به تازگي برخي از جريانات و احزاب كه در انتخابات اخير، اقبال مردمي آنها تكرقمي بوده و از روي اجبار با مشي اعتدال اجماع نمودند، درصدد احياي احزاب منحله خود با پوششهاي ديگر، انتشار مجدد نشريات زنجيرهاي و تقويت برخي از گروههاي مردمنهاد غيرقانوني برآمدهاند.
به لحاظ تاريخي اين جريان خزنده، از اوايل انقلاب درصدد تخريب باورهاي ديني، فرهنگي و سياسي مردم با استفاده از مطبوعات و محافل خود بودهاند. اولين بار پس از پيروزي انقلاب اسلامي، در سالهاي 1358 و 1359 با پشتياني دشمنان انقلاب، به وسيله عوامل و مزدوران داخلي، با هدف براندازي خاموش نظام اسلامي، فعاليت آنها آغاز شد اما در همان ابتداي راه، با هوشياري امام امت و قاطعيت دستگاه قضايي در نطفه خاموش شده و نتوانستند راه به جايي ببرند.
پس از پايان جنگ تحميلي و آغاز دهه دوم انقلاب و دوران سازندگي كه برپايه سياستهاي توسعه و بازسازي اقتصادي شكل گرفت، مجدداً اين جريان خزنده، به تخريب باورهاي مردم با استفاده از نشريات به شيوهاي ديگر ظهور يافت. در خلال اين سالها به خصوص پس از دوم خرداد1376، اين جريان به شكلي نو، در نشريات و احزاب كشور رسوخ كرد كه نماد برجسته آن «شبههافكني» تعريف ميشد، با هدف مبارزه فكري با حكومت اسلامي و مباني انديشه ديني و نهاد روحانيت كه بر اين اساس، متفكران دينمدار را به چالش فرا خواندند.
به جرئت ميتوان گفت كه اگر هوشياري و درايت رهبر معظم انقلاب، اين چشم تيزبين و بيدار نظام كه با رصد مداوم، همواره تغيير تاكتيك و سنگربندي جديد عوامل و مزدوران داخلي عليه نظام جمهوري اسلامي را شناسايي و به مسئولان كشور هشدار نميدادند نبود، شايد اتفاقات و چالشهاي جدي براي نظام اتفاق ميافتاد. حال با توجه به كارنامه و پيشينه اين پايگاههاي زنجيرهاي در تقابل با اسلام و عملكرد اين جريان به ظاهر روشنفكرنما در تعريف و تمجيد از غرب، به همراه طرح و القاي انواع شبهات بياساس، اين سؤال مطرح است كه اين افراد و گروههاي حاشيهساز تندرو در ذيل دولت اعتدال به دنبال چه ميباشند؟ آيا ميشود تناسب و آرماني بين اين افراد با دولت اعتدال، خصوصاً شخصيت دكتر روحاني با آن سابقه و منش انقلابي وي متصور شد؟
متأسفانه آنچه در حاشيه ديده ميشود اين است كه افرادي سودجو و شتابزده در برخي از لايههاي مياني دولت، بدون بليت سوار بر قطار اعتدال شدهاند كه به لحاظ مباني فكري و ديني هيچ سنخيتي با دولت تدبير و اميد ندارند و با سوءاستفاده و ايجاد ظرفيت، درصدد راهاندازي و احياي لانههاي فتنه خود ميباشند.
به طور حتم مردم انقلابي ايران به كساني كه در گذشته از طريق رسانههاي گروهي و پايگاههاي خود درصدد آسيب رساندن به اسلام و انقلاب بودهاند به ديده اغماض و چشمپوشي نگاه نخواهند كرد، هر چند زمان مصرف اين گروه، موسمي و زودگذر بود چراكه مردم كشور در همان زمان، پاسخ قاطعانهاي به اين گروهها دادهاند و اكنون تاكتيك و شيوههاي آنان نخنما شده است.
بر اين اساس از كارگزاران و مسئولان دولت تدبير توقع ميرود، همانطور كه تاكنون مواضع حكيمانه و منطقي شخص دكتر روحاني عرصه را بر اين حاشيهسازان و تندروها تنگ نموده است، آنها نيز با تيزبيني، اميد زنجيرهايها را كه با پوشش اعتدال، درصدد ضربه به مباني انقلاب و ارزشها و حتي عبور از دولت را در نقشه راه خود دارند، بر باد دهند.