پوشیدن پیراهن تیم ملی افتخاری است که نصیب هر ورزشکاری نمی شود. شرایط این روزهای تیم ملی تکواندو ایران این شانس را به جوانان کم تجربه و باانگیزه داد تا توانایی هایشان را در مسابقات جهانی به رخ قدرت های این رشته بکشند.
افتخار پوشیدن پیراهن ملی نصیب بهنام اسبقی شد، اسبقی سال گذشته در اردوهای تیم اعزامی به جام جهانی حضور داشت اما مصدومیت مانع از اعزام او به این مسابقات شد. با این وجود اسبقی دست از تلاش نکشید. تکواندوکار وزن چهارم پس از رهایی از بند مصدومیت از سوی مرتضی کریمی به تمرینات فراخوانده شد. بهنام اسبقی فرصت را غنیمت شمرد و رضایت خاطر کادر فنی را فراهم کرد. کناره گیری علیرضا نصرآزادانی و تداوم آسیب دیدگی محمد باقری معتمد اسبقی را به آرزویش رساند. هوگوپوش تیم ملی در مسابقات جهانی با اقتدار تک مدال طلای ایران را به دست آورد. طلایی کشورمان که سهم بسزایی در نایب قهرمانی ایران داشت در گفت و گو با جوان از اهداف آینده اش و انتظاراتش گفت.
بهنام اسبقی در آخرین لحظات فیکس تیم ملی شد و در همان اولین حضورش در مسابقات جهانی مدال طلا گرفت.
سطح مسابقات جهانی آنقدر بالاست که با خودم می گفتم ای کاش المپیک بود چراکه باز المپیکی ها گزینش می شوند اما در جهانی هر کشوری بهترین هایش را اعزام می کند. از اول هم فکر وذکرم مدال طلا بود و هیچ وقت به نقره فکر نکردم. تمام تلاشم را کردم تا به خواسته ام برسم.
جانشین باقری معتمد شدن مسئولیت سنگینی بود. بعلاوه اینکه علیرضا نصر هم حاضر نشد در وزن چهارم به مکزیک برود.
نصرآزادانی بهترین دوست من است. او قبل و بعد از رفتنم به جهانی بسیار به من کمک کرد. او حتی خودش به من زنگ زد و در خصوص اینکه چگونه در مکزیک مبارزه کنم توصیه هایی به من کرد. جدا از اتفاقاتی که رخ داده نصرآزادانی از نظر روحی و روانی خیلی کمک حال من بود. از او ممنونم و امیدوارم بتوانم زحماتش را جبرن کنم.
در شلوغ ترین وزن بیست و یکمین دوره قهرمانی جهان حضور داشتید و راه سختی را برای رسیدن به فینال طی کردید.
وزن چهارم بیشترین شرکت کننده را داشت. در بازی اول حریف گواتمالایی را بردم، سپس تکواندوکار کوبایی راشکست دادم، حریف سومم از آذربایجان بود که مدال نقره جهان را در کارنامه داشت، تکواندوکاران مکزیکی و اسپانیایی نیز حریفان خوبی بودند. در فینال هم که یک کره ای را شکست دادم و طلا را به گردن آویختم.
در مواجه با رقیب کره ای استرس نداشتی؟
حریف باهوشی بود و تا رسیدن به بازی نهایی همه حریفانش را با اختلاف بالا شکست داد. جو سالن خیلی سنگین بود، مخصوصا 30ثانیه آخر که من از او جلو بودم و کره ای برای جبران امتیاز فشار زیادی روی من می آورد. استرس زیادی برای گرفتن مدال داشتم و خیلی ها منتظر موفقیت من بودند.
چطور بر استرس تان غلبه کردید و اجازه ندادید بازی از دستتان خارج شود؟
کمی استرس در اینگونه مسابقات خوب است اما به هیچ وجه ترسی از حریفانم نداشتم. با اینکه تیم جوانی بودیم و هیچ کدام مدال جهانی نداشتیم اما همه از ما می ترسیدند. به جرات می توانم بگویم می ترسیدند تو چشم هایمان نگاه کنند. البته شرایط مسابقات هم خیلی سخت بود. به عنوان مثال حریف مکزیکی من کاپیتان کشورش بود و شش هزار نفر در سالن او را تشویق می کردند.
داستان پس گرفتن مدال پدرتان در مسابقات جهانی چیست؟
پدرم 34 سال پیش به جهانی آلمان رفت و در همان بازی اول به یک کره ای باخت. به نظرم او شایستگی زیادی برای کسب مدال داشت. حالا با گذشت این همه سال با شکست تکواندوکار کره ای حق پدرم را گرفتم.
کار کردن زیر نظر کادرفنی جدید و به ویژه مرتضی کریمی تا چه حد در کسب مدال طلای جهان تاثیرگذار بود؟
استاد کریمی تجربه سال های مریبیگری در تیم ملی را دارد. از طرفی او به جوانان اعتماد کرد. بعلاوه اینکه کادر خیلی خوبی هم داشتند و با جان و دل برای تیم ملی وقت گذاشتند. با کمترین انتظار همه تلاششان را کردند تا بهترین نتیجه را بگیرند.
بعد از کسب این افتخار به جرگه ورزشکاران شناخته شده پیوستید. پاداشی هم گرفته اید؟
در مکزیک که همه تیم ایران را می شناختند و با ما عکس می انداختند. اما اینجا از این خبرها نیست. تا سر کوچه هم برویم کسی ما نمی شناسد. فعلا که خبری از پاداش نشده. توقع داریم مسئولان به تکواندو هم مثل سایر رشته ها رسیدگی کنند.
