فارس: امیر سرتیپ دوم «غلامرضا قاسمی» که سالها در جبهههای حق علیه باطل مجاهدهای فراوانی خلق کرده بود و با فرمان ولی فقیه زمان حضرت امام خمینی (ره) و نایب او حضرت امام خامنهای که فرمودند سوسنگرد باید آزاد شود، اطاعت امر کرد و حماسه سوسنگرد را آفرید، روز گذشته پس از سالها دوری از همرزمانش به دیار باقی شتافت.
بنابر اعلام بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس، مراسم تشییع پیکر امیر قاسمی روز دوشنبه چهارم اردیبهشتماه با حضور مردم و پیشکسوتان جهاد و شهادت برگزار خواهد شد.
«غلامرضا قاسمی» ۱۰ تیر سال ۱۳۰۹ در محله کوچه باغ، شهر تبریز دیده به جهان گشود. وی یک سال به مکتب رفت و تحصیلات شخصی را تا ۵ علمی در تبریز ادامه داد و تحصیلات دیپلم علمی را در دبیرستان فردوسی شهر تبریز به پایان رساند.
وی سال ۱۳۲۹ به تهران آمد و در دبیرستان نظام ۶ ریاضی تحصیل کرد و اول مهر ۱۳۳۰ وارد خدمت دانشجوی دانشکده افسری در نیروهای هوایی شد و ۲ سال دانشجوی خلبانی و ۲ سال را دانشجوی فنی بود.
این فرمانده دفاع مقدس در تاریخ یکم مهر ۱۳۳۴ درجه ستوان دومی گرفت و چون نمیخواست در نیروی هوایی بماند در ۱۳۳۶ به نیروی زمینی ارتش منتقل شد. در سال ۱۳۳۸ دوره مقدماتی رسته زرهی، سال ۴۶ و ۴۷ دوره آموزشی در دافوس و آخرین مرحله تحصیلات خود را در دانشکده پدافند با درجه سرهنگی، ۶ ماه این دوره را قبل از انقلاب و ۶ ماه بعد از انقلاب گذراند.
امیر قاسمی بیشترین خدمت خود را در گردان ۲۱۲ سوار زرهی تهران مستقر در مهرآباد جنوبی گذراند و بعد به اسلامآباد منتقل شد و پس از طی دوره عالی به گردان ۲۲۱ تانک در سراب آذربایجان شرقی منتقل شد و طبق طرح افشین در سال ۱۳۴۳ این گردان به اهواز منتقل شد.
قبل از سال ۱۳۴۳ لشکر اهواز یک لشکر پیاده بود؛ فرمانده لشکر ۹ زرهی سرلشکر محمدحسین ضرغام بود که بعدها آن لشکر به ۹۲ زرهی تغییر نام داده شد.
سرهنگ قاسمی در سال ۱۳۵۴ مجدداً به تیپ ۲ دزفول بازگشت و تا سال ۱۳۵۷ در آنجا مشغول به خدمت شد. وی به مدت یک سال پس از فارغ التحصیلی منتصب به نیروی زمینی شد و تا خرداد ۱۳۵۹ فرمانده لشکر ۸۸ زاهدان بود. با شروع جنگ تحمیلی در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹، وی یکی از پایهگذاران دفاع مقدس در اهواز شد، سرهنگ قاسمی در آزادسازی سوسنگرد، عملیات نصر و تصرف پادگان حمید و طرحریزی عملیات فتحالمبین نقش مهمی را ایفا کرد.
این فرمانده شجاع نیروی زمینی ارتش در سال ۶۰ به دستور بنیصدر به نیروی زمینی ارتش و سپس به زاهدان منتقل شد. اول اردیبهشت ۱۳۶۱ بازنشستگی این فرمانده ولایتمدار نیروی زمینی ارتش بود و در اول اردیبهشت ۹۱، به یاران شهیدش پیوست.
