پس از فتنه سال ۸۸ و معركهگرداني عدهاي از خستگان و بريدگان از انقلاب براي جسارت و حرمتشكني عليه اركان انقلاب و نظام اسلامي، خويشتنداري و نجابت نظام براي جذب حداكثري و دفع حداقلي موجب كژتابيهاي تحليلي در بين نيروهاي مخالف و انتقال آن به انديشكدههاي وابسته به دستگاههاي اطلاعاتي و سياسي نظام ليبرال- دموكراسي گرديد، به گونهاي كه آنان ضربه به سرمايه اجتماعي و اقتدار جمهوري اسلامي را اساسي دانسته و پس از مشاهده موج بيداري اسلامي به دنبال طراحي سناريوي براندازي و تغيير ساختار در ايران برآمدند.
بر اساس چنين توهمي بود كه مثلث تهديد، تحريم و فشارهاي سياسي- حقوقي عليه كشورمان در دستور كار قرار گرفت و حتي سازمانها و محافل بينالمللي مثل سازمان ملل و آژانس بينالمللي انرژي هستهاي مأمور صدور قطعنامههايي پيرامون نقض حقوق بشر و فعاليتهاي هستهاي نظام شدند و همزمان با سناريوي هاليوودي امريكا، وزير امور خارجه آن كشور با مقايسه كمك ناتو به مردم ليبي، آمادگي كشورش را براي كمك به مردم ايران، مانند آنچه در سال ۸۸ انجام شده بود اعلام و به عبارتي با نقض رويههاي ديپلماتيك دعوت به شورش كرد.
از سوي ديگر همزمان با پارسهاي سگ خاورميانهاي نظام ليبرال- دموكراسي، يعني رژيم صهيونيستي به بهانه عبور ايران از مرز مصونيت هستهاي دولتهاي اروپايي و متحد امريكا هم بر خلاف منافع معمول خويش و در شرايط شكننده و بحران اقتصادي به تحريم خريد نفت برآمدند تا به تصور خويش با فراهم آوردن زمينه تشديد فشارها و ايجاد شكاف بين مردم و حاكميت، در آستانه برگزاري انتخابات مجلس، به زعم خويش تمامي مراحل شكلدهنده ايجاد بيثباتي و ناپايداري را براي انجام تغييرات مورد نظر در جمهوري اسلامي ايران تكميل كنند و به انتظار كشيده شدن ماشه مرحله پاياني اين سناريو نشستند كه ميتوانست چالشهاي انتخاباتي جرقه شكلگيري آن باشد. از اين رو در داخل كشور نيز پس از چند بار حضور غيررسمي و بينتيجه اپوزيسيون در انتخابات، اين بار خط تحريم در دستور كار قرار گرفت و برخي افراطيون و منفعلان جريانهاي فتنه و انحراف نيز تحريم، قهر و بيتفاوتي را پيشه كردند و تحت تأثير القائات آن سوي مرزها يا توهمات قدرتطلبانه در پازل دشمن به ايفاي نقش پرداختند. گرچه برخي از آنان به دنبال چانهزني با نظام و رهبري بوده و كاهش مشاركت را نشانه وزن و پايگاه اجتماعي خويش و ابزاري براي سهمخواهي در نظر داشتند.
اما در روز ۱۲ اسفندماه، اين مردم بصير و وفادار به انقلاب و نظام اسلامي بودند كه در عين گلهمندي از برخي مشكلات و مسائل با اصلي- فرعي كردن آنها اراده خويش را براي نمايش عزت و به هم ريختن پازل دشمنان به نمايش گذاشتند و با حضور هوشمندانه و چشمگير خويش، سناريوي سهضلعي بيگانگان، اپوزيسيون و قدرتطلبان را به شكست كشاندند.
مشاركت ۶۴ درصدي كه در كلانشهرهايي مثل تهران، با ركورد جديدي همراه بود و اقبال به نامزدهاي وفادار و اهل خدمت كه نويدبخش برپايي مجلسي كارآمد و غيرجنجالي به نفع ثبات و پايداري، با اتكا به پشتوانه مردم و تقويت استحكام و اقتدار نظام است، سناريوي پيچيده نظام ليبرال- دموكراسي و فريبخوردگان داخلي آنان و اپوزيسيون را به شكست كشاند. در اين ميان پيشبيني امام خامنهاي جالب توجه بود كه پيش از اين خبر وارد آوردن سيلي سخت بر گونه دشمنان توسط مردم در روز ۱۲ اسفند را پيشبيني فرموده بود.
به دنبال اين سيلي جانانه بود كه لحن دشمنان تغيير يافت و آنان امروز حمله به ايران را بيفايده و تحريم نفت را موجب پيچيدگي بيشتر شرايط دانسته و آمادگي خود را براي گفتوگوي هستهاي بدون پيششرط اعلام ميدارند. اين پژواك قدرت و بصيرت مردم است كه سرمايه اصلي نظام به حساب ميآيد و به توهم برآمده از فتنه ۸۸ و طمع بيگانگان پايان داد.