فارس: خوشبینانهترین ارزیابیها، هزینه خروج یونان از یورو را دستکم ۳۲۰ میلیارد یورو تخمین میزنند درحالی که مالیات دهندگان آلمانی ملزم به پرداخت ۳۰درصد از هزینههای منطقه هستند اما مرکل میخواهد تا پس از انتخابات فدرال آلمان، روی هزینه واقعی صرفهجویی یورو، سرپوش بگذارد.
اندیشکده «شورای آتلانتیک» در مقالهای به قلم «جولیان لیندلی-فرنچ»، عضو گروه مشورتی راهبردی شورای آتلانتیک مینویسد: در سال ۱۹۴۴، هنگامیکه «روز دی» فراررسید، انگلیس برای فریب آلمانها، درمورد محل واقعی حمله، عملیات بسیار موفقیت آمیزی اجرا کردند. امروز آلمانها بار دیگر در حال فریب خوردن هستند اما این بار توسط دولت خودشان.
* مرکل میخواهد تا پس از انتخابات فدرال آلمان، روی هزینه واقعی صرفهجویی یورو، سرپوش بگذارد
گزارش گروه متشکل از اتحادیه اروپا، بانک مرکزی اروپا و صندوق بین المللی پول، در مورد تلاش یونان برای کاهش ۱۳.۵میلیارد یورویی از کسری بودجه این کشور، در ازای پول بیشترو تمدید ۲ ساله، یک نمایش محض است. برلین این تصمیم را مدتها پیش گرفت تا زمان و پول بیشتری در اختیار یونان قرار دهد. این هفته آتن پی برد که چرا مرکل، صدراعظم آلمان پیش از اتخاذ تصمیم ، منتظر گزارش این گروه سهتایی بود: شعبده بازی سیاسی. دلیل این امر ساده است: مرکل قصد دارد تا پس از انتخابات فدرال آلمان در سپتامبر ۲۰۱۳، روی هزینه واقعی صرفهجویی یورو، سرپوش بگذارد.
* اروپا در «چشم توفان» قرار دارد
«جین کلاد جانکر»، نخستوزیر لوکزامبورگ در این مورد، بسیار خوب اظهار نظر کرده است. وی میگوید: «ما میدانیم که چگونه این بحران را حل کنیم اما نمیدانیم بعد از آن چطور دوباره انتخاب شویم. این همان نکتهای بود که در هفته جاری، «ولفگنگ شوئبله»، وزیر دارایی آلمان روی آن تاکید کرد. او مخالف خوشبینی احمقانه اولاند، رئیسجمهور فرانسه است . به گفته شوئبله، اروپا تنها در «چشم توفان»(امنترین نقطه توفان)، قرار دارد.
* خوشبینانهترین ارزیابیها، هزینه خروج یونان از منطقه یورو را دست کم ۳۲۰ میلیارد یورو تخمین میزنند
ارقام حقیقتا گیج کنندهاند و حق کاملا با «شوئبله» است. بنابراین، باید این حقیقت انکارناپذیر را از آلمانها، هلندیها و سایر مالیات دهندگان اروپای شمالی و شرقی، که مجبورند با آرزوها و رویاهای بربادرفته صورتحسابها را پرداخت کنند، پنهان کرد. حتی خوشبینانهترین ارزیابیها، هزینه خروج یونان از منطقه یورو را دست کم ۳۲۰ میلیارد یورو تخمین میزنند. و به این مسئله، که پول اتحادیه اروپا، مخفیانه به حساب بانکهای سرتاسر کشورهای بالکان که عملا ورشکستهاند، ریخته میشود، هیچ توجهی نمیشود.
* مالیات دهندگان آلمانی ملزم به پرداخت ۳۰ درصد از هزینههای منطقه یورو هستند
درصورتیکه منطقه یورو به تدریج ورشکست شود، بانکهای آلمان، خود به تنهایی برای آنکه قادر به پرداخت بدهیهای خود باشند، دست کم به ۵۰۰ میلیارد یورو یا ۲۰ درصد از تولید ناخالص داخلی آلمان، نیاز دارند. حتی کوچکترین حرکت به سمت ایجاد اتحادیه بانکداری و وامهای محدود برای ایجاد تعاونیها، بین ۳۰۰ تا۴۰۰ میلیارد دلار هزینه دربر خواهد داشت که مالیات دهندگان آلمانی ملزم به پرداخت ۳۰ درصد از آن خواهند بود. علاوه براین، وام ایجاد تعاونیها، منافع آلمان را دست کم سالانه ۱۵ میلیارد یورو افزایش میدهد و این درحالی است که واگذاری پول به اقتصادهای ضعیف منطقه یورو، به منظوربالا بردن درآمدهای بودجهای آنها و رساندن آنها به رتبهای متوسط در بین کشورهای عضو اتحادیه اروپا، برای مالیات دهندگان آلمانی، هزینهای معادل دست کم سالانه ۲۵۰ میلیارد یورو درپی خواهد داشت.
* در نشست بعدی سران اتحادیه اروپا، انگلیس، هلند و سوئد، بودجه آینده کمیسیون اروپا را وتو خواهند کرد
نارضایتیهای همیشگی درحال حاضر شرمآور مرکل، میتواند به سمت جادهای ظاهرا پایان ناپذیر که بینهایت خطرناک است، منجر شود. ما در برخی موارد، با کمبود پول مواجه خواهیم شد و ماشینهای چاپ بانک مرکزی اروپا، با کمبود جوهر مواجه خواهند شد و آنگاه، بازار انتقام سختی خواهد گرفت. به علاوه، مرکل بیش از این قادر به ادامه این نمایش مسخره نخواهد بود. در نشست بعدی سران اتحادیه اروپا، انگلیس، هلند و سوئد، بودجه آینده کمیسیون اروپا را وتو خواهند کرد. این بدان معنا خواهد بود که بسیاری از کمکهای منطقهای و طرحهای زیربنایی که در سالهای اخیر در مرکز، شرق و جنوب اروپا برعهده گرفته شدهاند، با این وعده که پول ما برای آنها صرف خواهد شد، با شکست مواجه میشوند.
* مرکل بیش از همه در قبال شهروندان اروپایی مسئول است
چنین عدم تعهدی اروپا را وارد بحران سیاسی جدیدی خواهد کرد و عدم صلاحیت محض رهبران اتحادیه اروپا را در شکست آنها در مواجهه با بحران، نمایان خواهد کرد. بحرانی که خودشان آن را به فاجعهای قریب الوقوع تبدیل کردند. مرکل بیش از همه مسئول کوتاهی در انجام وظیفه در قبال شهروندان اروپایی است زیرا هنگامیکه او از اروپا سخن میگوید، منظورش آلمان و صرفا آلمان کوتاه مدت است. در نتیجه این لفاظی، حتی هرگز به مسئله اساسی -کسری ساختاری ویرانکنندهای که بسیاری از کشورهای عضو اتحادیه اروپا را به ستوه آورده است- توجهی نشده است. در واقع، راهبرد کلی وی مبنی بر اینکه با امید به رشد کافی، مشکلات از میان برداشته خواهد شد، با بیحرکتی او که با گذشت هر روز هزینههای مالیاتدهندگان را افزایش میدهد، محکوم شده است.
* بحران در مناطقی مانند ایتالیا شدیدتر خواهد بود
از سوی دیگر، درحالیکه همه به سرسپردگی وی در اغلب طرحهای سیاسی (و دروغگویی درمورد این مسئله) اطمینان دارند، طفره رفتن او از واقعیت و کوتاه مدت گرایی وی، اکنون این مسئله را به احتمال زیاد تبدیل به بحرانی واقعی کرده است. هنگامیکه این بحران به نابودی منطقه یورو و یا دموکراسی منجر شود، اتحاد فرانسه و آلمان، مانع جهش انگلیس به سوی برخی از انواع اتحادیه های سیاسی ضعیف که تنها، خواسته متعصبان منطقه یورو در بروکسل است و تنها به منافع خود فکر میکنند، خواهد شد. این بحران در سه ماهه نخست سال ۲۰۱۴ رخ خواهد داد و در مناطقی مانند ایتالیا، نسبت به جایی که من این پیام را برایتان مینویسم، شدیدتر خواهد بود.
* مرکل باید حقیقت را به مردم آلمان بگوید
به گفته «جفری چاوسر» نویسنده، فیلسوف و سیاستمدار انگلیسی، حقیقت سرانجام برملا خواهد شد. همانطور که اولاند هفته پیش گفت، این آخرین مهلت برای مرکل است. بیایید امیدوار باشیم که آنقدر دیر نشده باشد که این بحران به قدری بزرگ شود که نه تنها مرکل دیگر نتواند بیش از این اظهار نارضایتی کند، بلکه با عکسالعملل بسیار شدیدی مواجه شود. مرکل اکنون باید حقیقت را به مردم آلمان بگوید.
