدايي نيز خوب ميداند كه شايد نتواند پيروزي پرگل بدست آورد اما ميتواند با حداقل نتيجه كار پرسپوليس را براي هفتههاي بعد راحتتر كند. اين تنها وجه مشترك دو سرمربي با دو تيم متفاوت و انديشههاي تاكتيكي كاملاً متفاوت است.
