اصفهان از یک سو قطب صنعتی است و از سوی دیگر قطب گردشگری، همچنین یکی از استان های بزرگ و تأثیرگذار در عرصه سیاسی است و بهمین لحاظ بیش از سایر استان ها به توسعه روابط عمومی نیاز دارد و اگر روابط عمومی بخواهد توسعه پیدا کند نیازمند حمایت ۳ گروه است. ابتدا خود روابط عمومی ها باید توسعه پیدا کنند. تخصص، آموزش، صراحت و رک گویی لازمه یک روابط عمومی است. دوم مدیران باید در مجموعه مدیریتی خود جایگاه ویژه ای برای روابط عمومی قایل شوند و نکته سوم آنکه یکی از اصول توسعه روابط عمومی در دنیا ارتباط مثبتی است که آنها باید با رسانه ها برقرار کنند. ولی هنوز روابط عمومی ها نتوانسته اند به جایگاه اصلی خود برسند و این مسئله بویژه در پایتخت جهان اسلام بیشتر نمود دارد زیرا با وجود انجمن فرهنگی و صنف روابط عمومی ها در استان اصفهان پس از سالها هنوز روابط عمومی ها نتوانسته اند به جایگاه اصلی خود برسند، و مانند طفلی هستند که هنوز گام های اولیه خود را طی می کند.
یکی از مشکلات کنونی روابط عمومی ها عدم انتخاب افراد متخصص برای پر کردن این جایگاه است که بایستی چشم و گوش سازمان و تسهیل کننده ارتباطات با مخاطبین و رسانه ها باشد. ولی متأسفانه اکثر آنان تخصص لازم ندارند و بیشتر فعالیت هایشان خدماتی است تا مدیریتی و این معضل در حال حاضر باعث شده که اطلاع رسانی به خوبی انجام نگیرد، تبلیغات سیستماتیک نباشد، ارتباطات دو سویه نگردد و ........... هر چند که مدیران هم در این موضوع بی تقصیر نیستند. مرحوم دکتر نطقی پدر روابط عمومی نوین کشور در سخنی ماندگار گفته: « هر مدیری سزاوار روابط عمومی است که دارد.»
یک روابط عمومی متخصص در وضعیت های بحرانی بهمراه رسانه ها اطلاع رسانی را شفاف می کند نه آنکه همچون مشاطه گران عمل می نماید و با استفاده از ابزار " آگهی" رسانه ها را تهدید تا واقعیت ها را کتمان نمایند. این از اصول اخلاقی روابط عمومی بدور است.
یک مدیر روابط عمومی متخصص با درایت و هوشیاری همچون آژیر خطر حوادث و وضعیت های بحرانی را پیش بینی و با تدبیر اقدامات پیشگیرانه را قبل از وقوع مشکل انجام میدهد. حتی در مواقعی که موردی در سازمان بروز کند با تحلیل و درایت مدیریتی مسئله را در مسیر حل و رفع مشکل قرار میدهد. پس اشغال صندلی روابط عمومی بدون داشتن تخصص کافی و آگاهی از جامعه شناسی – برنامه ریزی – امور رسانه ها – تبلیغات و بازرگانی – مدیریت – شناخت افکار عمومی و ........ باعث می شود که سازمان آرام آرام به بیراهه برود یعنی « خدمتگزار بودن که نباید به شعار تبدیل شود. »
وقتی ۹۰ درصد مسئولان روابط عمومی های استان فاقد این تخصص اند، آیا اهداف شورای اطلاع رسانی استان محقق می شود؟ مشکلاتی که هم اکنون برای ارباب رجوع و حتی کارکنان درادارات و سازمانهای دولتی و خصوصی است و به دلایلی اعلام و رفع نمی گردد، آیا در آینده به یک معضل اجتماعی تبدیل نمی شود؟ طبیعی است تا متخصصین روابط عمومی در جایگاه و پایگاه خود قرار نگیرند، مسئولان روابط عمومی بله قربان گو و توجیه کنندگان افکار غلط مدیر راه به جایی نمی برند.
ماهها از قول دادن پیگیری تشکیل شورای روابط عمومی توسط معاونت سیاسی استانداری در غرفه خبرگزاری موج در نمایشگاه روابط عمومی ها «۲۷ اردیبهشت» می گذرد ولی هیچ اقدامی انجام نشده و باز هم صبر می کنیم؟!
