حجتالاسلام محمد مصدق در بیستمین مجمع استانی پیشگیری از وقوع جرم در نیروهای مسلح که در محل ستاد فرماندهی انتظامی استان اصفهان برگزار شد ، افزود: رویکرد مسئولان نظامی و انتظامی نسبت به زیرمجموعه تغییر کرده و در حال حاضر رویکرد پیشگیرانه و پدرانه پیدا کرده است .
وی با اشاره به وضعیت مناسب استان اصفهان در زمینه وقوع جرائم قتل و خودزنی در نیروهای مسلح ادامه داد: فرماندهان استان اصفهان نسبت به ارائه آموزشهای لازم در زمینه پیشگیری از وقوع جرم تاثیرگذار بوده و هستند.
معاون قضایی و حقوقی سازمان نیروهای مسلح تصریح کرد: براساس تحقیقات میدانی و کتابخانهای انجام شده، عدم رسیدگی مسئولان یگان به زیرمجموعههای خود یکی از دلایل مهم وقوع جرم در نیروهای مسلح به شمار می رود.
وی با اشاره به اینکه از گذشتههای دور فکر مقابله با جرائم و انحرافات در اندیشه بشر و با رسوم اجتماعی انجام میشد، ادامه داد: در سوابق تمام مکاتب مختلف جرمشناسی به جزء حوزه دین، ابتدا تاکید به پیشگیری کیفری نسبت به غیرکیفری مطرح بوده است.
مصدق تاکید تمام آیات و روایات اسلام بر پیشگیری غیرکیفری را افتخار دین اسلام خواند و اضافه کرد: برای موفقیت در جنبههای مختلف پیشگیری باید تمام جنبههای پیشگیری از جمله پیشگیری فردی، اجتماعی و کیفری را به صورت یک بسته در کنار هم دنبال کرد.
وی گفت: پیشگیری از جرم در عین حال که ساده تلقی می شود، اما امری پیچیده است و پیشگیری از وقوع جرم متناسب با مخاطب به عنوان دلیل این موضوع محسوب میشود.
معاون قضایی و حقوقی سازمان نیروهای مسلح با بیان اینکه اصلاح مجرم و جامعه و فردی کردن مجازات در قوانین به عنوان هدف از اجرای مجازات است، اظهار کرد: تنبیه مجرم و اصلاح مجرم به عنوان هدف قوانین اجرایی است.
وی با اشاره به بررسی علل و عوامل قتل و خودزنی در نیروهای مسلح تاکید کرد: این دو جرم از جرائم مهم جسمانی است و نباید به این جرم به لحاظ کمی نگاه کرد و باید ابعاد کیفی این جرم را در نظر گرفت.
مصدق تاکید کرد: توجه بیشتر مسئولان و فرماندهان یگانها به زیرمجموعه خود میتواند در کاهش جرائم اتفاق افتاده در نیروهای مسلح و به ویژه جرائم قتل و خودزنی کمک کند.
وی با بیان اینکه کیفیت برخورد با زیرمجموعه و سربازان در سطح فرماندهان و مسؤولان نیروهای مسلح عالی کشور، به صورت جدی دنبال میشود، افزود: در طول 16 سال گذشته رفتار فرماندهان با زیرمجموعههای خود بهبود یافته است، به گونه ای که برخورد شایسته برخی از فرماندهان به صورتی است که برخی لایق تشویق در برخورد هستند.
