فضه ميرباقري | «شبكههاي ماهواره اي» در برنامههاي صدا و سيما به عنوان شبكههايي كم مخاطب معرفي ميشوند؛ شبكه هايي كه با اهداف و نيتهاي مغرضانه شكل گرفته و در تلاش هستند تا به باورهاي ملي، مذهبي و ديني مردم كشورمان خدشه وارد كنند، به همين دليل است كه در دو سال اخير مسئولان شبكههاي مختلف تلويزيوني برنامههاي مختلفي را توليد كردهاند كه در آن به نقد و بررسي برنامههاي شبكههاي ماهوارهاي پرداخته ميشود و اهداف آشكار و پنهان اين شبكهها را براي مخاطبان تشريح ميكنند.
به گزارش «جوان آنلاين» حال در چنين وضعيتي اگر عمل و رفتاري از برخي دست اندركاران صدا و سيما سر بزند كه عكس اين مسئله باشد، تكليف چه خواهد بود؟ به عبارت واضح تر اگر شبكهاي تلويزيوني برنامهاي توليد كند و در آن بخشي از برنامه يك شبكه ماهوارهاي را كپي كند و مخاطب نيز از اين مسئله با خبر شود، آيا مخاطب صدا و سيما از اين پس اعتمادي به برنامههاي تحليلي سيما درخصوص نامطلوب بودن اثرات برنامههاي ماهوارهاي خواهد داشت؟
چند هفته قبل شبكه ماهوارهاي و معاند «منوتو» فيلمي از يكي از مخاطبان خود پخش كرد. اين مخاطب در فيلمي كه با تلفن همراه خود تصويربرداري كرده بود، در تله كابين توچال ايستاده و غبار ناشي از آلودگي هواي موجود بر فراز شهر تهران را در دوربين خود ثبت كرده بود. او در اين فيلم توجه مخاطبان را به اين لايه جلب و از مسئولان بابت ايجاد اين لايه ازن دوم تشكر ميكرد!
در همان هفته بخش «بالاتر از خبر» اخبار ساعت ۱۹ سيما اقدام به پخش اين فيلم كرد. دستاندركاران اين بخش خبري آنقدر عجله داشتند كه حتي لوگوي اين شبكه ماهوارهاي را هم به شكل كامل محو نكردند و عملاً براي بسياري از مخاطبان قابل تشخيص بود كه اين فيلم از آن شبكه خاص كپي شده است.
اين اتفاق روز پنج شنبه ۲۹ دي ماه رخ داد و هفته بعد از آن، همان شبكه ماهوارهاي در برنامهاي ديگر، اين اقدام صدا و سيما را به عنوان يك گاف تلقي كرده و در پيگيري آن با مسئولان صدا و سيما تماس گرفت و از آنها درخصوص اين اشتباه توضيح خواست. شايد اين اشتباه در ظاهر ساده به نظر برسد اما عملاً باعث رفتن آبروي رسانه ملي در نزد يك شبكه كم اعتبار ميشود. نكته مهم در اين زمينه اين است كه به فرض علاقه مسئولان تلويزيون به اين فيلم، آيا يك هفته زماني كافي نيست كه آنها به همان نقطه رفته و فيلم را از همان نقطه بازسازي كنند؟
آيا مسئولان واحد مركزي خبر براي پرداخت هزينه آژانس يا حق مأموريت كارمند خود مشكلي داشتهاند كه كارمندان عزيز و زحمتكش حاضر نشدهاند تا قدم رنجه كنند و فاصله جامجم تا توچال را طي كرده و همان فيلم را از همان نقطه تهيه كنند؟ و از همه مهم تر آيا اين مسئله براي يك رسانه از جنس تلويزيون اشكال نيست كه از رسانهاي نوپا و غير رسمي تقليد كرده و برنامه آن را عيناً كپي كند؟
در چنين شرايطي مخاطبان چگونه بايد حرفهاي مسئولان صدا و سيما درخصوص غير جدي بودن، غير حرفهاي بودن و سطحي بودن برنامههاي اين شبكهها را باور كنند؟
