وحيد قبادي: براساس اين روال ظاهراً هرگونه تبليغاتي از سوي نمايندگان برگزيده بيمعنا و مايه ضرر است. با اين حال اگر نمايندگان مجلس برخي از مدلهاي تبليغاتي كه در ايام انتخابات داشتند را دنبال كنند نه تنها مايه ضرر نيست كه بسيار سودبخش خواهد بود.
در ايام پيش از انتخابات و به هنگام تبليغات، بسياري از نمايندگان با حضور در دانشگاههاي سراسر كشور، گاهي براي مناظره و گاهي براي سخنراني، خود و انديشههاي خود را مطرح كردند تا دانشجويان به عنوان روشنفكران انقلابي جامعه با شناسايي نمايندگان اصلح، آنان را به مردم نيز معرفي كنند.
در اين زمينه بسياري از نمايندگان، با آنكه دعوتي از آنان نشده بود، اما خود به هر ترتيب مقدمات دعوت خود به يك دانشگاه را فراهم كردند تا از قافله رقابتها عقب نمانند.
كمتر نمايندهاي بود كه از سوي يك تشكل يا گروه دانشجويي براي سخنراني در يك دانشگاه خاص يا حتي خيلي معمولي، دعوت شود و از حضور در آن دانشگاه امتناع ورزد. زيرا سود خود را كه انشاءالله در امتداد سود انقلاب اسلامي ديدهاند، در حضور در دانشگاههاي سراسر كشور ميديدند و اين روش را يكي از بهترين روشهاي كسب رأي ميدانستند.
امروز اما انتخابات پايان يافته و ديگر هيچ نمايندهاي نياز به تبليغات براي ورود به مجلس نهم احساس نميكند. با اين حال اين انتظار از نمايندگان مجلس ميرود كه اكنون پس از ورود قطعي به بهارستان، باز هم به ياد دانشجويان باشند.
اين حداقل خواسته دانشجويان از نمايندگان مجلس است. اينطور نباشد كه روزي براي رأي آوردن به دانشگاهها سر ميزدند و امروز ديگر بيخيال هر دانشگاه و دانشجويي باشند.
بد نيست كه در طول چهار سال آينده، نمايندگان خود را در كنار دانشجويان تعريف كنند، همانگونه كه در ايام تبليغات تعريف ميكردند. اما اين بار نه به عنوان نامزد انتخاباتي و براي تبليغات كه در كسوت نمايندگي بايد شأن دانشجو را قدر بدانند و منزلت دانشجويي را ارتقا دهند.
قطعاً دانشجويان ميتوانند، مشاورهاي خوبي براي نمايندگان باشند. اين البته به شرطي است كه نمايندگان به دانشجويان نگاه ابزاري براي رأي آوردن نداشته باشند و اكنون كه وارد مجلس شدهاند نيز هر از چندگاهي يادي از دانشگاهها و مشكلات دانشجويي كنند و با حضور در محيط دانشگاهها از نقطهنظرات دانشجويان استفاده كنند.
اين حركت در آينده باعث ميشود كه دانشجويان نيز از نظرات نمايندگان مختلف به طور صريح مطلع باشند و ضمن استفاده از مطالب آنان، نوع عملكرد نمايندگان را در ايام نمايندگي نه در ايام انتخابات و تبليغات، مورد سنجش قرار دهند.
بيشك توجه نمايندگان به دانشجويان و بالعكس، رابطهاي متقابل را ميان مجلس و دانشگاه به وجود خواهد آورد كه سود آن به نفع دو طرف و در نهايت به سود كل جامعه است.
در اين حالت البته بايد مراقب بود كه تمامي توجهات نمايندگان معطوف به چند دانشگاه خاص نشود كه اين تبعيضي آشكار است. نمايندگان بدون آنكه چند دانشگاه خاص را در كانون توجهات خود قرار دهند، بد نيست كه گاهي اوقات به دانشگاههايي ورود پيدا كنند كه نام آنها در رتبه دانشگاههاي مطرح نيست.
نمايندگان اگر خود را نماينده همه مردم اعم از فقير و غني و باسواد و بيسواد و دكتر و مهندس و رفتگر و نانوا و. . . ميدانند، در ارتباط با دانشجويان و دانشگاه نيز بايد روابط خود را به گونهاي تنظيم كنند كه بتوانند از آرا و نظرات اكثريت دانشجويان در دانشگاههاي مختلف بهرهمند شوند، نه آنكه هر بار با ژستي خاص به دو الي سه دانشگاه خاص سر بزنند كه اين روش، دانشجويان را به ياد ايام تبليغات قبل از انتخابات مياندازد.
بيترديد سركشي نمايندگان به دانشگاههاي سراسر كشور، راهگشاي بسياري از مشكلاتي خواهد بود كه در يك نگاه گذرا شايد هيچ ارتباطي به مجلس و دانشگاه نداشته باشند اما در يك نگاه كلان اگر اين دو فرمايش حضرت روحالله را قبول داشته باشيم كه «دانشگاه، مبداء همه تحولات است» و «مجلس در رأس امور است» با كنار هم قرار دادن آنها در عمل ميتوان به اين نتيجه رسيد كه بسياري از تحولات در امور از رابطه بين مجلس و دانشگاه ميتواند محقق شود.
