فيلم سينمايي «راه بهشت» به كارگرداني مهدي صباغزاده توسط محمدتقي انصاري براي شبكه جهاني سحر ساخته شده است. اين فيلم تاريخي سينمايي كه خود صباغزاده فيلمنامه آن را نوشته است، يكي از كارهاي خوشساخت شبكه سحر در حوزه فيلمهاي تاريخي ـ مذهبي است. فيلم به جهت استفاده از بازيگران شاخص و عوامل حرفهاي و حتي بودجهاي مناسب در رده فيلمهاي سينمايي داراي مخاطب و علاقهمندان خاص به حساب ميآيد.
استفاده از ستارهها و نامهاي آشنا و داراي اعتبار ميتواند اعتماد بسياري از هنرمندان، بازيگران، نويسندهها و فيلمسازان را به تلويزيون جلب كند؛ هنرمنداني كه زماني به تجربه دريافته بودند كه جايي برايشان در تلويزيون وجود ندارد و سينما را رسانه مناسبتري براي خود ميدانستند. حضور هنرمندان بنام در تلويزيون كار اين رسانه را در جذب تماشاگران بسيار آسانتر ميكند. حالا فقط يك داستان و فيلمنامه خوب لازم است تا مجموعه براي ساخت يك فيلم يا سريال تلويزيوني فاخر فراهم شود؛ هرچند فاخر بودن هميشه جزء جدانشدني از ساختههاي سينمايي تاريخي بوده است. فيلم «راه بهشت» يك داستان بارها گفته شده را اينبار در بستري ديگر روايت ميكند. انتخاب يك بستر عاشقانه براي فيلمهاي تاريخي-مذهبي كار چندان معمولي در سينما و تلويزيون ايران نيست. معمولاً عشق به شكل زميني و انسانياش قابل بسط و نمايش نيست اما كيست كه جذب يك داستان عاشقانه نشود، آن هم داستاني كه خوب پرداخته شده و ذوق هنري مخاطب را هم خوش بيايد. اين داستان دستكم تا نيمههايش يك ماجراي بسيار عاشقانه را در يك محيط به دور از آشوب و شلوغي در سالهاي نخست اسلام در شهر مكه روايت ميكند. ماجرا به زمان آشكار شدن پيامبري محمد(ص) مربوط است كه جاذبه دين تازه در ميان قبايل باديه نشين بسياري از آنها را به اين دين تازه درآورده است. داستان تا زمان مسلمان شدن مصعب و كشته شدن زلفا – دختري كه از كودكي با مصعب بزرگ شده و حتي توسط او از ميان گوري كه زنده در آن خاك شده بود، نجات پيدا ميكند ـ يك داستان كاملاً متفاوت و تازه است. اما با مسلمان شدن مصعب، رفتن او به مدينه و سپس جنگيدن در سپاه محمد رسولالله، فيلمنامه به فيلم مشهور محمد رسولالله شباهت پيدا ميكند.
بازي نسرين مقانلو در نقش خناس ـ مادر مصعب و ابوعزيز ـ هماهنگ با نقشآفريني بجا و مناسب رضا رويگري به عنوان همسر او نشان از انتخاب دقيق بازيگران براي نقشهاي اصلي فيلم دارد، اما بهرغم وجود بازيگران محبوبي چون امين زندگاني، الهام حميدي، نسرين مقانلو و رضا رويگري، «راه بهشت» با يك فراز و نشيب در فيلمنامه مواجه است، اما باز هم بايد تأكيد كرد كه بر نقشآفريني عالي بازيگران اصلي فيلم نبايد چشم فرو بست. نكته ديگري كه شايد كمتر از ظاهر فيلم به نظر برسد اما با اندك دقتي ميتوان به آن پي برد، توجه فيلمساز به زنان و نقش آنها در پيشبرد داستان است. با اينكه نقش اصلي فيلم را مصعب بر عهده دارد و در ابتداي فيلم با صحنه زنده به گور شدن زلفاي كودك روبهرو هستيم، اما زنهاي فيلم راه بهشت براي خودشان راه و رسمي دارند كه اتفاقاً تأثير مستقيمي هم بر تصميمگيريهاي بزرگ شهر و قبيله ميگذارد. با اينكه به نظر ميرسد تمام حيثيت اعراب در مردانگيشان خلاصه ميشود اما در راه بهشت در حالي كه خناس يكي از مشهورترين تاجران مكه است، همسرش دائمالخمر بوده و بيشتر در كار خوشگذراني و ميهماني گرفتن با بزرگان است. زلفا با عشقش زمينه مسلمان شدن مصعب را فراهم ميكند. اين تأثيرگذاري در نقشآفريني همامه - بانوي اول يثرب - هم به گونه قابلتوجهي در فيلم مشهود است. انتخاب بازيگران كاركشته براي ايفاي اين نقشها هم هوشمندانه انجام شده و ضعفهاي اندك ديگر فيلم را تحتالشعاع قرار ميدهد. «راه بهشت» از قاببنديهاي چشمنواز و به تصوير كشاندن دكورهاي باورپذير يثرب در آن روزهاي عربستان برخوردار است. استفاده از لوكيشنهاي متعدد و برداشت سكانسهاي جذابي چون نجات زلفا از زنده به گور شدن با استفاده از طراحي هنري صحنهاي برجسته را به جرئت ميتوان از فرازهاي اين فيلم سينمايي برشمرد.
در مجموع «راه بهشت» تنها نماينده شبكه سحر در جشنواره فيلم فجر در سال 90 و برنده بيرق طلايي (جايزه ويژه مصطفي عقاد از اين جشنواره) و برنده جايزه بهترين اثر نمايشي از چهارمين جشنواره بينالمللي «اتحاد» به واسطه استفاده از عوامل پشت صحنه حرفهاي، كارگرداني قابل قبول، بازيهاي چشمگير و فرازهاي عاشقانه قوي در داستان را ميتوان اثري ديدني براي مخاطب قلمداد كرد.
