به گزارش گروه فرهنگی-هنری "محدوده"، بحث حجاب یکی از فلسفی ترین و گرانبها ترین آموزه های دین اسلام است.
در روایات مختلف از پیامبر(ص) و ائمه معصومین(ع) از حجاب به عنوان راهکاری برای حفظ امنیت اخلاقی و روانی جامعه یاد شده که در آیات مختلف قرآن نیز بدان اشاره شده است.
تفکرات ضد دین غربی در واقع در سایه دروغ بزرگ آزادی و دموکراسی خود که هیچ گاه تحقق پیدا نکرده است، حجاب را مانع بزرگی برای نفوذ شهوت رانی و لذت گرایی در جوامع مختلف می دانند که این دو مقوله حساس بر خلاف حجاب امنیت اخلاقی و روانی جامعه را نابود می کند وشرایط را برای انجام هر عمل غیر انسانی دیگری فراهم می کند.
طی سالهای متمادی افراد زیادی از گوشه و کنار غرب و جهان بر علیه حجاب و منشا آن اسلام مطالبی را بر زبان آورده اند که هیچ ملازمتی با آخرین دین خدا نداشته و در بسیاری از موارد به دلیل داشتن تعصبات نژادی با اندیشه های ناب اسلامی جنگ کرده اند.
محسن کدیور که به عنوان روحانی در خارج از مرزهای ایران فعالیت می کند یکی از این دست افرادی است که از دریچه ای دیگر با اسلام و فرهنگ های برخواسته از آن می جنگد.
او که پس از فتنه سال ۸۸ همراه با خواهر و شوهر خوئاهر خود یعنی جمیله کدیور و عطاالله مهاجرانی به لندن گریختند، هر از گاهی فتاوای بی اصل و اساسی را منتشر می کند.
کدیور می نویسد: از دو واژهی جِلباب و خِمار در آیات پوشش بانوان در قرآن کریم (احزاب ۵۹ و نور ۳۱) بیش از مطلق پوشاک استفاده نمی شود، و به تنهائی ظهوری در وجوب سرانداز و روسری ندارند. مفاد این دو آیه جمع و جور کردن جامه و پوشانیدن سینه و گریبان است.
در میان روایات معتبر از فاطمه زهرا (س) هیچ عبارتی درباره حجاب دیده نمی شود. در احکام اصلی حجاب هیچ حکمی به پیامبر (ص) یا امیرالمؤمنین (ع) نسبت داده نشده است. در احکام حجاب روایات متواتر لفظی و معنوی وجود ندارد و غالب آنها نص در مطلوب نیستند.
حدیث «زن عورت است» مبنای اصلی فتاوای حجاب در نزد فقهای مذاهب اربعه است. ترمذی در سنن خود آنرا صحیح دانسته، هر چند عبدالله بن عدی آنرا به ضعف اقرب دانسته است. انتساب استثنای وجه و کفین از بدن زن - که تماما عورت است - به پیامبر (ص) هیچ مستند معتبر روائی ندارد. هیچ روایت نبوی در این زمینه در صحاح اهل سنت یافت نمی شود. در احادیث معتبر اهل سنت منقول از رسول اکرم (ص) پوشش موی سر بانوان خارج از نماز مستندی ندارد.
حد عورت زن آزاد خارج از نماز در حضور مرد اجنبی (یا زن غیرمسلمان) تمام بدن او به استثنای وجه و کفین است، این استثنا نیز در صورتی است که ایمنی از فتنه باشد (حنفیه و مالکیه). در برابر مردان اجنبی تمام بدن زن عورت است حتی وجه و کفین (شافعیه و حنبلیه).
الگوی دوگانه «کفایت تن پوش» و «تن پوش – سرانداز» نخستین الگوی فقه شیعه در لباس زن نمازگزار و «الگوی مستثنی منه – مستثنی» دومین الگو بود. در این الگو تمام بدن زن عورت واجب الستر و آشکار کردن هر اندام نیازمند دلیل خاص است و بدون چنین دلیلی اندام مورد بحث به تمام بدن که عورت است ملحق می شود. جریان غالب فقه شیعه (فتاوای شیخ طوسی، محقق حلی، علامه حلی، شهید اول، محقق کرکی و سید صاحب عروة) به سمت تشدید احتیاط و توسعه ی مواضع واجب الستر لباس زن نمازگزار بوده است. از قرن دهم جریانی متفاوت در میان فقها مشاهده می شود. این جریان با پرچمداری محقق اردبیلی و شاگردش سید محمد عاملی صاحب مدارک آغاز می شود، با محقق سبزواری ادامه یافته و توسط میرزای قمی و محقق نراقی اوج می گیرد، این دسته از فقیهان در ادلهی پیشینیان تردیدهای جدی رواداشته اند. به نظر محقق اردبیلی «اگر خوف از اجماع ادعاشده در مستثنی منه در بین نبود، قول به جواز آنچه غالبا ظاهر است همانند سر و مو (اعم از موی سر و موی مسترسل خارج از سر) علاوه بر وجه و کفین و قدمین نیز ممکن بود.» بسیاری از فقهای دو قرن اخیر به عدم ملازمهی بین پوشش در نماز و پوشش ناظری قائل شده اند. وجوب پوشش در نماز حکمی شرطی است (صحت نماز مشروط به آن است)، در حالی که وجوب پوشش در برابر ناظر حکمی نفسی و تکلیفی مستقل است.
در واقع حدیث زن عورت است در هیچ کتابی نیست و بالای هیچ منبری بر زبان هیچ سخنرانی نیامده و تنها مانده ایم محسن کدیور از کجا به این جمله استناد کرده است.
چرا دروغ میگی من الان سخنان کدیور رو گوش کردم. کدیور منکر اصل حجاب نیست. کدیور منکر اجبار حجاب هست. 
