آري، ياران امام ما از اهل ايمان و پيروان حضرت ابراهيم خليل عليهالسلام کمتر نيستند چنان که خود اباعبدالله الحسين عليهالسلام اگر از ابراهيم عليهالسلام برتر نباشد، کمتر نيست. گذشته از آن، دوران ما چون روزگار امام حسين عليهالسلام است و ياراني چون او براي مهدي فاطمه عليهالسلام آرزو ميشود. باشد اين سند زنده، الگويي فرا راه همه پويندگان راه اهل بيت عليهمالسلام بويژه جوانان و نوجوانان باشد. درست است که درخشش آفتاب عاشورا، حسین علیه السلام، به غیبت ستارهها کمک کرده است، اما معماران و نقش آفرینان عاشورا همین ستارگان غروب ناپذیری هستند که امام در آنها تجلی کرد و آنان آینه گردان سیما و سیرت و سلوک او شدند. در راستای شناخت این الگوها سؤالاتی مطرح میشود، مانند: یارانِ بزرگِ امامِ عاشورا که بودند؟ چرا و چگونه به امام زمانشان پیوستند؟ و در منظومه عظیم عاشورا و نهضت شکوهمند حسین علیه السلام چه کردند و چه جایگاهی داشتند؟
این پرسشها برای هر کس که با عاشورا حتی اندک آشنایی داشته باشد مطرح میشود و کنجکاوانه در جستوجوی منابعی است که به این سؤالات پاسخ مناسبی بدهد. با مدد الهی و عنایت امام عاشورا بر آن هستیم در طی سلسله نوشتارهایی در طول ماههای محرم و صفر، حالات و روحيات مردان و دلاوران کربلا را در حد توان و به اختصار بیان کنیم. همان یارانی که وقتی امام زمانشان، بيعتش را از آنها برداشت و فرمود راه بر شما باز است، آنها در پاسخ گفتند: خدا را سپاس که اين شرافت را به ما نصيب کرد که در کنار شما به شهادت رسيم و اگر دنيا باقي باشد و ما در جاودان باشيم، قيام با شما را بر ماندن در اين دنيا ترجيح ميدهيم ». (الحمد لله الذي شَرَّفَنا بالقتل معک و لو کانت الدنيا باقيةً و کنا فيها مخلَّدين لَآثَرَنا النهوظ معک علي الاقامة فيها، مقتل الحسین علیه السلام، مقرم، ص۵۹)
حضرت سيدالشهداء عليهالسلام هنگامي که گفتار با صلابت آنها را که حاکي از وفا و عشق خالصانه آن رادمردان به حضرتش بود شنيد، چنين فرمود: «و اما بعد: فاني لا اعلم اصحابا اوفي و لا خيرا من اصحابي، و لا اهل بيت ابر و لا اوصل من اهل بيتي، فجزاکمالله جميعا عني خيرا» من ياراني باوفاتر و بهتر از اصحاب خود نميشناسم، و اهل بيتي نيکوکارتر و وابستهتر از اهل بيت خويش سراغ ندارم، پس خداوند همه شما را جزاي خير عطا کند». (لهوف، سید بن طاووس، ص ۱۱۷)
«نافع» ميگويد: شب عاشورا هنگامي که امام وارد خيمه خواهرش زينب شد، من در برابر خيمه در انتظار امام ايستادم تا اين که خود شنيدم زينب عليهم السلام به امام عرض کرد: آيا شما نيات يارانتان را امتحان کردهايد؟ من ميترسم که در هنگام درگيري اينها شما را به دشمن تسليم کنند! در پاسخ، امام فرمود: «به خدا سوگند اينها را امتحان کردهام آنها مرداني سينه سپر کرده يافتم به گونهاي که به مرگ زير چشمي مينگرند و به آن، همچون شيرخواره به سينه مادرش، انس دارند». (مقتل الحسین علیه السلام، مقرم، ص۲۶۵)
آري، اين صفا و وفا که بر جبين ياران پنجمين معصوم الهي (روحي فداه) نقش بسته، سند عالي و زنده براي نويسنده و خوانندگان اين نوشتار است تا بهتر بدانند ايثارگراني که در نگاه امام و اهل الله بزرگ آمدهاند از چه ويژگيهايي برخوردار بوده و تا کجا به مقام قرب الهي پر کشيدهاند. به اميد اين که ما نيز راه ارتباط با ولي الله الاعظم (ارواحنا فداه) را يافته، چون آن عزيزان بتوانيم مورد مدح و ستايش ولي خدا واقع شويم و با شايستگي تمام به سر منزل مقصود پر کشيم.
