
به گزارش «جوان»، برگزاري اين نشست كه به دليل ازدحام جمعيت شركتكنندگان با تأخير يك ساعته و هدايت بخشي از جمعيت به تماشاي غير مستقيم و ويدئويي نشست همراه بود، در ابتداي كار با سخنان حجتالاسلام عليزاده، مخالف فيلم شروع شد. عليزاده، مشكل فيلم «من مادر هستم» و فيلمهاي نظير آن را در اين دانست كه اين فيلمها ميخواهند با نمايش بيادبي، ادب را به مردم بياموزند اما بسياري از مردم همچون لقمان حكيم نيستند.
وي ادامه داد: «شك نكنيد كه اين فيلم و شخصيتهايش كه نماد ملت هستند، به شياطين داخلي و خارجي سيگنال ميفرستند كه اين ملت يك ملت سردرگم، دائمالخمر و متمايل به غرب است. رويكرد ما مقابله با افرادي است كه اجازه ميدهند چنين فيلمهايي ساخته شود.»
وي سپس خطاب به افراد مورد نظرش كه به نظر ميرسيد مسئولان وزارت ارشاد باشند، گفت: «شماها فكر نكنيد ما نفهميدم كه اين فيلم را براي چه قشري ساختيد. اين فيلم را در سال ۸۲ ساخته بوديد زماني كه هنوز بحث زندگي غربي به اين وسعت مطرح نبود.»
عليزاده در ادامه گفت: «ما از اين بابت ميگوييم كه اين فيلم توهين و طعنهاي به كل نظام جمهوري اسلامي است كه سازندگان پيش خودشان ميگويند زيردست ولي خدا ببينيد به چه آساني توانستيم فيلمي را بسازيم و سيگنال بفرستيم بدون اينكه شما متوجه شويد و ما سر و ته آن را با توجيهات به هم آورديم.» عليزاده پس از پايان سخنانش جلسه را ترك كرد تا مسعود فراستي در واكنش به اين اقدام او بگويد: «اهل مونولوگ هستند و به ديالوگ علاقه ندارند. برايشان متأسفم.»
فراستي در ادامه با ياد كردن از حرفهاي عليزاده به عنوان حرفهايي شيطاني گفت: «ما در مسير خدا حركت ميكنيم ولي آنها نميدانند با چه نيتي آمدهاند، خدايي يا شيطاني ؟! مشكل خودشان است.»
وي در ادامه به نقل قولي از امام (ره ) درباره سريال «پاييز صحرا» كه در دهه ۶۰ پخش ميشد و مشكل بد حجابي داشت، اشاره كرد و گفت: «استفتاء امام در مواجهه با اين سريال اين بود كه چشمتان را بشوريد» هر چند پس از صحبتهاي فراستي، حسين علوي، ديگر منتقد نشست كه طلبه حوزههاي علميه بود، اظهار داشت كه اين سخن تا كنون در هيچ بخشي از سند امام راحل نيامده است.
فراستي در ادامه گفت: «هيچ كس نماينده خدا نيست و بقيه شيطان نيستند كه اگر اين گونه باشد بايد در مملكت را بست و رفت سراغ كار ديگري.»
علوي نيز در پاسخ به اين اظهار نظر فراستي او را به انكار ولايت خدا متهم كرد، هر چند فراستي تأكيد كرد كه منظور او از به كار بردن اين عبارت درباره افراد حاضر در اين نشست بوده است.» علوي در ادامه صحبتهاي خود بابت فيلم «من مادر هستم» در جمهوري اسلامي تسليت گفت و عنوان كرد مخاطبان من سازندگان فيلم نيستند، بلكه مديران فرهنگي هستند كه بستر ساخت و ارائه چنين محصولي را فراهم آوردهاند و امروز پاسخگو نيستند.
همچنين محمد تقي فهيم، از منتقدان «من مادر هستم» نيز در ادامه به نقد اين فيلم پرداخت اما پيش از صحبتهايش با خردهگيري از فضاي متشنج و سوءتفاهم برانگيز نشست انتقاد كرد. عمده صحبتهاي فهيم به اين موضوع اختصاص داشت كه فيلم جيراني، فيلمي تمام قد فيلمفارسي است كه به لحاظ فرم و ساختار نتوانسته فضاسازي درستي كرده و شخصيتهاي خود را به درستي معرفي كند و از لحاظ تصويرسازي پيام اخلاقياش را انتقال دهد.
فهيم همچنين اوضاع سينما را ملتهب دانست و گفت: «شاهد آن بودهايم فيلمهايي كه اطرافشان پر از حاشيه بوده خوب فروش كردهاند. اگر انصار به خيابان نميآمد كسي به ديدن اين فيلم نميرفت.»
علوي، منتقد طلبه نشست كه معتقد بود زمان جلسه به خوبي ميان سخنرانان تقسيم نميشود و مجري برنامه بيشتر به نفع فراستي جلسه را هدايت ميكند در بخش ديگري از اين نشست بابت اكران فيلم «من مادر هستم» و فيلمهايي نظير آن در سينماي ايران كه ۳۰۰ هزار شهيد خفته در خاك دارد، تسليت گفت. وي كه خود را جدا از گروه انصار و تحركات مقابل وزارت ارشاد دانست، گفت: «قصد من رساندن صداي حق به گوش بخشي از سينماگران و خصوصاً مسئولان بدون گوش نظام است. داستان فيلم داستان دو زنا است كه سرآخر مشخص نميشود كه آيا زنا درست است يا غلط و معصيت.»
در ادامه نشست تنشهاي ميان منتقد طلبه نشست و نيز فراستي بالا گرفت تا جايي كه در بخشي از نشست كار به درگيري لفظي ميان اين دو كشيده شد و اين التهاب با درگيري نيمه كاره فيزيكي ميان قادري و يكي از تماشاگران نشست كه به نظر ميرسيد جزو انصار حربالله باشد، ادامه پيدا كرد.
جلسه پر تنش نقد و بررسي «من مادر هستم» در حالي پس از دو ساعت به پايان رسيد كه به پيشنهاد فراستي قرار شد، نشست ديگري با موضوعيت «سينماي بعد از انقلاب» با حضور مهمانان اين نشست بار ديگر در فرهنگسراي رسانه برگزار شود.