بعد از اینکه خبر غیر رسمی چراغ سبز دولت و حتی شخص رئيسجمهور به صورت تأييد نشده روی جلد روزنامهها نقش بست، خیلیها تلاش کردند تا به هر شکل ممکن خود را به گزینه جدی دولت برای تصدی پست ریاست فدراسیون فوتبال معرفی کنند. از مدیرعامل پرسپولیس گرفته تا یکی از نمایندگان مجلسی که خود را متولی فوتبال هم میدانست اما بیتردید بیشترین تلاش و رایزنی از سوی مردی بود که ردپایش هنوز از فوتبال ملی و ورزش قهرمانی کشور پاک نشده، مردی به نام علی سعیدلو!
این اولین باری نیست که علی سعیدلو تلاش میکند خود را به عنوان مردی از جنس فوتبال در مجامع عمومی معرفی کند. این اولین باری نیست که معاون اول اسبق رئيسجمهور و البته رئيس سازمان وقت تربیت بدنی کوشش میکند علاقههای دوران جوانیاش به فوتبال را به صورت علنی نشان دهد. هنوز خاطره گرایشهای فوتبالی او از یاد نرفته است. نزدیکان او روایت میکنند که وقتی تیم محبوب او در لیگ قهرمانان باشگاههای آسیا (چند سال قبل) مقابل یکی از تیمهای حوزه خلیج فارس بازی داشت، جلسه مهم خود با هيئت مدیره مؤسسهای که زیر نظر او اداره میشد را نیمه کاره رها کرد و به تماشای فوتبال نشست. وقتی هم تیم محبوبش با شکستی سنگین مواجه شد، خطاب به اعضای هيئت مدیره همان مؤسسه گفت: «امشب دیگر حوصله بحث کردن ندارم! هر کاری که فکر میکنید درست است را بکنید. فقط شما هم مثل اینها خراب کاری نکنید»!
علایق سعیدلو به فوتبال از دخالتهای مستقیم وی در امور فوتبالی هم کاملاً هویدا بود. او دخالتی مستقیم در عزل حسین شمس از سمت سرمربیگری تیم ملی فوتسال داشت. سپس وقتی دید گروهی در فدراسیون فوتبال حامی افشین قطبی برای سرمربیگری اش نیستند، حامی قطبی شد. به فدراسیون فوتبال رفت و او را از سوی خود به عنوان رئيسی کاملاً دولتی ابقا کرد. بعدها وقتی رایزنیهای فدراسیون فوتبال و البته شخص علی کفاشیان هم به نتیجه رسید، بار دیگر با دعوت از كرش به فدراسیون و ادعای پرداخت بخشی از دریافتیهای او، این شائبه را شکل داد که سازمان یا دولت پشت پرده موافق حضور وی بوده! سعیدلو اما یک یادگار بسیار بزرگتر در فوتبال دارد و آن هم از بین بردن سهمیه فوتبال ایران در کنفدراسیون فوتبال آسیاست.
پس این اولین تلاش سعیدلو برای خودنمایی در فوتبال نیست، همان طور که اولین نبرد او با کفاشیان هم به حساب نمیآید. خاطره تلخی از اولین رویارویی سعیدلو با کفاشیان وجود دارد. سال قبل در آستانه جام ملتهای آسیا، دوحه میزبان انتخابات هيئت رئيسه کنفدراسیون فوتبال آسیا بود. ما که از حدود ده سال قبل یک کرسی مهم در کنفدراسیون فوتبال آسیا داشتیم و با همان کرسی هم توانسته بودیم سهمیههای ایران در جام باشگاههای آسیا را در بالاترین حد نگه داریم و مقابل ناداوریهای همیشگی علیه تیمهای ملی بايستيم، این بار با وسوسهای که اطرافیان سعیدلو در او به وجود آورده بودند، پا به رقابت با بزرگان آسیا گذاشت. سعیدلو که تصور میکرد با کنار رفتن کفاشیان از کاندیداتوری کمیته اجرایی کنفدراسیون شانس او برای انتخاب به عنوان نایب رئيس اول بالاتر خواهد رفت، از کفاشیان خواست تا در انتخابات شرکت نکند و به نفع او کنار برود. حتی اصرارهای کفاشیان هم در آن مقطع سودی نداشت و سعیدلو با استفاده از اهرم و ابزار قدرت خود رئيس فدراسیون فوتبال را تهدید کرد که اگر به سود او کنار نکشد، موقعیت او را در فدراسیون به مخاطرهای مياندازد. کفاشیان ترسید و انصراف داد تا سعيدلو شکست بخورد و سهمیه ایران در کمیته اجرایی هم بسوزد. دستاورد آقای سعیدلو چه بود؟ همین الان میبینیم؛ کم شدن سهمیه ایران در لیگ قهرمانان آسیا. با وجود این که امسال فوتبال و باشگاههای ایران به لحاظ سخت افزاری پیشرفتی چشمگیر داشتند، اما همان کمیته اجرایی، سهمیههای ایران را از چهار نماینده به دو نماینده تقلیل داد.
حالا سعیدلو میخواهد دوباره وارد فوتبال شود. دلیلش واضح است، او خود را نماینده دولت کرده و بیآنکه حتی صاحب این اطمینان خاطر شده باشد که شخص رئيسجمهور روی او نظر دارد، به واسطه موجی که توسط مدیران رسانهای خود در جراید به راه انداخته، به پیروزی در فوتبال میاندیشد.
نکته تأسف بار این است که وزارتخانه در تلاش است که سعیدلو را در انتخابات حمایت کند. به همین دلیل، از علی کفاشیان خواسته است در انتخابات نامنويسي نکند! جلوگیری از نامنویسی کفاشیان صرفاً به این دلیل است که شانس سعیدلو برای پیروزی بالاتر برود اما از همین وزارتخانه خبر رسیده که وقتی کفاشیان با اصرار وزارت ورزش و جوانان روبهرو شده است، در جواب گفته است: «یک روز سازمان تربیت بدنی از من خواست که در انتخابات کنفدراسیون شرکت نکنم. آن روز میدانستم بیرون ماندن من به ضرر فوتبال ملی است اما تسلیم شدم. این بار تسلیم نمیشوم! کفاشیان هرچند که تلاش میکند این دیالوگ را از آن خود نداند و صحبت در مورد آنچه به مذاکره ۴ ساعته در وزارت برمیگردد را به زمانی دیگر موکول کند، اما مسلم است که وزارتخانه به عنوان متولی اول ورزش کشور و نماینده تام الاختیار دولت در امور ورزش قهرمانی و جوانان مملکت، کفاشیان را صرفاً به دلیل پیروزی سعیدلو (نه به واسطه عملکرد خود کفاشیان) از حضور در انتخابات منع میکند!
این اتفاق تازهای نیست. فدراسیون فوتبال هم باید چیزی شود مثل فدراسیون کشتی که تبدیل شد به موش آزمایشگاهی دولت و وزارتخانه، اما چه کسی حکم به حضور مردانی مانند خادم یا سعیدلو در ورزش میدهد؟ از بدنه وزارت ورزش و جوانان خبر میرسد همان جریانی که در بدنه کشور به جریان انحرافی بدل شده و در امور اقتصادی و سیاسی کشور ردپایی از خود برجای گذاشته، بعد از دخالت مستقیم در فدراسیون کشتی و به انحراف کشیدن آن، حالا در پی تصاحب کامل فوتبال و تسخیر اتاق ریاستی فوتبال است.
آیا این اتفاق میافتد؟ به نظر میرسد که فشار برای به دست آوردن آرای مجمع فدراسیون از همین فردا آغاز شود. فشاری که تلاش میکند کفاشیان را براند و مردی را روی صندلی او بنشاند که هنوز دستاوردهای پربهای او در ناکامیهای مدیریتی فوتبال ملی کشور از یادها نرفته است!
