يك سياره داراي قابليت سكونت بالقوه دراطراف سياره گليزه ۱۶۳ در فاصله ۵۰۱ سال نوري كشف شده است.
طبق گزارش ستاره شناسان رصدخانه گرونوبل فرانسه در نشست مجمع عمومی اتحاديه بينالمللي نجوم، اين سياره حدود هفت برابر از زمين بزرگتر بوده و در نزديكي لبه داخلي منطقه قابل سكونت سياره ميزبان خود قرار دارد.
اين سياره بسته به تركيبات و ميزان عايق بودن جو آن، ميتواند از قابليت حيات برخوردار باشد.
محققان اين سياره را با جستوجو در ميان لرزشهاي سياره ميزبان آن توسط تلسكوپي در شيلي شناسايي كردند. طبق محاسبه آنها سياره Gl ۱۶۳c به نسبت زمين بين ۳۰ تا ۴۰ برابر انرژي بيشتري از خورشيد خود دريافت ميكند.
از آن جا كه شعاع سياره، ناشناخته باقي مانده، هنوز مشخص نيست كه تركيبات سازنده آن چه بوده؛ اما به تصور دانشمندان از تركيبي از سنگ و آب برخوردار است.
ستاره گليزه ۱۶۳ يك ستاره كوتوله سرخ بوده كه از خورشيد كوچكتر و كم نورتر است و حداقل دو سياره در اطراف خود دارد.
نزديكترين سياره به ستاره ميزبان Gl ۱۶۳b نام داشته كه ۱۱ برابر جرم زمين بوده و دور كامل آن تنها ۸.۶ روز طول ميكشد.
اين در حاليست كه Gl ۱۶۳c با هفت برابر جرم زمين از دوره مداري ۲۵.۶ روزه برخوردار است.
همچنين امكان وجود يك سياره سوم نيز وجود داشته كه ۲۵ برابر زمين و در فاصله بسيار دورتري بوده و دوره مداري آن ۶۶۹ روز است.
جستوجو براي سيارات قابل سكونت در اطراف ستارگان كوتوله سرخ ميتواند مسير سريعتري را براي شناسايي سيارات شبيه به زمين فراهم كند.
اين ستارگان كوچكتر بوده؛ از اين رو، شناسايي سيارات اندازه زمين سادهتر است.
سيارات كوتوله سرخ بسيار رايج بوده و ۸۰ درصد ستارگان در نزديكي منظومه شمسي را به خود اختصاص دادهاند. از اين رو فرصت خوبي براي شناسايي جهانهايي به اندازه زمين در اطراف آنها در فاصله ۷۵ سال نوري از زمين براي فضاپيماي كپلر وجود دارد.
