در حالي كه حدود 35 ميليون نفر از مردم كشورمان تحت پوشش خدمات تأمين اجتماعي هستند و در شرايطي كه همه جمعيت كشور به طور مستقيم و غيرمستقيم از طرحها و برنامههاي وزارت تعاون، كار و تأمين اجتماعي متأثرند، رئيسجمهور هفتم، در اعلام اسامي كابينه پيشنهادي خود، آقاي علي ربيعي را به عنوان وزير تعاون، كار و رفاه اجتماعي به مجلس معرفي كرده است. علي ربيعي معروف به «عباد» را ممكن است خيليها بشناسند و خيليها هم از پيشينه او ناآگاه باشند. او از نيروهاي اسبق امنيتي است كه مشاور دولت اصلاحات هم بود. عضويت در كميته حقيقتياب پروژه قتلهاي زنجيرهاي از ديگر سوابق ربيعي به شمار ميرود. او همچنين، از بنيانگذاران خانه كارگر هم هست كه در حال حاضر به تحقيق و پژوهش اشتغال دارد.
در نگاه اول، بدون هيچ پيشداوري بايد گفت كه علي ربيعي هرچند هيچ تجربهاي در وزارتخانه حساسي كه با كار، رفاه و تأمين اجتماعي مردم سروكار دارد، ندارد اما بر اساس قانون احتمالات رياضي، يك درصد، شايد بتواند وزير مطلوبي براي اداره اين وزارتخانه باشد.
در نگاه دوم، با نگاهي نقادانه بايد گفت كه چون علي ربيعي هيچ تجربه و تخصصي در حوزه مديريت كار، رفاه و تأمين اجتماعي ندارد و حتي در حد معاونت وزير هم در چنين جايگاهي كسب تجربه نكرده است، نميتواند كارآيي لازم را در وزارت تعاون، كار و رفاه اجتماعي داشته باشد و اصولاً معرفي او به عنوان وزير پيشنهادي براي تصدي اين وزارتخانه، با علامت سؤال و تعجب روبهروست.
در نگاه سوم، با نگاهي منطقي بايد گفت: متأسفانه به رغم حساسيت بسيار زياد وزارتي همچون كار و سازماني همچون تأمين اجتماعي، عموماً افراد غيرمتخصص در اين امور پا به عرصه مديريتي آن ميگذارند!
در حقيقت، در تقسيم پستها، نگاه سياسي بر نگاه كارشناسي غلبه دارد و همين، پاشنه آشيل خدمتگزاري و رسيدگي به نيازها و امورات مردم است. پرسش اساسي اينجاست كه آيا در ميان تمام مردان حامي رئيسجمهور، فردي كه سابقه و توان لازم براي مديريت بر امورات رفاه و تأمين اجتماعي مردم را داشته باشد در دسترس نبوده كه گزينهاي همچون آقاي ربيعي را براي تصدي اين پست اجتماعي بسيار مهم معرفي كردهاند؟!
واقعيت اين است كه به علت همين انتصابهاي غيركارشناسانه و مغلوب نگاه سياسي، رفاه و تأمين اجتماعي همواره با سطح مطلوب خدمت به مردم فاصله بسيار داشته است. در اثر همين انتصابهاي غيرموجه، شمار زيادي از مردم از خدمات رفاهي و تأمين اجتماعي دولتها رضايت كه ندارند هيچ، حتي گلايهمندند. در حال حاضر، وضعيت معيشت و دخل و خرج كارگران، بازنشستگان و مستمري بگيران دچار تب و لرز است! خيل عظيم بيكاران و جويندگان شغل را هم به اين تب و لرز اضافه بايد كرد.
به خاطر همين انتصابات بيارتباط، اوضاع خدمات رفاهي و تأمين اجتماعي آشفته است و در اثر همين آشفتگي، اقتدار وزارتي و سازماني در حوزه رفاهي و خدمات اجتماعي تا آنجا نزول كرده كه حتي توان مديريت بيمهها و كنترل كارشكني آنها را ندارند.
خدمات رفاهي و اجتماعي، به خاطر وضعيت نابساماني كه در حال حاضر گريبانش را گرفته، نيازمند اقدامات زيرساختي و اساسي است. اما آيا اين اقدامات از عهده آقاي ربيعي بر ميآيد؟
آيا اين گزينه پيشنهادي براي مديريت خدمات رفاهي و اجتماعي، برنامه شفاف و كارآيي براي بهبود معيشت كارگران، سالمندان و مستمري بگيران دارد؟
آيا آقاي ربيعي، برنامه معقولي براي كاهش و كنترل معضل بيكاري كه ريشه بسياري از مفاسد و نابهنجاريها در جامعه ماست، تدوين كرده است؟
به هر حال، جسم و روح ضعيف خدمات اجتماعي و رفاهي به دليل كارنابلديها و انتصابات غيرتخصصي، ديگر عرصه آزمون و خطا نيست و يك مدير مجرب، خلاق، توانمند، باانگيزه و داراي برنامه نياز دارد و قطعاً انتظار همه اقشار مردم از نمايندگان مجلس اين است كه با ذرهبين كارشناسي خود، وزيري را كه قرار است مغز خلاق مديريتي رفاه و تأمين اجتماعي باشد، با احتياط و دقت انتخاب كنند.
