جوان آنلاین: وعد های بی تحقق دولت را پایانی نیست و از شروع حیات دولت تا به امروز چه بسیار وعده هایی است که بی عمل مانده اند.این را حتی خبرنگاران نیز با گوشت و خون خود احساس کرده اند.ماجرای وعده بی عمل دولت به خبرنگاران اما همان ماجرای جنجالی هدیه دولت به خبرنگاران است.
هدیه ای که وعده آن را محمود احمدی نژاد در روز خبرنگار سال گذشته داد و با این که ۹ ماه از آن روز می گذرد، هنوز تبعات آن ادامه دارد.
در آن روزها، صف های طولانی برای دریافت هدیه و کارت های هدیه خالی، نتیجه وعده رئیس جمهور به خبرنگاران بود و هرگز معلوم نشد، دولتی که ماهانه یارانه ۷۰ میلیون نفر را به حساب واریز میکند و همواره مدعی افزایش میزان یارانه نقدی است، چگونه توانایی واریز هدیه ۷ هزار خبرنگار به حسابشان را نداشت تا آنان را به شیوه ای تحقیرآمیز به صف نکند؟
حالا اما با گذشت چندین ماه از این اقدام تحقیر آمیز در حق خبرنگاران که زحمت کشان عرصه رسانه هستند، معاون مطبوعاتی وزیر ارشاد با اشاره به فهرست بلندبالا از گیرندگان هدیه رئیسجمهور، عزت نفس خبرنگاران را به چالش کشید و دست به تحقیر فعالان رسانه زد؛ تا پاسخ نقدهای دلسوزانه خبرنگاران درباره مصوبه اخیر دولت مبنی بر لزوم درج منبع خبر را به شکلی توهین آمیز بدهد گویی آقای معاون فراموش کرده اند که اگر خبرنگاری نبود، رسانه و مطبوعاتی نبود که به ایشان سمت معاونت مطبوعاتی بدهند!
عصرروز گذشته بود که آقای معاون به بهانه برگزاری نشست توسعه کیفی مطبوعات ـ تهذیب رسانه و رونمایی از آخرین کتابش با عنوان «بیداری در باغ مومیایی»، سخنانی به زبان جاری کرد که از سوی اصحاب رسانه، جز توهین به حرفه شریف خبرنگاری و بیاحترامی به جامعه رسانهای، تفسیر دیگری از آن نمیشود داشت.
محمدجعفر محمدزاده، که سعی داشت به ظاهر خود را از واکنش رسانهها نسبت به مصوبه اخیر هیأت دولت درباره لزوم درج منبع خبر در اخبار و گزارشهای مطبوعاتی، خشنود نشان دهد، با پیش کشیدن همین قضیه، ابتدا این مصوبه را برداشتی از نص صریح قرآن خواند و سپس، هر آنچه بوی تحقیر از آن به مشام میرسید به جامعه خبری نسبت داد؛ از جمله اینکه «وقتی پای هدیه رئیس جمهور به میان میآید، ۱۵ هزار خبرنگار داریم» یا «خبرنگار نباید از سر بیکاری پا به عرصه خبر گذاشته باشد».
اما این تمام داستان بود و محمدزاده با پیش کشیدن موضوع هدیه رئیسجمهور، تعداد افراد ثبتنام شده برای دریافت این هدیه را ۱۵ هزار نفر اعلام کرد و این پرشماری را دلیلی برای تعریف نشدن صحیح واژه خبرنگار برشمرد.
اما هرگز به بد قولی های دولت در پرداخت این هدیه اشاره نکرد و از تحقیر کردن خبرنگارانی که قرار بود کمی مهربانی از دولت ببیند و به پاس زحماتشان هدیه ای ناچیز آن هم نه به اجبار بلکه به گفته شخص رئیس دولت دریافت کنند حرفی به میان نیاورد.
آقای معاون در فراز دیگری از گفتههای خود اظهار داشتهاند که سرای روزنامهنگاران ایران برای ارائه آموزشهای تخصصی به خبرنگاران تأسیس شد؛ چون «خبرنگار نباید از سر بیکاری پا به عرصه خبر گذاشته باشد».
انگار نه انگار که خبرنگاری شغلی تخصصی است و حتی رشته ای با این نام در دانشگاه وجود دارد و به زعم ایشان هر کس از جا رانده شد، می تواند برای بیکار نبودن شغل خبرنگاری را پیشه کند.
در هر حال، معلوم نیست کسی که در سمت معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد مشغول به کار است چگونه درباره خبرنگاران، مصائب شغلی آنها چون داشتن امنیت شغلی، حقوق پایین، ساعات کاری زیاد و نداشتن بیمه در بسیاری از موارد بی اطلاع است و خبرنگاری را شغل بیکاران می داند!
شاید بهتر باشد دولتی ها به جای تحقیر و توهین به دیگران نگاهی به وعده های بی عمل خود بی اندازند و تلاش در عملی کردن آنها داشته باشند!
