به گزارش سرویس اجتماعی رویداد؛ رشد خانواده های تک نفره در سرشماری امسال نفوس و مسکن، نشانگر ادامه تغییراتی است که جامعه ما در سال های بعد از جنگ تحمیلی در حال طی کردن آنهاست. رئیس سازمان آمار با اعلام نتایج سرشماری سراسری سال ۱۳۹۰، از ادامه روند رو به رشد خانواده های تک نفره خبر داده و گفته است بیش از ۷ درصد خانواده های ایرانی، خانواده های مستقل و تک نفره هستند.
طبق آمار نسبت به ۵ سال گذشته، تعداد کسانی که به تنهایی زندگی می کنند و خانواده محسوب می شوند، حدود ۲ درصد رشد داشته است. این خانواده ها که به « خانوارهای مستقل» نیز مشهورند شامل افرادی هستند که بنا به تعریف، ازدواج نکرده اند و بنابراین طلاق گرفته نیز نیستند.بلکه شیوه زندگی مجردی را انتخاب کرده اند که به گواه آمار، تعدادشان در حال افزایش است.
از دید جامعه شناسان این آمار برای جامعه ایرانی که متکی بر خانواده است خطرناک دانسته می شود.شیب جمعیتی ایران به سوی خانواده های کوچک تر و کم جمعیت تر حرکت کرده است.
در واقع جامعه ایران از نظر اجتماعی به شدت نسبت به دو دهه پیش تغییر کرده و تغییرات مهمتری هم در پیش است. اگر بخواهیم منحصرا به پدیده خانواده های تک نفره بپردازیم، باید به این نکته اشاره کرد که افزایش در تعداد چنین خانواده هایی به معنای میل بیشتری از افراد جامعه برای جدا زیستن، بالا رفتن سن تجرد و ازدواج، استقلال طلبی نسل جوان فعلی در مقایسه با نسل های پیشین و جذابیت زندگی مجردی است.
البته باید به این نکته توجه کرد که بعد از شیب تند افزایش جمعیتی دهه ۶۰ جامعه ایرانی به سوی خانواده های کوچک تر در حال حرکت است.
در واقع، آمار تمام سرشماری های اخیر نشان می دهد که خانواده ایرانی در حال کوچک تر شدن است و از ۴ نفر در سرشماری ۵ سال پیش به ۵/۳ نفر در هر خانواده رسیده است. با اینکه فردگرایی سال هاست در غرب وجود دارد، اما با استناد به آمارهای اخیر می توان گفت که کشور ما هم درگیر آن شده است.
به عبارت دیگر با توجه به اهمیت خانواده در اجتماع و رشد خانواده های تک نفره می توان گفت با رشد هر چه بیشتر این پدیده در آینده شاهد میل کمتر به همگرایی و تعاون اجتماعی خواهیم بود؛ اتفاقی که موجب آسیب های اجتماعی بیشتری خواهد شد. چرا که این نوع زندگی میزان روابط اجتماعی و سازگاری اجتماعی را کاهش می دهد. اتفاقی که در نهایت موجب از دست رفتن سرمایه اجتماعی و آسیب به شبکه های اجتماعی خواهد شد.آنچه باعث امیدواری است، روند طولانی این تغییرات است.
در واقع، رشد خانواده های تک نفره و کوچک، محصول چند سال گذشته نیست و دریک روند طولانی فرهنگی پدید آمده است. وقتی پدیده ای در ۲۰ سال روی داده است، باید جدا از تغییر ذایقه اجتماعی و فرهنگی به مسایل اقتصادی هم توجه داشت. چرا که یکی از دلایل اصلی افزایش خانواده های تک نفره، نبود امکانات لازم برای ازدواج است؛ مساله ای که به رشد پدیده «زندگی مجردی» منجر شده است و کماکان باید شاهد رشد این اتفاق باشیم.
پایگاه خبری رویداد ضمن هشدار به مسئولین در خصوص این امر، از نقطه نظرات کارشناسان برای رفع این معضل استقبال می کند.
