
«آرميتا»! ممكن است نامههاي ما آدمها به همديگر ميانه راه گم شوند و به مقصد نرسند،اما دوست داشتن تنها نامهاي است كه تمبر نميخواهد، نامهاي است كه بدون تمبر به مقصد ميرسد، كافي است اراده كني و كسي را از ته قلبت دوست داشته باشي، آن وقت كل دنيا تمبر تو ميشود، براي اينكه نامهات به مقصد برسد. «آرميتا» جان! ما هيچ كدام نميتوانيم مثل پدرت، روز دختر را به تو تبريك بگوييم.
ما نميتوانيم مثل پدرت به تو «آرميتا» بگوييم، «آرميتا»هاي پدر تو زمين تا آسمان با «آرميتا»هاي ما فرق ميكند.
«آرميتا» جان! ما آدم بزرگها زود آدمها را از ياد ميبريم، زود خندهها و لحنها و خوبيهايشان را فراموش ميكنيم اما قلب كودكانه تو مثل يك كندو است، شيرين و قند مثل خودت، چشمانت، حرفها و شيطنتهايت، پس قلب كودكانه تو هنوز ميداند شهد دوست داشتن كجاست، حتماً پدرت در قلب تو نفس ميكشد و پيش از ما روز دختر را به تو تبريك گفته،با اين همه ما هم دوست داريم روز دختر را به تو تبريك بگوييم.
روز دختر مبارك «آرميتا»ي زيباي ما.