همزمان با سفرهاي وزير خارجه امريكا به برخي كشورها براي تحت فشار قرار دادن دولتهايي كه زير بار تحريمهاي امريكا عليه ايران نميروند، نمايندههاي ويژه رئيسجمهوري اسلامي ايران، آرام و بيسروصداي چندان رسانهاي، دعوتنامههاي سران كشورهاي مختلف را براي حضور آنان در اجلاس تهران به ميهمانان جمهوري اسلامي تحويل ميدادند.
همزمان با آنكه دبير كل سازمان ملل با چشم بستن بر حجم انبوه تهديدات نظامي اسرائيل عليه ايران، مشغول محكوم كردن سخنان رئيسجمهوري اسلامي در روز قدس بود، شرطههاي عربستاني مشغول دور كردن مردم مسلماني بودند كه براي ابراز احساسات به رئيسجمهور ايران نظم خانه خدا را به هم ريخته بودند! براي همين همزمانيهاي عبرتآموز است كه كارشناسان سياسي از هم اينك، طرح منزوي كردن و منزوي دانستن يكي از بزرگترين كشورهاي اسلامي را شكستخورده ميدانند.
فرصتي براي شناساندن ايران به جهان
كمتر از يك هفته ديگر، ۱۲۰ هيئت خارجي مهمان جمهوري اسلامي هستند و آنچنان كه تاكنون مشخص شده، ۵۱ هيئت در حد سران است و در كل، تهران آماده پذيرايي از ۷هزار مهماني است كه اين فرصت را در اختيار ايرانيها قرار ميدهند تا كشور خود را نه از زاويه تنگ و سياستزده غولهاي خبري غرب، بلكه با تصويري واقعي و از دريچه چشم مهمانان خود، بيواسطه به آنان بشناسانند. شايد براي همين است كه مسئولان برگزاركننده اجلاس از قبل براي مهمانان تورهاي ويژه تاريخي، فرهنگي و صنعتي درنظر گرفتهاند تا اين فرصت شناساندن ايران و پيشرفتهاي صنعتي و تمدن تاريخي كمنظيرش را از دست ندهند. از سويي ديگر، برگزاري دومين اجلاس بزرگ بينالمللي در تهران، يعني قرار گرفتن ناگزير نام ايران در صدر اخبار بينالمللي كه خود تبليغي براي با شكست مواجه شدن طرح انزواي جمهوري اسلامي است. رسانههاي جهان، به حكم كار حرفهاي ناگزير از پوشش اجلاس خواهند بود و همين امر براي آنكه ثابت كند منزوي قلمداد كردن جمهوري اسلامي ايران چقدر توانسته با موفقيت روبهرو شود، كفايت ميكند.
اثبات نقش فعال ايران در عرصه بينالملل برگزاري اجلاس جنبش عدم تعهد در ايران، اين فرصت را براي جمهوري اسلامي ايجاد ميكند كه به عنوان يك بازيگر فعال بينالمللي به ايفاي نقشي كه شايسته و بايسته اين كشور است، بپردازد و سنگيني وزن سياسي خود را در عرصه بينالملل براي همگان، به ويژه افكار عمومي ملتها تبيين كند؛ نقش پررنگي كه غرب گرچه ميتواند با كيفيت آن مخالف باشد، اما بايد بپذيرد كه در عين مخالفت، نميتواند آن را ناديده بگيرد، بنابراين ميتوان اميدوار بود كه غربيها پس از برگزاري اين اجلاس، دست از محاسبات اشتباه و تحليلهاي متوهم خود پيرامون ايران و نقش بينالمللياش بردارند و در نگاهي واقع بينانه، دريابند كه بدون در نظر گرفتن نقش بينالمللي جمهوري اسلامي و تن دادن به حضور پررنگ ايران در تعاملات بينالمللي، به موفقيتي دست نخواهند يافت. اولين تأثير اين واقعبيني، اذعان به نادرستي تحريمهاي اقتصادي عليه ايران و برداشتن چنين اهرمهاي فشاري است.
نظام سلطه بسيار خوشحال خواهد شد و حتي تلاشهايي را هم در اين جهت دارد كه تصميمات مهم بينالمللي نه از مجراي اجلاسيههاي مهم و با حضور اغلب كشورها، بلكه بهدست چند كشور قدرتمند جهان اتخاذ شود كه يقيناً جز منافع خود به چيزي ديگر نخواهند انديشيد. آنچه جمهوري اسلامي در اين اجلاس ايفا خواهد كرد، ميتواند آنچنان برجسته باشد كه تلاش براي تبديل اين اجلاس به يك نشست تشريفاتي و بياثر را خنثي كند و اجازه ندهد نظام سلطه از نهادهاي معتبر بينالمللي صرفاً به عنوان ابزاري براي گرفتن ژست مشورت جهاني بهره برد.
كشورهاي عضو جنبش عدم تعهد دو سوم اعضاي سازمان ملل را تشكيل ميدهند و اين يعني ظرفيتي كه نظام سلطه حتي اگر بخواهد هم نميتواند آن را ناديده بگيرد. هنر مسئولان جمهوري اسلامي آن است كه به گونهاي مواضع خود را منطقي و مستدل بيان كنند تا اين مهمانان در حالي به سرزمينهاي خود بازگردند كه با مواضع جمهوري اسلامي به شكل كاملاً اقناعي آشنا شده باشند.
محوريت ايران در عدم تعهد جمهوري اسلامي ايران از هفته آينده و در آغاز اجلاس عدم تعهد، رياست اين جنبش را از مصر تحويل ميگيرد و به مدت سه سال عهدهدار آن خواهد بود. ميزباني و رياست اجلاس يعني محور قرار گرفتن ايران در نهادي بينالمللي كه پس از سازمان ملل، دومين نهاد بزرگ و پرتعداد عرصه بينالملل است و با نگاهي به آنچه در يك سال و نيم گذشته در غرب آسيا اتفاق افتاده است، ميتوان درك كرد كه امريكا و سگ نگهبانش در منطقه، چرا بايد از محور قرارگرفتن ايران در ميان عدم تعهدهايي كه نميخواهند منافع بينالملليشان را به غرب گره بزنند و نردبام رسيدن امريكا به خواستههايش شوند، هراسانند؛ چه آنكه نظامي دارد محور عدم تعهد قرار ميگيرد كه اصليترين الگوي انقلابهاي يك سال و نيم اخير غرب آسيا بوده و از سويي به تدريج نظامهاي مخالف با خود را در پي اين انقلابها، سرنگون ميبيند. بيداري اسلامي اتفاقي است كه اين اجلاس را ويژه ميكند و ميتواند در كنار موضوع سوريه، مهمترين مباحث پيش روي اجلاس را شكل دهد و به تقويت بيش از پيش نقش جمهوري اسلامي در اين اتفاقات منجر شود.
آنهايي كه همچنان در شكست طرح منزوي نشان دادن جمهوري اسلامي ايران ترديد دارند، براي اينكه دريابند اردوكشيهاي كشور به كشور امريكاييها و هياهوي رواني رسانههايشان پيروز شده است يا حركت آرام جمهوري اسلامي، كافي است هفتهاي صبر كنند؛ هفتهاي مانده تا برگزاري دومين اجلاس بزرگ بينالمللي در تهران؛ پايتخت جمهوري اسلامي ايران. . .
