به معناي دقيق كلمه اين روزها ديگر فردي كه دچار بيماري جسمي نيست، سالم شمرده نميشود و انساني كه بتواند بهتر مشكلات و تعارضات زندگي خود را كنترل و حل كند، سلامت خود را در زندگي تضمين ميكند.
بيست و چهارم تا سي مهر در تقويم ملي با عنوان «بهداشت روان» نامگذاري شده است. سازمان جهاني بهداشت براي شعار امسال هفته «بهداشت روان» شعار «افسردگي، بحران يا تهديد جهاني» را انتخاب كرده است. آمارها نشان ميدهد تا سال ۲۰۲۰ افسردگي از نظر مشكلاتي كه براي جامعه، افراد و خانوادهها ايجاد ميكند، دومين بيماري مهم خواهد بود. همچنين اختلالات ناشي از افسردگي در ايران حدود ۲۲ درصد از جامعه را در برگرفته است. غفلت مردم در مقابل اين اختلال روحي از اينجا ناشي ميشود كه چون اضطراب و افسردگي خود را با درد نشان نميدهد، طبيعتاً دنبال درمانش هم نميرويم در حالي كه افسردگي بيماري است كه مغز فرد را دچار بيماري كرده و شانس فرد افسرده براي ابتلا به ساير بيماريهاي عفوني و ديگر بيماريها افزايش پيدا ميكند.
بسياري از روانشناسان متفقالقول هستند شخص افسرده لزوماً آدمي نيست كه در خانه بيحال و بيدست و پا افتاده باشد و حال تكان خوردن نداشته باشد، مثلاً خانم جواني كه كم تحمل است و حوصله سر و صداي بچه كوچكش را ندارد و او را به دليل گريه كردن تنبيه ميكند، دچار افسردگي است. گاهي فردي كه در خيابان يا محل كار خود به ديگران پرخاش ميكند و حتي ديگران را مورد ضرب و شتم قرار ميدهد، ممكن است رفتارش ناشي از بيماري افسردگي باشد، فردي كه در محيط كاري به دنبال ايجاد باند و گروه يا اجحاف در حق ديگران است، ممكن است افسرده باشد يا شخصي كه دروغ ميگويد، بداخلاق است يا در محيط كار محبوبيت ندارد شايد ناشي از افسردگي اوست.
به هر حال، درست يا غلط «هر چه سنگ است پيش پاي لنگ است»! اين جملهاي است كه اغلب براي تسكين خود در مواجهه با مشكلات يا به اصطلاح دلداري اندوه از شكست و اتفاقات ناگوار بارها و بارها در زندگي زمزمه ميكنيم. اما كافي است چشمانمان را باز كنيم و در يك قدمي خود همكار، دوست، خويشاوند يا مردم كوچه و بازاري را ببينيم كه هر روز با مشكلات خود دست و پنجه نرم ميكنند. ديگر زمان آن فرا رسيده كه ياد بگيريم قباي مشكلات را از تن به در كنيم و با حل آن به وضعيتي برسيم كه در زندگي احساس آرامش كنيم. مشكلات هميشه با بشر بوده، هست و خواهد بود. فراموش نكنيم علمي به عنوان «بهداشت روان» ميتواند ما را به زندگي بهتر، آسايش و رفاه بيشتر رهنمون كند. حتماً بايد بيماريهاي بدون درد و خونريزي درونمان را جدي بگيريم.
