بنا به اعلام كمال هاديانفر، قرار است گروه «همياران سايبري نوجوان» در فضاي مجازي تشكيل شود. راهاندازي چنين گروهي، نه تنها نوجوانان را در سبك رويارويي با اينترنت و استفاده درست از اين ابزار كارآمد تكنولوژي و نيز تهديدهاي موجود در اين فضا آگاه ميكند، بلكه خانوادههاي آنان را نيز به ميدان آگاهي ميكشاند و اينجاست كه همراهي و انسجام نوجوانان، خانواده و پليس فضاي مجازي ميتواند سپر محكمي در برابر تهديدها، بزهكاريها و هجمههاي اينترنتي ايجاد كند. بي ترديد، بسياري از كارها و رخدادهاي ناپسندي كه رخ ميدهد ريشه در ناآگاهي فرد انجام دهنده دارد، چراكه «جهل، مادر خطاست» از اين رو، زماني كه شهروندان يك جامعه نسبت به پديده ها، رفتارها و موضوعات گوناگون، اطلاعات لازم را داشته باشند احتمال لغزش آنان بسيار پايين ميآيد. حميدرضا حاجي بابايي وزير آموزش و پرورش تعبير جالبي درباره دانشآموزان دبستاني دارد. او ميگويد كه دانشآموزان راهنمايي و دبيرستان مثل تكنولوژي هستند، اما دانشآموزان دبستاني مانند «نانوتكنولوژي»اند. نانوتكنولوژي دانشي بسيار ظريف و حساس است. با الهام از اين تعبير، بايد گفت كه نوجوانان ـ همان دانشآموزان
دبستاني ـ در جايگاهي بسيار ظريف و حساس هستند و همچون مزرعهاي آماده كاشتند كه هر چه در آن كاشته شود، همان را ميتوان برداشت كرد. ترديدي نيست كه پليس فضاي مجازي بايد براي پيشبرد هرچه بيشتر طرح گروه همياران سايبري نوجوان، دست آموزش و پرورش را بفشارد و اين دو نهاد با همدلي و همفكري همديگر، آگاهيهاي لازم را درباره صواب و خطاي اينترنت و فضاي سايبر به نوجوانان انتقال دهند. پس از انتقال اين دانستنيها، ميتوان از خود نوجوانان براي سالمسازي فضاي مجازي كمك گرفت. آموزش و پرورش هم شايسته است آموزشهاي لازم را در اين باره در كتابهاي درسي دبستانيها بگنجاند. اين روزها حتي كودكان پيش دبستاني هم با رايانه دمخور هستند چه برسد به دبستانيها!
