تاريخ از جمله مباحث مهمي است كه از سوي بزرگان نسبت به آن تأكيد شده است. رهبر فرزانه كشورمان نيز همواره تأكيد داشتهاند كه تاريخ بهخصوص تاريخ معاصررا بيشتر بخوانيم تا بهتر بتوانيم فضاي فعلي كشور را دريابيم و موقعيت دشمنان را شناسايي كنيم. تاريخ گوياي حقايق عبرتآموزي است كه بخش بخش آن درسهاي آموزنده در دل خود دارد. كشورمان ايران سرزميني است با پيشينه كهن و قديمي كه تاريخ پرفراز و نشيبي دارد، چنانچه پس از گذران كوراني از حوادث تلخ و شيرين آهن آبديده شد و سرانجام به استقلال و هويت كنوني دست يافت؛ نعمتي بزرگ كه اغلب قدر آن را نميدانيم و در مسير روزمرگي زندگي فراموش ميكنيم چگونه بهدستش آورديم و چه خونهاي عزيزاني كه به پايش ريخته نشد تا بارور شود به همين خاطر بايد تاريخ بهخصوص حوادث تاريخي معاصر را براي نسل كنوني بازگو كرد و گفت تا بهتر و بيشتر مراقب اين هويت و استقلالي كه كسب كردهايم باشيم.
كتاب «تاريخ معاصر ايران» نوشته دكترموسي نجفي و دكتر موسي حقاني كه توسط نشر آرما چاپ و منتشر شده است؛ كتابي كه مختصراً به وقايع اصلي و مهم تاريخ پنج قرن اخير پرداخته و سعي دارد تا تاريخ نقلي و تاريخ تحليلي را با افق تاريخ فكر و انديشه توأمان نگاه كند. با توجه به اينكه نويسندگان كتاب حاضر خود از استادان مطلع تاريخ معاصر و مسلط به حوادث و وقايع هستند با استفاده از منابع معتبر توانستهاند به خوبي برشي از تاريخ معاصر ارائه دهند، به همين خاطر از سوي محققان و پژوهشگران دانشگاهي با استقبال خوبي هم مواجه گرديد.
به طور كلي اساس مشكل بيان تاريخ آن است كه عمدتاً وقايع به صورت كلي بيان ميشود و همين باعث اشباع و خستگي مخاطب ميگردد كه بازدهي كمي هم دارد اما نويسندگان كتاب «تاريخ معاصر ايران» موفق شدهاند به شكل جزئي و مصداقي برخي حوادث تاريخي را براي خوانندگان ارائه دهند. ما ساخته و پرداخته تاريخمان هستيم و از اين رهگذر است كه ميتوانيم امكانات آينده را هم جستوجوكنيم. انسان به حافظه خود رجوع ميكند و با جستوجو در گذشته ميتواند آيندهاش را طراحي كند كسي كه گذشته ندارد، آينده هم ندارد و اين خطر است كه ديگران برايش آينده را طراحي كنند. آگاهي به سرگذشت، رمز تسلط به سرنوشت است. با تشكيل حكومت صفويه و رسمي شدن مذهب تشيع، فصل جديدي از هويت ايراني آغاز گرديد. شناخت عميق و تحليلي تحولات ۵۰۰ ساله ايران راهي الزامي است براي شناسايي هويت فعلي ما كه در آن هستيم و گاه متأسفانه از آن غافليم.
از نكات جالب توجهي كه در كتاب «تاريخ معاصر ايران» وجود دارد، ايجاد بخشهايي در كادرهاي مجزا كه به صورت نكته، عبرت تاريخي، بيشتر بدانيد، طنز تاريخ و سند تاريخي است كه نويسندگان كتاب مطالبي را براي توجه بيشتر گلچين كردهاند تا به سبب اهميت در ذهن خواننده ماندگاري بيشتري پيدا كنند. به عنوان مثال در يكي از اين بخشها تحت عنوان عبرت تاريخي آمده است؛ سرگوراوزلي پس از پايان يافتن مأموريت خود در ايران، خطاب به حاكمان و مسئولان انگليس نوشت: «عقيده صريح و قاطعانه من اين است كه چون مقصود نهايي ما فقط صيانت هندوستان است، بهترين سياست اين خواهد بود كه كشور ايران را در همين حال ضعف و توحش و بربريت نگه داريم و سياست ديگري مخالف آن تعقيب نكنيم.» از بخشهايي كه در كتاب «تاريخ معاصر ايران» به آن اشاره شده است تاريخ ورود فراماسونري به ايران و فعاليتهاي موذيانه زيرزميني آنها در كشور است كه از چند طريق صورت گرفته كه ابتدا از راه هند، سپس از طريق عثماني، فرانسه و انگليس بوده است اولين فردي هم كه در كسوت فراماسونري به كشور و اسلام خيانت كرده بود، عسگرخان افشار ارومي بوده است كه به منظور جلب حمايتهاي سلطنت ناپلئون در جنگهاي ايران و روس به فرانسه عزيمت كرد و تربيتيافته دستگاه زيرزميني فراماسونري در كشور شد و تاريخ سياه فعالان فراماسونري در كشور شكل گرفت. اينكه چهها بر سر اين ملت مقاوم آمده و چگونه در سايه مرجعيت و روحانيت توانسته است از يوغ استثمار استعمارگران رهايي يابد خود تاريخ مفصل و سنگيني است كه دكتر نجفي و حقاني گزيدههاي آن را در قالب كتاب «تاريخ معاصر ايران» به رشته تحرير درآوردهاند؛ كتابي كه ميتواند براي علاقهمندان به تاريخ و هويت اين سرزمين راهگشا باشد.
گفتني است كتاب حاضر در ۲۰ فصل تنظيم شده است كه از آغاز تولد دوباره ايران در سايه تشيع شروع شده تا انقلاب اسلامي و استقرارحكومت اسلامي كه برمبناي تشيع است و در طول اين سالها به وقايع تلخ و شيريني كه بر ملت ايران گذشته اشاره كرده است.
