ایسنا: "هنا بیچ" از نشریه تایم در گزارشی درخصوص وضعیت این روزهای کشور میانمار مینویسد: « در روزهای گذشته بار دیگر خشونت میان اعضای قوم آراکان (بودایی) و روهینجا (مسلمانان) در نواحی دوردست غرب میانمار بالا گرفته و بنابر برآوردهای رسمی دولت، در ایالت راخین که محل وقوع این خشونتها است دستکم ۵۶ کشته بر جای گذاشته است.
در عین حال روز جمعه رسانههای دولتی میانمار تلفات را تنها ۱۲ تن برآورد کردند. این در حالی است که در ماه ژوئن نیز خشونتهای مشابهی دهها تن کشته و بیش از ۷۰ هزار نفر که اغلب آنها اعضای روهینجا بودند، در ایالت راخین که به آن ایالت آراکان نیز میگویند، بیخانمان شدند. در حال حاضر بسیاری از آنها بدون سرپناه هستند و در ابتداییترین اردوگاههای آوارگان زندگی میکنند.
خونریزیها موجب دو قطبی شدن کشور برمه شده که به طور رسمی به آن میانمار میگویند. برخی از اعضای قوم بامار (ملیت برمهای) که با آراکانیها در مذهب بودایی مشترک هستند، مسلمانان روهینجا را متهم میکنند که مهاجران غیرقانونی هستند که از کشور بنگلادش آمدهاند. آنها مدعی هستند که روهینجاییها که اغلب آنها شهروندی برمه را ندارند، باید بازگردانده شوند.
در عین حال دولت بنگلادش نیز از اعطای شهروندی به اکثر این مسلمانان که تعداد آنها تا ۸۰۰ هزار تن برآورد میشود، امتناع کرده است. هنگامی که من در شهر سیتوه، مرکز ایالت آراکان طی اوایل سال جاری بودم، آراکانیها به من میگفتند که احساس میکنند روهینجاییها با زاد و ولد فراوان بیش از بوداییهای محلی دست به یک جنگ تولیدمثل زدهاند!
در مقابل روهینجاییها میگویند که اغلب جمعیت آنها برای چندین نسل در ایالت آراکان زندگی کردهاند و بر اساس یک قانون مناقشهبرانگیز سال ۱۹۸۲ که توسط حکومت نظامی وقت تصویب شد، به طور ناجوانمردانه از دریافت حقوق شهروندی محروم ماندهاند.
ژنرالهایی که نزدیک به نیم قرن قدرت را در میانمار در دست داشتهاند، نسبت به دستکم یک سوم از مردم کشور که متشکل از اقلیتهای قومی هستند، سرکوبگری ویژهای اعمال کردند.
خونتای نظامی حاکم بر برمه هم روهینجاییها و هم آراکانیها را به حاشیه میراند، اما سازمان ملل روهینجاییها را یکی از سرکوب شدهترین اقلیتهای جهان عنوان کرده است.
هزاران تن از اعضای قوم روهینجا با قایقهای سرریز شده از جمعیت از ایالت آراکان فرار کردهاند تا به عنوان کارگران غیرقانونی در دیگر نقاط آسیا زندگی سختی را بگذرانند.
تین سین، رییسجمهور میانمار که در جامعه این کشور که یکی از بستهترین جامعههای جهان بود، اصلاحات اجرا کرده، اظهار داشته که روهینجاییها تبعه برمه نیستند. اوایل ماه جاری میلادی رییسجمهور برمه از گشایش دفاتر کنفرانس سازمان کشورهای اسلامی در این کشور جلوگیری کرد. علت این مسئله این بود که روحانیون بودایی علیه پیشنهاد ورود این سازمان اسلامی به برمه اعتراض کردند.
حتی آنگ سان سوچی که نماد دموکراسی میانمار است نیز به طور علنی از مسئله قومیتها پرهیز داشته، هر چند که ماه گذشته در سفر به آمریکا به وضعیت شکننده اتحاد اقوام در برمه اشاره کرد.
وی گفت: ما باید یاد بگیریم به عنوان یک اتحاد جمعی در کنار یکدیگر زندگی کنیم. ما امیدهای بزرگی داریم که تکثر ما قدرت ما خواهد بود. این امیدها هنوز به افراط کشیده نشدهاند. ما به جهان و همه کسانی که ما را حمایت کردند، بدهکاریم که این تغییر را انجام دهیم.
خشونتهای اخیر در میانمار دستکم چهار شهر کوچک در ایالت آراکان را درگیر کرده است. تصاویر تایید نشدهای از آتشهای شعلهور در بخش مسلمان نشین شهر کیااوکپیو در شبکه اجتماعی فیسبوک دست به دست میچرخد.
شهر کیااوکپیو که در جریزهای نزدیک به ساحل ایالت آراکان قرار دارد، نقطه آغاز پروژه خط لوله انرژی پرمناقشه موسوم به شیوئه است که چین را تغذیه میکند. این پروژه خشم محلیهای آراکان را در پی داشته، زیرا اغلب این ایالت از برق محروم است، در حالی که ذخایر غنی گاز طبیعی در نزدیکی آن قرار دارد.
یک منطقه اقتصادی ویژه برای شهر کیااوکپیو برنامهریزی شده که شامل یک بندر آبهای عمیق برای کشتیهای کشورهای خاورمیانه به منظور نفتکشی و ارسال آن از طریق زمین به چین است.
این پروژه به پکن اجازه خواهد داد تا از تنگه مالاکا به دلیل حضور گسترده دزدان دریایی در آن، اجتناب کند.
چند روز پیش مقامات محلی میانمار اعلام کردند که مزایدههایی را برای سرمایهگذاران خارجی در رابطه با پروژههای کیااوکپیو اجرا خواهند کرد. اغلب سرمایهگذاریهای خارجی در این منطقه از جانب کره جنوبی، چین و هند انجام میشود.
هم آراکانیها و هم روهینجاییها در شبکههای اجتماعی مدعی تلفات گسترده در میان خود طی خشونتهای اخیر شدهاند.
خبرگزاری آسوشیتدپرس که عکاسی در ایالت آراکان دارد گزارش داد که یک بیمارستان محلی مملو از قربانیان آراکانی است، اما این خبرگزاری هشدار داد که علت این مسئله ممکن است این باشد که روهینجاییها از رفتن به یک جایی که توسط دولت اداره میشود، بسیار وحشتزده هستند.
یک مقام دفتر ریاست جمهوری برمه مدعی است که مداخله نیروهای ارتش این کشور از گسترش بیشتر خونریزیها جلوگیری کرده است.
روز پنجشنبه ویکتوریا نولاند، سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا نیز به این مسئله پرداخت و گفت: ما به جامعه بینالمللی پیوسته و از مقامات داخل کشور میانمار از جمله رهبران مذهبی، دولتی و غیرنظامی میخواهیم تا برای جلوگیری کردن از خشونتهای جاری، اقدام سریع صورت دهند. اجازه دسترسی کمکهای انسان دوستانه به مناطق آسیبدیده را بدهند و شروع به مذاکرهای برای دستیابی به یک راهحل صلحآمیز و تضمین تحقیقات سریع و شفاف در رابطه با حوادث اخیر و حوادث قبلی کنند.
چند ساعت پیش از آن صدها برمهای با رهبری راهبان بودایی در شهر رانگون، بزرگترین شهر این کشور تجمع کردند و خواهان پایان دادن به خشونتها شدند.
برخی از معترضان همه تقصیر را به گردن قوم روهینجا میانداختند. یک روز پیش از آن در شهر سیتره نیز دانشجویان آراکانی دانشگاهها در تجمعی روهینجاییها را تروریست خوانده و تقاضا کردند که آنها این ایالت را ترک کنند.
و همچنان که این سخنان آتشین ادا میشد، ایالت آراکان همچنان در آتش میسوخت.»
