اگرچه متأسفانه مانند بسياري از فرآيندهاي اقتصادي، سياسي، اجتماعي و فرهنگي، اين پايتخت است كه تصميمگيريها در آن انجام گرفته و شكل اجرايي آن مشخص ميشود، اما در برخي از موارد در زمان اجرا، اين شهرستانها هستند كه بسيار تأثيرگذارند، براي مثال در گستره هنر كه زيرمجموعهاي از خانواده بزرگ فرهنگ است، شهرستانها و مراكز استانها نقش تعيينكنندهاي دارند.
از ميان هنر اما سينما و اكران فيلمهاست كه اگر در شهرستانها به اقبال عمومي دست پيدا كند، تيم تهيهكننده اثر را از يك سرمايه خوبي بهرهمند ميسازد.
در شرايط فعلي كه طرفداران و دستاندركاران سينما به دو طيف تقسيم شدهاند با دو رويكرد «حال خوب» و «حال بد»؛ بايد ديد اوضاع سينماها و اكران در شهرستان خوب است يا بد!
اگر بخواهيم منطقي به اوضاع نگاه كنيم، آنچه روي داده است و آنچه امروز مردم ما با آن درگير هستند، مشكلاتي است كه اعم آن معيشتي به نظر ميرسد، وقتي خانوادهاي ترجيح ميدهد در سبد خريد خود بيش از آنكه به فرهنگ توجه كند، به مايحتاج اوليه نظر داشته باشد، طبيعي است كه نبايد انتظار داشته باشيم طيف گستردهاي از مردم وارد سالنهاي سينما شوند و فيلم ببينند. به بيان ديگر «اگر اكنون يك خانواده چهار پنج نفري بخواهند براي ديدن يك فيلم به سينما بروند، چقدر بايد هزينه كنند؟ فكر ميكنم اين خانواده ۵۰ تا ۶۰ هزار تومان براي يك بار سينما رفتن و در ادامه آن خريد تنقلات يا شام خوردن بايد بپردازند. حال در شهرستانها اين هزينه كمي كمتر است اما در هر صورت در وضعيت اقتصادي فعلي اين رقم پول كمي نيست»، از طرف ديگر نبايد كمبود مخاطب را در سالنهاي سينما به ويژه در شهرستانها به گردن شرايط انداخت، زيرا توليد فيلم و نحوه نمايش در سالنها براي مخاطب از اهميت فراواني برخوردار است.
چندي پيش برخي از اهالي سينما نظراتي در اين باره داشتند كه برخي از آنها قابل تأمل است.
يكي از تهيهكنندگان سينما علاوه بر اينكه مشكلات اقتصادي را عامل مهمي در عدم استقبال از فيلمها ميداند، دليل ديگري را هم در اين شرايط مرتبط فرض ميدارد. او معتقد است: «ماهوارهها و سريالهاي ماهوارهاي در شهرستانها اثر بيشتري روي مخاطب ميگذارد و همين موضوع باعث ميشود در شرايط اقتصادي فعلي خانواده بيشتر به فيلمهاي ماهوارهاي روي بياورد تا ديدن فيلم در سينماها»، البته اين موضوع نه از منظر كيفيت و همخواني فرهنگي و نه از اين منظر كه مخاطب به آنتنهاي آن طرف مرزي علاقهمند باشد، بلكه به اين اعتبار كه مخاطب تلاش دارد تا ساعاتي را با رسانههاي بصري بگذراند، بنابراين تلويزيون ايران يا ماهواره را بر سينما ارجح ميداند.
يكي ديگر از نظراتي كه دور از واقعيت هم نيست و در تحليلها بسيار مؤثر است، اوضاع عمومي سالنهاي سينما در شهرستانهاست. برخي ديگر از اهالي سينما بر اين موضع اتفاق نظر دارند كه «يكي از مشكلات فعلي شهرستانها نبود سينماي خوب در اكثر شهرها است، به عنوان مثال ببينيد كه در تهران، پرديسهاي سينمايي فروشهاي بسيار بهتري از سينماهاي ديگر دارد چراكه مخاطب ترجيح ميدهد در شرايط اقتصادي از مجموعههايي استفاده كند كه خدمات بيشتري ارائه ميدهد كه اين در شهرستانها ديده نميشود.»
طيف ديگري هم در سينما هستند كه دلايل ناكامي فروشها را به درگيريهاي اخير بين سازمان سينما و حوزه هنري مربوط ميدانند، آنها معتقدند اگر اين اتفاق از سال گذشته و همزمان با جشنواره فيلم فجر رخ نميداد، اوضاع فروشها چه در تهران و چه در شهرستانها بهتر از اين شرايط بود.
اين گروه به همين دلايلي كه عنوان شد معتقدند، «اكنون سينماهاي تهران و شهرستانها وضعيت خوبي ندارند در اين مدت شوك و باوري به تماشاچي داده شد كه در اين دعوا، سينما صاحب ندارد و مردم اكنون متأسفانه فكر ميكنند كه فيلمهاي خوبي روي پرده نميرود در حالي كه اين طور نيست. به واقع با اين اختلافاتي كه به وجود آمد، مردم اين گونه تصور ميكنند و زمان ميبرد تا اين تصور تغيير كند.»
در يك جمعبندي از نظرات مختلف ميتوان به اين نتيجه رسيد كه چند عامل دست به دست هم داده و شرايط فعلي چه «خوب» و چه «بد» زاييده اين شرايط است، نخست اينكه اوضاع اقتصادي مردم اين اجازه را نميدهد كه با فراغ خاطر به سالنهاي سينما بروند، دوم اينكه در شهرستانها، بيشتر سالنها از استاندارد لازم برخوردار نيست، به اين معنا كه تمام شرايط مطلوبي كه ميتوان براي يك سالن خوب فرض داشت، مثل فضاي خوب، صندلي خوب، تهويه، صدا و پرده مناسب و... در اين سالنها وجود نداشته و مخاطب از اين بابت رنجش دارد. او هزينه ميكند كه تفريح داشته باشد، وقتي فيلم ديدن او همراه باشد با مشقت، طبيعي است كه تفريح ديگري را جايگزين خواهد كرد. حال اين تفريح ميتواند تلويزيون، ماهواره، آثار شبكه نمايش خانگي، پارك، قليان! و... باشد.
و سرانجام اينكه، مدير دلسوز مديري است كه فضاي فيلمها و سالنها را درست كند، همين! اين جمله ختم كلام سينماست. سالنها خوب نيستند، آقايان و خانمهاي مدير با هر قانون و تبصره و ماده كه ميخواهيد اين سالنها را درست كنيد، درست كنيد، فقط كاري كنيد بليت و سالن سينما براي ديدن فيلم شرايط مطلوبي داشته باشد.
