نمايندگان، امضاهاي خود را براي استيضاح وزير ورزش و جوانان پس گرفتند و به عبارتي دو پيام ويژه به مردم كشور ايران دادند. اولين و مهمترين پيام به همان اخباري برميگردد كه از دو هفته قبل به گوش ميرسيد. اخباري كه خود وزارت ورزش حتي تا همين ديروز كه استيضاح منتفي شد آنها را مشتي شايعه ميخواند و از رسانهها ميخواست تا از كنارش عبور كنند.
آيا حالا نميتوان باور كرد كه وزارت ورزش و جوانان طي مدتي كه از استيضاح خود در مجلس با خبر شد، تمام تلاشش را براي جلب نظر موافق نمايندگان در جهت پس گرفتن امضاهاي خود كردند؟ آيا امروز باز هم ميتوان قبول كرد كه همان نمايندگاني كه مصرانه خواهان پاسخگويي وزير به اتفاقات ناخوشايند ورزش طي ماههاي اخير بودند، بدون هيچ دليل محكمي ناگهان امضاي خود را پس گرفتند و از سؤال و جواب با وزير منصرف شدند؟
بايد به همان جملهاي كه رئيس مجلس به زبان آورد بسنده كرد. جايي كه گفت نمايندگان به خاطر رسيدگي فوريتر به مشكلات اقتصادي كشور خواهان لغو استيضاح وزير ورزش شدند و البته براي پذيرفتن اين برداشت لاريجاني نبايد از وي سؤال كرد كه مگر استيضاح وزير ورزش چقدر از نمايندگاني كه ميخواستند به وضعيت اقتصادي كشور سريعتر رسيدگي كنند وقت و انرژي ميبرد؟
پيام اول هنوز تمام نشده. پيام اول همين است كه ورزش همچنان در آغوش سياست قرار گرفته و از اين آغوش بيرون هم نميرود. اگر قرار بود پيوند اين دو شكسته شده باشد، پاي نهادهاي ورزش جهاني براي رفع مشكلات مديريتي ورزش ايران به ميان نميآمد. پيام اول همين است كه شايد وزير ورزش با نگاههايي كاملاً سياسي به سوي استيضاح رفت و بعد باز هم با تلاشهايي سياسيتر از استيضاح خلاص شد!
نگاه دومي هم هست. اينكه بايد منتظر نشست و قدرتنمايي دوباره وزارتي را ديد كه وزيرش تا اطلاع ثانوي قرار نيست در مجلس به نمايندگان مردم پاسخگو باشد. وزيري كه خطيب را سرپرست كشتي ميكند تا همان خطيب بهترين مربي تاريخ ورزش ايران را از مربيگري فراري دهد. وزارت ورزش و جوانان دوباره دست روي فدراسيونهايي خواهد گذاشت كه به قول معاونين وزير نياز به اصلاحات دارند و اين اصلاحات بيشتر بسان قلع و قمع ميماند! پيام دوم، آسودگي وزير و ومعاونينش است تا سال آينده و البته دست بردن در فدراسيونهايي كه قرار نيست رنگ آرامش را به خود ببينند.
دووميداني، كشتي، قايقراني، تير و كمان و. . . از يك طرف، انگار قرار است به سياهه قدرتنماييهاي وزارت، فدراسيونهاي فوتبال و واليبال هم اضافه شود. يكي براي خودنمايي و ديگري براي به نام زني موفقيتهاي سالهاي بعد! مجلس بزرگترين اميد ورزش را نااميد كرد. قرار نبود حتماً وزير عزل شود، قرار بود مجلس نشان دهد چشمهايي بينا و فكري مستقل براي نظارت بر تمام امور دارد.
