بهرام رضايي گفت: اين قنات از محدوده جنوبي شهر ندوشن در فاصله حدود ۱۰ کيلومتري شهر شروع و ابتداي بلوار امام علي(ع) ندوشن امتداد مييابد و از اين محل آب وارد جوي شده و به باغستانهاي شرقي و داخل بافت قديم هدايت ميشود.
وي با بيان اينکه اين قنات مربوط به دوره اسلامي(ايلخاني و پيش از ايلخاني) ميباشد، مالکيت اين بنا را وقفي و خصوصي عنوان کرد و افزود: قنات تاريخي ندوشن در تاريخ ۱۶ بهمن سال ۱۳۸۹ به شماره ۳۰۰۵۱ در فهرست آثار ملي کشور ثبت شده است.
رضايي در مورد مشخصات اين قنات گفت: اين قنات داراي يک رشته به طول ۴ کيلومتر و ۲۰۰ متر ميباشد که عميقترين نقطه آن که همان مادرچاه است ۴۸ متر عمق دارد. درطول مسير ۵۱ حلقه چاه جهت لايروبي و تهويه هواي قنات قراردارد.
گفتنی است : مظهرقنات در بخش حومه جنوبي شهر ندوشن در محلي به نام (سرآب ده) قرار دارد که در همان محل دو جوي قرار دارد به نامهاي دهنو و باغستان آب قنات همانند شاهرگ در بسياري از نقطههاي شهر جريان داشته و باتوجه به عدم وجود سيستم تامين آب به صورت لولهکشي تاسال ۱۳۵۰ در کليه امور روزمره مورد استفاده مردم قرار ميگرفته است.
قنات تاريخي ندوشن با توجه به اسناد، مدارک و شواهد تاريخي يکي از قديمترين قنوات موجود استان يزد است که مهمترين ويژگي آن رونق روزافزون آن ميباشد چراکه اکثر قنوات استان به دليل برداشتهاي بيحد و حصر از سفرههاي زيرزميني مربوطه، متروک گرديدهاند ولي اين قنات با تدبير مالکين نه تنها هيچ خللي به آن وارد نشده بلکه طي يک دهه اخير به رونق و ارزش آن افزوده شده و دبي آب آن از حدود ۴۰ ليتر به ۶۰ ليتر افزايش يافته است.
ازديگر ويژگيهاي آن ميتوان به عبور آن از داخل بافت قديم شهر ندوشن اشاره نمود که مهمترين عامل زنده نگهداشتن بافت به شمار ميآيد.
