صالح سليماني | راسل فاستر، دانشمند علوم اعصاب و متخصص چرخههاي خواب، در سخنراني اخير خود در انجمن TED با دليل و مدرك آنچه را بدن ما مدام هشدار ميدهد و ما ناديده ميگيريم بازگو ميكند: اينكه يكسوم زندگيمان را كه با چشمان بسته سپري ميكنيم، اهميت چندان كمتري از دو سوم ديگري كه بيدار هستيم، ندارد. مادامي كه به خواب ميرويم، مغز ما ديدههاي روزمره را پردازش و كمك به تثبيت خاطرهها ميكند. آقاي فاستر ميگويد، زماني كه شما خسته هستيد و با كمخوابي مواجه هستيد، حافظه شما تضعيف ميشود، خلاقيتتان پايين ميآيد، رفتارهاي آني زياد ميشود و به طور كلي، توانايي قضاوت شما ضعيف ميشود اما دوستان من، قضيه حادتر از اين حرفاست. هنگامي كه بيدار باشيم، احتمال مصرف داروهايي كه به هوشياري ما كمك ميكند، افزايش مييابد. اين ممكن است منجر به پرخوري نيز بشود. استرس مستمر توأم با خواب كم، سيستم ايمني را سركوب ميكند، به اين معنا كه افراد خسته به احتمال بيشتري دچار عفونت و حتي در موارد حاد، مبتلا به سرطان ميشوند. در پايان فاستر نتيجهگيري ميكند: خواب عبادت است، بندگي كن.