روزنامه جوان نيز روز شنبه طي گزارشي به اين موضوع پرداخت درصورتي كه اين كتاب هرگز منتشر نشده است؛ كتابي كه حتي بدون انتشار نيز باعث تعليق فعاليت ناشر خود شد. موضوع تعليق فعاليت نشر چشمه مهمترين خبر حوزه نشر در چند روز گذشته بوده است؛ خبري كه زمزمه آن از زمان نمايشگاه بيست و پنجم كتاب آغاز شده بود.
موضوع تعليق نشر چشمه طبق اعلام وزارت ارشاد مربوط به كتاب «روز حسين» است؛ كتابي از سهگانه محمد رحمانيان نمايشنامه نويس كه قرار بود اين نمايشنامه را اجرا كند و همزمان با آن متن نمايشنامه نيز توسط نشر چشمه منتشر و در اختيار خوانندگان قرار گيرد. نشر چشمه اين نمايشنامه را براي گرفتن مجوز به ارشاد ميفرستد. بعد از مدتي نمايش «روز حسين» مجوز اجرا نميگيرد.
به ادعاي مسئولان نشر چشمه و محمد رحمانيان نويسنده اين نمايشنامه، بعد از مشخص شدن عدم اجراي نمايش، انتشارات درخواست بازپسگيري نشر كتاب را ميدهد؛ كتابي كه بهمن دري آن را حاوي مطالبي توهين آميز به امام حسين(ع) معرفي ميكند. با آنكه حسن كيائيان اطلاع خود را از محتواي كتاب رد كرده است اما نميتوان مسئوليت انتشارات را نسبت به كتابي كه براي اخذ مجوز به ارشاد فرستادهاند ناديده گرفت. با توجه به اينكه مميزي وزارت ارشاد اجازه نشر اين كتاب را نداده، كمتر كسي از محتواي آن خبر دارد.
يكي از افرادي كه متن كتاب را خوانده و از محتواي آن خبر دارد، كسي نيست جز حميد قبادي. حميد قبادي مشاور پيشين معاون فرهنگي وزير ارشاد در گفتوگو با «جوان» پيرامون ماجراي تعليق فعاليت نشر چشمه گفت: «با استناد به ماده۱۵ اهداف، سياستها و ضوابط نشر كتاب، كه در سال ۸۹ از سوي شوراي عالي انقلاب فرهنگي مصوب و ابلاغ شده است، مسئوليت ناشر صرفاً به بعد از چاپ كتاب معطوف نميشود. بر اساس اين مصوبه كه حكم قانون را دارد، ناشر در مقابل كتابي كه براي اخذ مجوزنشر به وزارت ارشاد ميفرستد نيز مسئول است.» قبادي در مورد اينكه آيا در اين ماده قانوني، مجازاتي براي متخلفين در نظر گرفته است يا خير؟ گفت:«نه تنها در اين بند بلكه در ساير بندهاي اين قانون نيز مجازاتي براي متخلفين در نظر گرفته نشده است بلكه شوراي نظارت متناسب با تخلف مجازاتي را در نظر ميگيرد.»
مشاور پيشين بهمن دري كه جزو معدود كساني است كه متن نمايشنامه « روز حسين» را خوانده، پيرامون متن كتاب ميگويد:« اين كتاب حاوي مطالبي بود كه به شدت حساسيت زا بود و اقدام وزارت ارشاد را ميتوان اقدام به موقع و مؤثر ناميد كه از عواقب بعدي آن جلوگيري كرد.» به گفته وي «در صورت نشر اين كتاب نشر چشمه با حساسيتها و واكنشهاي تندي روبهرو ميشد، به نظر من ارشاد با اين كار كمك قانوني به اين انتشارات كرد و از بروز حوادث بعدي جلوگيري كرد.» به نظر ميرسد اگر ادعاي مسئولان نشر چشمه را در خصوص عدم آگاهي از متن با وجود اينكه بسيار غير قابل باور است، باور كنيم، نميتوان از گناه نويسنده كتاب به راحتي گذشت، چون وي به خوبي ميدانسته است چه متني را مينويسد و چه موضوعي را بيان ميكند.
گويا آزادي بياني كه به برخي افراد با سابقه فعاليتهاي سياسي مغرض داده ميشود، به جاي اينكه باعث اصلاح رفتار و اعمال آنها شود، بيشتر به جري شدن آنها ميانجامد. در اين كشور نه نمايشنامهنويس كم داريم و نه نمايش نويس متعهد و معتقد، پس چرا بايد به كساني عنوان هنرمند را بچسبانيم كه با وجود «توبه» از گذشته باز هم توبهشكني كرده و به راه غلط پيشين ميروند؟!
