به تعبير ديگر پرونده يك سال تلاش يا بالعكس آن قصورها و كمكاريها در پيش چشم رقم ميخورد و از اعمال و رفتارهاي مثبت احساس رضايت و غرور و از اقدامات ناصوابي كه برآيند آن خسران و عقبماندگي اخلاق فردي و اجتماعي است، احساس سرافكندگي ميكنيم. سال ۹۰ كه بر اساس سنت حسنه سنوات گذشته توسط رهبر معظم انقلاب با عنواني نامگذاري شد، بارقهاي از اميد را در دل كساني كه تجربه سالهاي اوليه انقلاب اسلامي را با تشكيل و فعاليت بيمنت جهاد سازندگي به خاطر داشتند، زنده كرد. همه ميگفتند جهاد اقتصادي در ادامه و استمرار اقداماتي از جنس همان جهاد سازندگي است كه تمام منها، ما ميشود و خون جديدي را به كشور تزريق ميكند. بيراه هم نبود اين تصور. وقتي مرور ميكنيم آنچه توسط جوانان هستهاي و موشكي شهيد ما انجام شد، با صراحت ميتوانيم اذعان كنيم جنس شهيد مقدم و روشنها از همان جنس جواناني بود كه با يك فرمان امام (ره) كمر همت بستند و بولدوزر را انداختند به كوهي كه تا آن زمان مردمانش حتي ماشين نديده بودند. همان رفتارهاي خالصانه و بيمنت بود كه پشتوانهاي براي نظام شد و امروز هم هنوز ما با آن سرمايه نظام خويش را محكم و استوار در مقابل دنياي غربي كه عزم خود را جزم كرده تا با تحريمهاي به اصطلاح شكننده، ايران اسلامي را به تسليم وا دارد، ميبينيم. رهبر روشنضمير، وقتي سال ۹۰ را به سال جهاد اقتصادي نامگذاري كردند، شايد در نگاه اول غالب سياسيون، اعم از دلسوزان و حتي زاويهداران با انقلاب، ميپنداشتند به جهت انتخاباتي كه در اين سال پيش رو داشتيم، امسال با نامي ديگر كه وجهه سياسي آن بر اقتصادي بچربد، به استقبال سال جديد خواهيم رفت و شايد كمتر كسي تصور ميكرد سال ۹۰ با شاخصه برجسته اقتصادي به مردم معرفي گردد.
امروز كه يك سال را پشت سر گذاشتهايم و شاهد يك انتخابات كمنظير، آن هم پس از فتنه ۸۸ بوديم، حق است كه اعتراف كنيم تنها مسئولي كه همچو آينه رفتار انتخاباتي مردم را ميديدند و با اطمينان از حضور كمنظير مردم، قصد داشتند نگاه مسئولان و مردم را به يك امر مهم ديگر هدايت كنند، رهبر فرزانه انقلاب بودند. در چرايي نامگذاري سال ۹۰ به جهاد اقتصادي، رهبر معظم انقلاب هم عده و عده صف كشيده دشمن را ميديدند كه براي جلوگيري از پيشرفت ايران اسلامي، از هيچ كوششي فروگذار نميكنند. تحريمهاي گسترده و به تعبير دشمنان فلجكننده، ترورهاي هدفمند و كور براي عقبنشيني ايران از فعاليت در بخش هستهاي و اجراي دهها سناريوي ديگر براي تسليم ايران، براي معظم له روشن و براي بسياري از مسئولان كشور پنهان مانده بود.
آنهايي كه سفر رهبري را در سنوات گذشته به شلمچه در تعطيلات عيد نوروز ديده بودند و تأكيد معظمله به ارزشهاي انقلاب و شهدا را از زبان مبارك شنيده و نامگذاري متناسب با پاسداري از ارزشهاي انقلاب و دفاع مقدس را درك كرده بودند، ميدانستند كه نامگذاري سال ۹۰ به جهاد اقتصادي و حضور حضرتش در آغازين روزهاي سال به منطقه اقتصادي عسلويه، حامل يك پيام روشن است و آن اينكه همه بايد نگاههاي سياسي تخريبزا را به حاشيه ببرند و همت و تلاش خويش را مصروف كار و تلاش براي بخش صنعت و اقتصاد كشور نمايند. هنوز يك ماه از آن رفتار الهامبخش و هشدارآميز نگذشته بود كه رئيس جمهور به بهانهاي واهي، ۱۱ روز خانهنشين شد تا نشان دهد پيام رهبر و سكاندار سليم اين انقلاب براي او معنايي ندارد و حداقل وي نميخواهد مفهوم پيام نوروزي و سفر معظمله به منطقه اقتصادي پارس جنوبي را درك كند.
سال كه به نيمه رسيد، يك باره با پديده فساد بزرگ بانكي مواجه شديم و اگر واكنش مثبت دولت براي مقابله با اين پديده زشت را شاهد بوديم، قطعاً هضم وجود چنين پديدههايي كه امري طبيعي است، راحتتر بود. اما افسوس كه در كنار اراده نظام و دستگاه قضايي براي مقابله با اين پديده زشت با واكنشهاي معنادار و منفي دولتيها مواجه شد و براي فرافكني، اقدام به انتشار ويژهنامه «دستهاي آلوده» كردند تا به دروغ با گره زدن چهرههاي مثبت نظام به اين پديده، دستگاه قضا را از برخورد با عوامل اصلي و زمينهساز فرآيند اين فساد بزرگ منصرف كنند و نشان دهند چه ميزان به شعار سال «جهاد اقتصادي» و مبارزه با عوامل مخرب آن پايبند هستند. شاخ و شانه كشيدنها براي اينكه اگر با فلان مسئول اجرايي برخورد شود، اقدامي مشابه ۱۱ روز خانهنشيني صورت ميگيرد و... از تلخيهاي آزاردهنده سال ۹۰ بود.
مقدمات انتخابات مجلس نهم كه كليد خورد، همه دست به دست همه دادند تا خواب دشمنان را براي اين كشور تعبير كنند. دشمنان تابلودار نظام در داخل و خارج بنا را بر تحريم انتخابات گذاشتند تا يك مشاركت حداقلي در كشور رقم بخورد. از همان آغازين روزهاي سال، سياست رهبري كه همانا برگزاري يك انتخابات سالم، غيرامنيتي و گسترده بود، اعلام شد و در كنار هشدار به مسئولان در رابطه با پرهيز از امنيتي شدن انتخابات، معظمله اطمينان دادند كه شاهد انتخاباتي پرشور و گسترده كه سيلي محكم بر چهره دشمنان ميزند، خواهيم بود. آنهايي كه حماسه ۲۲ بهمن امسال را ديدند به اين باور رسيدند كه خواسته امام خامنهاي تحقق يافتني است و نتيجه انتخابات هم از جهت ميزان حضور و هم آرايش رأي مردم نشان داد كه باز مردم از هوش و بصيرت بالاتري نسبت به نخبگان خود برخوردارند. همه ميگفتند گرانيها و فشار اقتصادي بر مردم، انگيزه حضور را كاهش ميدهد كه رفتار متفاوت ملت ايران، خط بطلاني بر اين برداشت كشيد.
اكنون كه سال سپري شده است و مردم تكليف خويش را به درستي انجام دادهاند و شهدايي همچون احمديروشن و حسن مقدم هم با شهادت خويش ثابت كردند كه ضمن درك پيام روشن رهبر فرزانه انقلاب در سال جهاد اقتصادي، افق آينده را روشنتر از گذشته براي مسئولان ترسيم كردهاند، در سال آينده با شعاري ديگر از جنس شعار سال ۹۰ چه رفتاري را از خويش بروز خواهند داد. آيا اين تصويري كه رهبر معظم انقلاب با حضور در منطقه اقتصادي عسلويه در ابتداي سال به نمايش گذاشتند و با حضور در نمايشگاه دستاوردهاي صنعت نفت در پايان سال، بر آن تأكيد داشتند، اين بار ديگر با رفتارهاي نسنجيده در سال ۹۱ تحتالشعاع قرار نخواهد گرفت و باعث ميشود تا ملت ايران احساس كند توسن اقتصاد و آباداني كشور در سال آينده شتاب بيشتري گرفته و با همت مجلس نهم و تلاش دولت در فرصت باقيمانده خدمت كه بسيار اندك است، اميد در دل مردم قدرشناس ايران زنده و دشمنان را از اجراي سناريوهاي تحريم و فشار نااميد كند.
امروز كه در پايان سال قرار گرفتهايم شايسته است مسئولان عملكرد يك ساله خويش را مرور كنند و از خويش سؤال كنند آيا توانستهاند انتظار به حق رهبري و مردم را در سال جهاد اقتصادي پاسخ دهند؟ تصور كنيم امروز قيامت است و پرونده اعمال در دست ماست و بايد در پيشگاه الهي گزارش بدهيم؛ تا چه ميزان اميدوار به عمل خويش هستيم؟ در صورت مشاهده غفلتها چه حسرتي خواهيم خورد از افعال نيكي كه ميتوانستيم انجام دهيم ولي انجام نداديم و بالعكس از رفتارها و اعمالي كه ميتوانستيم انجام ندهيم ولي انجام داديم. قطعاً شهداي سفر كرده در سال ۹۰ با دست پر در مقابل پروردگار خويش حاضر خواهند شد ولي آيا مسئولي هم كه بيملاحظه در پشت تريبون قرار ميگيرد و نه مجلس، بلكه ملتي را به سخره ميگيرد، ميتواند در پيشگاه پروردگار پاسخگوي اعمال و رفتار خويش باشد؟!
