راز اين توفيق در وهله اول توكل به خداوند بزرگ و در وهله دوم به كارگيري فرامين و دستورات قرآن كريم در متن زندگي است كه اين دو مقوله بيگمان حاصل رفت و آمد به مسجد و حشر و نشر با مسجديهاي صالح و صادق است. با اين اوصاف بايد پذيرفت كه در يكي دو دهه اخير به سبب دلبستگي به ماديات و حاشيههاي زندگي مقولهاي مانند رفت و آمد به مسجد و مراوده با مسجديها هيچ جايگاهي در تربيت كودكان و نوجوانان ما نداشته است.
حجت موجه اين مدعا تربيت مملو از اشكال نوجوانان و جواناني است كه امروزه از هيچ هنجارشكني رويگردان نيستند و اين نقص بزرگ زاييده دوري از دستورات و فرامين دين مبين اسلام و احاديث ائمه اطهار است، با اين همه يكي از اقدامات ارزشمند شبكه ۲ سيما، تعريف، تدوين و روي آنتن فرستادن برنامهاي با نام «بچههاي مسجد» به كارگرداني نيره پروندي است كه به نوعي تجربههاي موفق گذشته را از طريق آنتن رسانه ملي در اختيار نوجوانان و جوانان امروزي و ساير مخاطبان قرار ميدهد.
دوران كودكي و نوجواني بهترين و كارآمدترين زمان براي جذب فرزندانمان به مساجد است، به همين خاطر رسانه ملي كه شبكه ۲ سيما را به طور اختصاصيتري در خدمت نيازهاي كودك و نوجوان قرار داده است، برنامه بچههاي مسجد را در تمام ايام هفته به جز روزهاي جمعه، حدود ساعت ۱۳ كه مصادف با اذان ظهر و حس و حال معنوي اين وقت روز است روي آنتن ميفرستد و با پخش آيتمهاي مختلفي كه به آنها خواهيم پرداخت در جهت مسجدي بارآوردن نسل آيندهساز كشور، تمام توان خود را به كار گرفته است.
بخشي از برنامه بچههاي مسجد هر روز به معرفي يك مسجد نمونه و الگو در سطح كشور اختصاص دارد و كودكان و نوجوانان فعال از راهنماييهاي امام جماعت و بزرگان آن مسجد درخصوص نماز و نماز جماعت، موضوعات ديني و مذهبي، فعاليت در مسجد، احكام، فضيلتها و... استفاده ميكنند. در اين برنامه با تهيه گزارشهاي جالبي در خصوص عملكرد مساجد الگوي سطح كشور، مخاطبان كودك و نوجوان ضمن آشنايي با روحيات ديني و مذهبي هموطنان شهرهاي مختلف كشور قبل از آنكه خود با سؤال يا چالشي جدي در حوزه دين و مذهب مواجه شوند، با طرح سؤالات برنامه و رصد آن برنامه مخاطبان كودك و نوجوان خيلي سريعتر ابعاد تاريك يك سؤال برايشان روشن ميشود، به گونهاي كه ديگر نيازي به طرح سؤال نخواهند داشت.
مبحث بعد، توفيقات علمي و آكادميك بچههاي مسجد است؛ بچههايي كه از دوره كودكي با مسجد و تعاليم ديني مخصوص به اين مكان مقدس آشنا بوده و از آن فيض بردهاند و اكنون در مدارج بالاتري مشغول فعاليت هستند. فرزندان ما بايد از كودكي توجيه شوند كه نه تنها فعاليت در مساجد و حضور در برگزاري مناسبتها و برپايي برنامههاي مذهبي، ديني و... هيچ منافاتي با مسائل و تحصيل مدارج علمي و دانشگاهي ندارد، بلكه لازمه دينداري و دينمداري توجه به مسائل علمي و تحصيل علم و دانش است، به گونهاي كه پيامبر گرامي اسلام(ص)، امامان معصوم و ائمه اطهار(ع) همگي ضمن برخورداري از علم و دانش پيشرفته زمان خود، پيروان و شيعيان راستين خود را به تحصيل علم بارها توصيه كردهاند، در واقع اين دو خصيصه بايد در كنار هم باشند تا انسان و جامعه به كمال مطلوب برسند.
يكي ديگر از معضلاتي كه امروزه به عنوان مشكلي مطرح و قابل بحث شناخته ميشود، بحث دوستيابيهايي است كه متأسفانه در چندين سال گذشته به شدت مشكلآفرين بوده است، به گونهاي كه متأسفانه هرچه پيش ميرويم، اين معضل پررنگتر و جديتر به راه خود ادامه ميدهد و از اين بابت خانوادهها به شدت اظهار نگراني ميكنند، بنابراين همانطور كه از زيرنويس برنامه و تماسهاي مردم با برنامه برميآيد، مخاطبان بزرگسال به خصوص اولياي كودكان و نوجوانان با ديدن اين برنامه و فعاليتها و ارتباطات دوستانه كودكان و نوجوانان، بهترين و مطمئنترين شيوه دوستيابي را در چنين شكلي و در محيط سالم و معنوي مسجد عملي دانستهاند چراكه گذشته از دوستيهاي مطمئن، فرزندانشان ميتوانند به لحاظ ديني، اخلاقي و مهمتر از همه از جنبه درسي (علمي) پيشرفت قابل ملاحظهاي داشته باشند، براي همين به تصوير كشيدن صميمتي كه بين بچههاي مسجد با هم و امام جماعت و بزرگان مسجد است، از ظرافتهاي توليد اين برنامه محسوب ميشود و اين امر كه خانوادهها و والدين، نگران دوستيها و دوستيابيهاي مسئلهدار هستند، امري انكارناپذير است، بنابراين واكنش خانوادهها و والدين اتخاذ بهترين تصميمي است كه به واسطه آن كودكانشان بتوانند از بيشترين امنيت و آسودگي برخوردار شوند، پس چه بهتر كه مكان والايي چون خانه خدا را مأمن فعاليتهاي فرزندان خود كنند و شاهد دوستي فرزند خود با كودكان و نوجوانان ديگر كه پرورشيافته فرهنگ مسجد هستند، باشند، همچنين در برنامه بچههاي مسجد ويژگي مهم ديگري نهفته است كه اين ويژگي در تشويق كودكان و نوجوانان به حضور در مساجد و به اصطلاح مسجدي كردن آنها تأثيري بسزا دارد و آن ويژگي حضور ائمه جماعت و روحانيوني است كه عمدتاً جوان هستند و به واسطه اختلاف سني كمتر با نوجوانان از توان برقراري ارتباط خوبي برخوردارند، اين افراد با آگاهي از دنياي نوجوانان در واقع با آنان رابطهاي دوستانه برقرار ميكنند و در طول مدت دوستي آهستهآهسته آنها را با شرع و عرف جامعه آشنا ميكنند و براي اين كار طبق ضوابط پذيرفته شده ميان خود مسئوليتهايي به بچهها محول ميكند و به سبب حس كمالجويي موجود در درون اين قشر در واقع به شكلگيري شخصيت اجتماعي كودكان كمك شاياني ميكند.
برنامه بچههاي مسجد با وجود ويژگيها و آيتمهاي بسيار موفق و جالبي كه دارد اما هنوز قابليت ارتقاي سطح كمي و كيفي را به بهترين شكل ممكن داراست.
