اينجا «سندرك» است . بخش كوچكي نزديك تنگه هرمز كه به رغم فاصله اندكي كه با ميناب دارد و با وجود همنشيني با رود «مازايي»همچنان لب تشنه است و مردمانش از يك سو چشم به الطفات آسمان دارند و از سويي ديگر نگاه به شير تانكرهايي كه هر دو هفته يكبار تنها اندك جرعه اي آب براي آشاميدن با خود مي آورند. مسئولان مي گويند بارندگي سال گذشته نسبت به سنوات قبل نزديك به ۶۰ درصد كاهش داشته ( و گويا پيشتر نيز ميزان بارش ها كفاف يك زندگي معمولي را نمي داده) است.هر چند در پی تداوم خشکسالیهای اخیر، بی آبی در اکثر نقاط میناب حیات مردم و محیط زیست را تهدید می کند، اما سهم مردم محروم بخش سندرک از اين بحران بدلیل فقدان سیستم آبرسانی آب شرب ، بیشتر از دیگر مناطق است. نبود آب آشاميدني تنها معضل مردم منطقه نيست بلكه اختصاص هفته ای دو تانکر آب به روستاهایی با جمعیت بالغ ۵۰۰ نفر نه تنها کفاف تامین آب شرب را نمی دهد ،مردم را نيز در شرایط بد بهداشتی گرفتار كرده است. بي آبي و مشكلات ناشي از آن هم اكنون گريبان بيش از ۲۰ هزار نفر سكنه اين منطقه كه در ۹۲روستا سكونت دارند را گرفته است.
فقط رهبر به فكر ما بود
بخشدار سندرک با بیان اینکه بحران بی آبی جان مردم اين بخش را تهدید می کند، مي گويد : «تنها وسیله آبرسانی به روستاهای بی آب بخش یک دستگاه تانکر است که سالها پیش از سوی دفتر مقام معظم رهبری به مردم منطقه هدیه شده است».
علی مهرانی با بيان اينكه مکاتباتی را با مسئولان ستاد بحران استان انجام داده ایم و در انتظار اقدامات عملی این ستاد در جهت رفع مشکل بی آبی سندرک هستیم،مي افزايد: تنها منبع تامین آب شهر سندرک دو حلقه چاه است که با ادامه خشکسالی های اخیر سطح آب این دو چاه نیز رو به کاهش گذاشته و هم اکنون آب شرب مورد استفاده مردم شهر از تنها چاه حفر شده برای احداث دانشگاه تامین می شود.
مهرانی ادامه مي دهد: علاوه بر روستاهای بخش، ما شاهد جیره بندی آب در خود شهر سندرک نيز هستیم و روزانه فقط دو ساعت آب در لوله ها جریان دارد.
وی با بيان اينكه اگر خط انتقال «گرو – سندرک» راه بيافتد مشكلات مردم منطقه حل مي شود ، تصريح مي كند: با بهره برداری از این پروژه می توان به جمعیتی بالغ بر چهار هزار نفر آبرسانی کرد، اما این پروژه معطل اعتبارات است .
وی همچنین عنوان مي كند : راهکارهایی مانند انتقال آب سد جگین به سندرک نيز موجب حل مشکل بی آبی بیش از ۳۰ روستا خواهد شد اما این طرح نيز مستلزم تامین اعتبار ملی است زير اعابتارات استاني پاسخوگو نيست.
آبرساني با تانكر به ۲۶ روستا
طبق گفته های رئیس اداره آب و فاضلاب روستایی شهرستان میناب از ۹۲ روستای سندرک تنها ۵۲ روستا از سیستم آبرسانی آب شرب برخوردارند و البته در اکثر این روستاها آب به صورت جیره بندی توزیع می شود.
پرویز نجاتی با بیان اینکه کار مطالعات کارشناسان این اداره برای آبرسانی به روستاهای سندرک آغاز شده، مي گويد : « برای تامین آب شرب در این بخش به ۱۵هزار متر لوله گذاري نیاز داريم که اعتبار لازم براي راه اندازي اين طرح هشت میلیارد ریال برآورد شده است، البته در خود بخش «سندرك»به دلیل قدیمی بودن و فرسودگی سیستم آبرسانی نیازمند اعتبارات بیشتری در این زمینه هستیم». نجاتي تعداد روستاهاي در معرض خطر اين منطقه كه تنها امكان آبرساني با تانكر به مردم آن ها فراهم است را ۲۶ روستا اعلام كرد كه با بي آبی کامل مواجه هستند .
تا ۹۵ منتظر بمانيد!
در اين بين استاندار هرمزگان اما چندي پيش در نشستي مطبوعاتي با بيان اينكه « آینده تامین آب شرب در هرمزگان تضمین می شود»گفته است : « با توجه به آغاز اجرای دو طرح عظیم آبشیرین کن در هرمزگان و ظرفیت تولید فعلی، آینده تامین آب در هرمزگان در افق برنامه پنجم توسعه و در سال ۹۵ ، با اضافه شدن سهمیه آب هرمزگان از آبشیرین کن عظیم یک میلیون متر معکبی می توان به تضمینی بلند مدت در تولید و تامین آب مردم استان هرمزگان رسید ».
ابراهیم عزیزی آب حداقلی مورد نیاز استان هرمزگان را ۵۵۰ هزار متر مکعب در روز برآورد كرده و با احتساب اينكه تولید آب فعلی كه رقمي بین ۲۵۰ تا ۲۷۰هزار متر معکب در روز است، اصلاح الگوی مصرف و نهادینه شدن فرهنگ استفاده صحیح از آب با كمك نهادهاي فرهنگ ساز و گسترش آموزش همگانی را تنها راه برون رفت از بحران بي آبي موجود دانسته است.
خشکسالی همچنان پيروز ميدان است
مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب روستایی هرمزگان نيز با اذعان به غلبه خشکسالی ها برهمه تلاشهای دولت ، تنها راه حل كوتاه مدت نجات مردم منطقه از بحران آبي موجود را صرفه جویی ومدیریت مصرف مي داند.
عبدالحمید حمزه پور با بيان اينكه کمبودهای منابع آبی استان بحرانی است، مي گويد : در پي بروز خشکسالی های ۱۵ ساله از ۳۶۵ حلقه چاه و ۱۸ دهنه چشمه و قنات ،بیش از ۱۰۰ حلقه چاه و قنات خشک شده و ۱۳۵ حلقه چاه نیز بین ۳۰تا ۷۰ درصد کاهش آبدهی داشته اند .
وی با اشاره به افت سطح آبهای زیرزمینی در اکثر دشتهای استان،ادامه مي دهد: در اینکه احداث آبشیرین کن ها و مجتمعهای روستایی با توجه به پراکندگی روستاها از راهکارهای مقابله با خشكسالي هزار و ۸۲۹ روستا كه در هرمزگان وجود دارد ، است شکی نیست و دولت در سال گذشته با اختصاص اعتبارات بی سابقه در این راستا زمینه اجرایی کردن بیش از ۱۴۷ پروژه را فراهم کرد، اما هرگونه عملیات عمرانی دوره زمانی خودرا دارد و پاسخگوی آنی مشکلات آب نیست.
مدیرعامل شرکت آبفار هرمزگان تصریح مي كند : از مجموع روستاهای تحت پوشش شرکت آب و فاضلاب روستایی استان متاسفانه حدود ۶۰۰ روستا با تانکر آبرسانی میشود و با توجه به بحرانی بودن وضعیت دشت های استان، اصلاح الگوی کشت به طور خاص و اصلاح الگوی مصرف به طور اعم به گونهای جدی بايد در دستور كار كشاورزان و جهاد كشاورزي استان قرار گيرد.
وی با اظهار اینکه متاسفانه عمده مصرف آب روستایی در بخش کشاورزی است و اصلاح روش های آبیاری و استفاده از تکنیک های نوین اکنون بیش از پیش ضروری به نظر می رسد، مي افزايد: شرکت آب و فاضلاب روستایی استان هرمزگان تلاش دارد با وجود همه محدودیت های منابع آبی و مالی، محرومیت آب شرب روستاها را به حداقل برساند و این مهم حاصل نمی شود مگر با همراهی مشترکین.
