حيرتآور است كه اين داستان پيش پا افتاده، با وجود انبوه قهرمانهاي نوجواني كه طي سالهاي انقلاب و جنگ، اين سرزمين شاهدش بود و جهانيان را حتي شگفتزده كرد، همچنان در كتابهاي درسي باقي ماند و در عوض، خبري از دلاورمردان ايراني با داستانهاي حقيقيشان نبود.
چند ماه پيش در همين ستون برايتان از يك مستند بسيار ويژه و ارزشمند درباره يك قهرمان ناشناخته ايراني سخن گفتم. مستندي متفاوت در ژانر دفاع مقدس به نام «بهترين مجسمه دنيا» كه توسط «حبيب احمدزاده» رماننويس و فيلمساز تواناي جنگ ساخته شده بود. احمدزاده در اين مستند به معرفي زندگي و شهادت شهيد «درياقلي سوراني» ميپردازد.
بسيجي گمنامي كه هنگام هجوم صدام به آبادان، در اين شهر مغازهاي اوراقفروشي داشت اما نظير بسياري از مردم سلاح برداشت و به جنگ دشمن رفت. او در يكي از دفعات كه بعثيها سعي در شكستن محاصره آبادان داشتند، پيش از همه متوجه نقشه آنها شد و چندين كيلومتر را با دوچرخه و پياده طي كرد و خود را به مقر سپاه آبادان رساند و خبر هجوم آنها را به مدافعان شهر داد. اين خبررساني به موقع درياقلي سبب شد نيروهاي مردمي و ديگر رزمندگان به موقع وارد عمل شويد و از سقوط آبادان پيشگيري كنند.
سالهاي سال و در حالي كه كودكان ما در كتب درسي خود، قصه واهي پطرس را ميخواندند و معلمانشان براي آنان نقل افسانه شجاعت اين كودك هلندي را تكرار ميكردند، درياقلي سوراني نظير بسياري ديگر از قهرمانان سالهاي انقلاب و جنگ به فراموشي مطلق تبعيد شده بود. اما اقدام فردي و كوشش نستوه آدمي چون حبيب احمدزاده، خلاصه و پس از گذشت ۳۰ سال از شهادت درياقلي و درياقليها و تكرار درس پطرس در كلاسهاي مدارس ما، باعث شد در اين مورد خاص، مسئولان به جايگزيني رشادت اين شهيد با آن قصه هلندي موهوم، تن دهند.
سؤال اصلي اينجاست كه چرا مواردي با درجه از اهميت، از تيررس تنظيمكنندگان متون درسي براي اين همه سال، دور مانده و آيا اگر آدمي مثل حبيب احمدزاده پيدا نميشد كه سالهاي سال با هزينه شخصي، شهيدي چون درياقلي سوراني و حكايت قهرماني او را دنبال و مدون كند، چند سال ديگر كودكان ما بايد در كنار اين همه شهيد و قهرمانان ناشناخته ملي، قصه آن پسرك هلندي را امتحان ميدادند؟ مسئوليت اين بيتوجهيها بر عهده كيست؟ چرا اين تلاشها همه منحصر به همت برخي افراد دلسوز است و چرا سازمان يافته نيستند؟ مراكز عريض و طويل و انبوه مجموعههايي كه وظيفه حراست از ارزشهاي انقلاب و جنگ را دارند تا حالا كجا بودند؟ با وجود آنها چرا با «حبيب احمدزاده»... بگذريم. براي ورود ديگر موارد مهم انقلاب و جنگ به متون درسي و بازبيني اين متون آيا فكري شده است؟
