محمد حسین دانشجعفری، اقتصاددان در گفتگو با «سراج۲۴»اظهار داشت: مهمترین نکته در خصوص اجرای طرح هدفمندی یارانهها، "هدف از اجرای آن" است که اکنون در محافل اقتصادی و در جلسات دولت و مجلس مورد بحث قرار میگیرد.
وی افزود: آیا هدف بازتوزیع درآمدهای نفتی در بین افراد فقیر و کسانی که مشکلات درآمدی دارند بود و یا اینکه باید اقتصاد ایران که تولید همیشه در آن ضعیف بوده است تقویت میشده است.
این اقتصاددان یادآور شد: به اعتقاد من مهمترین هدف این طرح نجات اقتصاد ایران و تبدیل تولید از یک مقوله دست چندم به اساسیترین و مهمترین مبحث و افزایش بهرهوری در کشور بوده است.
دانشجعفری خاطرنشان کرد: بر این اساس باید تولیدات ایران که مبتنی بر استفاده زیاد از انرژی بوده است باید به تولیداتی با مصرف انرژی کم تبدیل میشد.
وی ادامه داد: نکته مهمی که قبل از طرح هدفمندی در کشور مطرح است اجرای سیاستهای اصل ۴۴ قانون اساسی میباشد که هدفش تقویت بخش خصوصی و تعاونی در کشور بود.
وی تصریح کرد: از آنجا که در سالهای گذشته اقتصاد ایران یک اقتصاد تقریبا دولتی بود تصمیم بر اجرای اصل ۴۴ قانون اساسی گرفته شد.
عضو مجمع تشخیص خاطرنشان کرد: بر اساس سند چشم انداز رشد اقتصادی ایران باید به ۸ درصد افزایش مییافت و با بررسیهای انجام شده راهکار این بود که بخش خصوصی سهم بیشتری در اقتصاد داشته باشد.
دانش جعفری گفت: اما در این مسیر یک مشکل اساسی به نام نظام نا مشخص یارانهها وجود داشت و موضوع طرح هدفمندی مطرح شد برای رفع این مشکل و علاوه بر این، تولید در بازتعریف جدید یارانهها نقشی مهمتر گذشته پیدا می کرد.
وی ادامه داد: وقتی در جریان اجرای هدفمندی یارانهها قیمت حاملهای انرژی افزایش پیدا کرد، هزینه خانوارها، تولید و دولت نیز افزایش یافت و برای اینکه این سه قسمت وضعیت بدی نسبت به گذشته پیدا نکند قرار شد که یک هزینه کمکی به آنها پرداخت شود.
این اقتصاددان در خاتمه ادامه داد: متاسفانه پس از اجرای هدفمندی یارانهها بخش تولید که در اولویت قرار داشت، فراموش شد و بخشی که از اهمیت کمتری برخوردار بود یعنی پرداخت یارانه نقدی به خانوارها، مورد توجه بیشتری قرار گرفت و این قسمت از اجرای طرح یک نقیصه است که میتوان به آن اذعان کرد.
