چند ماه پیش بود که موضوع وضعیت غیربهداشتی کشتارگاه ها و شرایط ذبح دام در شهرستان آمل از حد موضوع صورتجلسات بی حاصل مسئولین، فراتر رفت و اعتراض و گلایه اهالی به ویژه دامداران و قصابان این منطقه توجه رسانه ها را به خود جلب کرد. هرچند این مشکل خاص آمل نیست و در اکثر استانها وجود کشتارگاههای سنتی که علیرغم بهداشتی نبودن به فعالیت خود ادامه می دهند و بارها و بارها هم گزارش هایی در این باره منتشر شده، اما انگار سر وسامان دادن به این اماکن و تامین گوشت سالم مورد نیاز خانوارها برای مسئولین به گره کوری تبدیل شده است!
این قصه سر دراز دارد!
در پی وضعیت نابسامان کشتارگاه های سنتی شهرستان آمل و انتشار اخباری مبنی بر غیربهداشتی بودن ذبح دام در این اماکن در اوایل سال گذشته، مسئولین اداره دامپزشکی آمل جهت کنترل بهداشت، مانع فعالیت کشتارگاه های کوچک سطح شهرشدند و هرگونه کشتار خارج از کشتارگاه شهرداری این شهر (تنها مکان مجاز عنوان شده از سوی اداره دامپزشکی) را ممنوع اعلام کردند و طبق این حکم قرار شد با قصابانی که در محل کسب خود و یا کشتارگاه های کوچک اقدام به ذبح دام می کنند، مطابق قانون مجازات اسلامی رفتار و به مراجع قضایی معرفی شوند. این درحالی بود که کشتارگاه شهرداری به علت ناکافی بودن ظرفیت، امکان پذیرش تعداد محدودی از دام های قابل کشتارشهر را داشت و همین مسئله قصابان آملی را مجبور می کرد با صرف هزینه های بسیار، دامهای خود را به کشتارگاه صنعتی بابل و دیگر شهرهای مجاورمنتقل کنند که با توجه به هزینه های بالای انتقال چند راس در طول هفته، این اقدام مقرون به صرفه نبود و نهایتا منجر به اعتراض شدید قصابان و ابراز گله و شکایت از سوی آنان به مسئولین شهر و استان شد! اعتراضی که از سوی اداره دامپزشکی آمل اینگونه پاسخ داده شد: « دامپزشکی به مسائل اقتصادی این قضیه توجهی ندارد و تنها مسئله مهم، سلامت دام کشتار شده و عرضه بهداشتی به مردم است». وجوداقداماتی از این دست که اهالی این شهرآن را اقدامی عجولانه و راه حلی موقت و ناکارآمد تلقی کردند، نتوانست مشکل کشتار در این منطقه را حل کند، مشکلی که به عقیده قصابان جز با تسریع درساخت کشتارگاه صنعتی و فراهم کردن زمینه برای عدم استفاده از کشتارگاه های سنتی امکانپذیر نبود! کشتارگاه سنتی آمل هم که به منظور کنترل بهداشت بسته شده بود به وساطت مسئولان، فعالیتش از سر گرفته شد !
خبری از تعطیلی هست؟
با تمام تفاسیرو با وجود تلاش برای حفظ و رعایت نکات بهداشتی این اماکن و نظارت بر ذبح اصولی دام هنوز کشتارگاه های سنتی ومشکلاتشان همچنان پابرجاست و مردم جز وعده و وعید چیزی ندیده اند و آنچه که در کشتارگاه های سنتی آمل مشاهده می شود قول هایی است که عملی نمی شود! پس از یک دور باطل و تحمیل هزینه های بیهوده بر قصاب های این شهر، همچنان نه خبری از راهکار مناسبی برای رفع مشکل همیشگی کشتار این شهر است و نه خبری از کشتارگاه صنعتی! حمزه قاسمی رییس شبکه بهداشت و درمان آمل با تایید اینکه وضعیت بهداشتی کشتارگاه سنتی آمل نامطلوب بوده و رضایت بخش نیست افزود: در حال حاضر بحث خونابه یکی از معضلات اساسی این کشتارگاه است چرا که خون دام مهمترین ماده مغذی برای رشد میکروب هاست و از آنجا که در این مورد پای سلامت مردم در میان است و آنها دائما از بوی نامطبوع خونابه ها گله مندند، مسئولین نباید در امر حمل ونقل گوشت و توزیع آن و چگونگی بهداشت محیط ذبح چشم پوشی داشته باشند. کشتارگاه سنتی شهرداری آمل نیز که به عنوان مکانی تحت نظارت و کنترل اداره دامپزشکی فعال است، تاکنون بدون تصفیه خانه بوده که ظاهرا مسئولان تازه به فکر افتاده اند برای آن چاره ای بیندیشند! چندی پیش علی علیزاده معاون خدمات شهری شهرداری آمل با اعلام اینکه شهرداری آمادگی دارد تا درصورت راه اندازی کشتارگاه صنعتی ، کشتارگاه سنتی را تعطیل کند، گفت: شهرداری در زمینه مسائل بهداشتی کشتارگاه مذکور تاکنون قداماتی انجام داده که از آن جمله می توان به احداث تصفیه خانه اشاره کرد. وی ادامه داد: برای احداث فاز اول تصفیه خانه اعتباری بیش از ۷۰۰ میلیون ریال در نظر گرفته شده و تا پایان خرداد ماه سال جاری این تصفیه خانه در کشتارگاه سنتی آمل به بهره برداری می رسد.
باز هم...!
وجود مشکلات چند ساله در مورد این اماکن و حساسیت آلودگی گوشت دام و تهدید سلامت مردم، یافتن راهکارهای موثرتری را می طلبد و بهتر است به جای ارائه دستورالعمل نظارتی و کارهایی از این قبیل که نتایج کوتاه مدت و بعضا بیهوده ای دارد، تسریع در ساخت و بهره برداری از کشتارگاه صنعتی آمل مورد توجه قرار گیرد تا شاید گره از مشکل چند ساله آملی ها باز شود. پروانه ساخت کشتارگاه صنعتی آمل که به صورت تمام مکانیزه و صنعتی طراحی شده وعنوان بزرگترین کشتارگاه صنعتی استان مازندران را داراست در سال ۱۳۸۴ توسط بخش خصوصی اخذ و کار ساخت سالن آن از سال۱۳۸۹ آغاز شده است و قرار بود به دلیل ضرورت و نیاز این شهر به سرعت به مرحله بهره برداری برسد.اما در عمل جدیتی در پیشبرد این پروژه دیده نشد! چندی پیش سید جعفررسولی معاون فرماندار آمل با انتقاد از روند کند اجرای این پروژه گفت: یکی از مواردی که در همه نشستها درباره آن بحث میشود کندی ساخت کشتارگاه صنعتی است که مجریان امر همیشه در بیان توضیحات میگویند که پروژه در دست اقدام است. این مسئول با اعلام اینکه این کشتارگاه بعد از دو سال پیشرفت خاصی نداشته است، بیان داشت: سپردن کشتارگاه صنعتی به غیر از اتحادیه قصابان کاری غیرکارشناسی است، پس باید اتحادیه قصابان که مسئولیت این صنف را در شهر برعهده دارد امورات را در اختیار میگرفت. این در حالی است که عضو هیئت مدیره تعاونی نورعلی نور آمل که احداث این کشتارگاه را برعهده دارد به لزوم حمایت مسئولان امر را برای ادامه کار و تسریع در روند پیشرفت این طرح اشاره کرده و گفت: تاکنون برای فضای این پروژه ۷۰۰ میلیون ریال هزینه شده است. سید عباس بنیهاشمی با بیان اینکه برای درآمدزایی بیشتر، پروانه تبدیل ضایعات و صنایع کوچک تبدیلی و تکمیلی را اخذ کرده ایم، میزان اعتبار لازم برای ساخت، تجهیز و بهرهبرداری را ۷ میلیارد و ۷۰۰ میلیون تومان اعلام کرد. ظاهرا احداث و بهره برداری از این طرح علیرغم ضرورت در کوچه پس کوچه های بهانه تراشی ها گم شده است و مسئولان برای پر بارتر نشان دادن سیاهه اقدامات انجام شده شان از آن بهره می برند و مردم باید همچنان به انتظار بنشینند تا شاید طی سالیان آتی اقدام مثبتی به ثمر نشیند.
